Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γιώργος Φούντας»

(σωστά λινκ)
Ο '''Γιώργος Φούντας''' ([[1924]] - [[28 Νοεμβρίου]] [[2010]]) ήταν [[Έλληνες|Έλληνας]] [[ηθοποιός]] του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
==Βιογραφικό==
Γεννήθηκε το [[1924]] στο [[Μαυρολιθάρι Φωκίδας|Μαυρολιθάρι]] [[Παρνασσίδα]]ς [[Νομός Φωκίδας|Φωκίδας]], απ'χωριό όπουτης καταγόταν και η μητέραμητέρας του. Στην [[Καστριώτισσα Φωκίδας]], το διπλανό χωριό, είναι το πατρικό του σπίτι. Επειδή στην Καστριώτισσα ζουν πάρα πολλοί με το επώνυμο Φούντας, το παρατσούκλι της οικογένειας ήταν ''Καμάρας''. Είχε γονείς τον Ευθύμιο Φούντα και την Αγγελική το γένος Καδά. Είχε αδέλφια τον Παναγιώτη, τη Μαργαρίτα, την Ευφροσύνη, τη Λουκία και τον Σωτήρη. Παντρεύτηκε την Ελένη και απέκτησε δύο παιδιά, την Αγγελική (Τζέλα) Γεωργοπούλου και τον Ευθύμιο (Θύμιο). Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τη Χρυσούλα Ζώκα και απέκτησαν ένα παιδί, τον Παναγιώτη. Ήταν κάτοικος Άνω Γλυφάδας.
 
Μετά το θάνατο στενού του φίλου, αποφάσισε να ασχοληθεί με την ηθοποιία. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του [[Ωδείο Αθηνών|Ωδείου Αθηνών]]. Έπαιξε για κάποια χρόνια ποδόσφαιρο στην [[ΑΕΚ Αθηνών (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ]].
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στο ''Νυφιάτικο τραγούδι'' και στον κινηματογράφο στην ταινία ''Τα Χειροκροτήματα'' το [[1944]]. Βραβεύτηκε από το [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]] τις χρονιές [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1966|1966]] και [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1967|1967]] για την ερμηνεία του στις ταινίες ''[[Με τη λάμψη στα μάτια]]'' και ''[[Πυρετός στην άσφαλτο]]''<ref>[http://www.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&loc=1&page=650&tiff=8&m=2 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Οργανισμός)<!-- Αυτόματα δημιουργημένος τίτλος -->]</ref><ref>[http://www.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&loc=1&page=650&tiff=7&m=2 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Οργανισμός)<!-- Αυτόματα δημιουργημένος τίτλος -->]</ref>.
 
Ιδιαίτερα γνωστή και αγαπητή στον κόσμο ήταν η ερμηνεία του στην ταινία ''[[Στέλλα (ταινία)|Στέλλα]]'' του [[1955]] με τη [[Μελίνα Μερκούρη]] και κυρίως η τελευταία σκηνή με την περίφημη ατάκα: «'''Φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι!'''» (σκηνή που αντιγράφτηκε και σατιρίστηκε πάρα πολλές φορές έκτοτε,) ενώ πλαισίωσε τη Μελίνα και στο ''[[Ποτέ την Κυριακή]]''.
 
Κορυφαία θεωρείται και η ερμηνεία του στα ''[[Τα κόκκινα φανάρια|Κόκκινα Φανάρια]]'', στο ρόλο του σκληρού Πειραιώτη προαγωγού της [[Τρούμπα]]ς.
Ανώνυμος χρήστης