Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μαξίμ Βεϊγκάν»

διόρθ. χρονολογίας, άλλες διορθ.
(διόρθ. χρονολογίας, άλλες διορθ.)
Το [[1920]] ο Βεϋγκάν αποστέλλεται στην [[Πολωνία]] ως επικεφαλής Γαλλοβρετανικής στρατιωτικής αποστολής, στην οποία συμμετέχει ο Γάλλος διπλωμάτης Ζαν Ζυλ Ζυσσεράν (Jean Jules Jusserand) και ο Βρετανός Λόρδος Έντγκαρ Βίνσεντ ντ' Άμπερνον (Edgar Vincent D'Abernon). Την αποστολή είχαν ζητήσει ο [[Ζωρζ Κλεμανσώ]] και ο [[Λόιντ Τζόρτζ]] από τον Στρατάρχη Φος, ο οποίος απάντησε: "Ο Βεϋγκάν θα κάνει ό,τι θα έκανα εγώ". Η [[Πολωνία]] βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τη [[ΕΣΣΔ|Σοβιετική Ένωση]] και τα στρατεύματά της βρίσκονται σε υποχώρηση<ref>Philip Charles Farwell Bankwitz, Maxime Weygand and civil-military relations in modern France, Harvard University Press, 1967 ISBN 0-674-55701-8</ref>. Η υποδοχή του, στις 24 Ιουλίου από τον επικεφαλής του Πολωνικού Στρατού [[Γιόζεφ Πιλσούντσκι]] δεν είναι ιδιαίτερα θερμή, καθώς η πρώτη ερώτηση του Πολωνού ηγέτη είναι "πόσες μεραρχίες μάς φέρατε, Στρατηγέ;". Ο Βεϋγκάν, φυσικά, δεν διέθετε ούτε μία. Στις 27 Ιουλίου τοποθετείται ως σύμβουλος του Αρχηγού του Πολωνικού Επιτελείου Στατηγού Ροζβαντόβσκι (Rozwadowski), η συνεργασία τους, όμως, δεν θα χαρακτηριζόταν αρμονική<ref>[http://ww2db.com/person_bio.php?person_id=115 World War Database, ό.π.]</ref>. Ο Βεϋγκάν περιτριγυριζόταν από αξιωματικούς που τον έβλεπαν σαν παρείσακτο και επίτηδες μιλούσαν μεταξύ τους Πολωνικά αποκλείοντάς τον, έτσι, από τις συζητήσεις τους. Όλες του οι προτάσεις για την οργάνωση της Πολωνικής άμυνας απορρίπτονταν συστηματικά: Στα τέλη Ιουλίου πρότεινε στους Πολωνούς να κρατήσουν τη γραμμή του ποταμού Μπουγκ. Μια εβδομάδα αργότερα πρότεινε αμυντική διάταξη στον ποταμό [[Βιστούλας|Βιστούλα]]. Καμία από αυτές τις προτάσεις του δεν έγινε δεκτή. Σημαντική συμβολή του, ωστόσο, ήταν η επιμονή για τη δημιουργία ενός συστήματος γραπτών διαταγών του Επιτελείου, που θα αντικαθιστούσε το χύδην σύστημα προφορικών διαταγών. Σε γενικές γραμμές ο Βεϋγκάν ήταν τοποθετημένος ανάμεσα σε άνδρες που δεν είχαν καμία διάθεση να υπακούσουν στις εντολές ή τις συμβουλές του. Παρά ταύτα, και χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει, αυτό που κατάφερε, σύμφωνα με τον Βρετανό πρέσβη στη Βαρσοβία Σερ [[Άντριαν Κάρτον ντε Βάιαρτ]] (Sir Adrian Karton de Wiart), ήταν η ψυχολογική τόνωση της στρατιωτικής πολωνικής ηγεσίας. Επίσης, οι Πολωνοί είχαν αποδεχθεί τη συμβουλή του για την οχύρωση της περιοχής της [[Βαρσοβία|Βαρσοβίας]], ενώ ο Πιλσούντσκι είχε ακολουθήσει τις συμβουλές του για ανασυγκρότηση του Πολωνικού στρατού που βρισκόταν βόρεια της Βαρσοβίας, σχηματίζοντας νέα πολωνική Στρατιά.
 
Τον Αύγουστο του 1920 έγινε η μεγάλη [[μάχη της Βαρσοβίας]], στην οποία οι Πολωνοί κατενίκησαν τους Σοβιετικούς, ύστερα από αριστουργηματικό σχέδιο αντεπίθεσης του Πιλσούντσκι. Η αποστολή του Βεϋγκάν είχε ολοκληρωθεί. Η αναχώρησή του, σχεδιασμένη για τις [[25 Αυγούστου]], τον εξέπληξε: Στην αποβάθρα του σιδηροδρομικού σταθμού οι Πολωνοί του απονέμουν το μετάλλιο των "Πολεμικών Αρετών" (Virtuti Militari), στις 26 το τρένο του σταματά στην [[Κρακοβία]] όπου τον δεξιώνεται ο Δήμαρχος της πόλης. Ο Βεϋγκάν φθάνει στις [[28 Αυγούστου]] στο [[Παρίσι]], όπου γίνεται δεκτός από ενθουσιώδη πλήθη στην αποβάθρα του "Γκαρ ντε λ' Εστ" και τον ασπάζεται δημόσια ο Πρωθυπουργός [[Αλεξάντρ Μιλεράν]] (Alexandre Millerand), που του απονέμει το Μεγαλόσταυρο της Λεγεώνας της Τιμής, ενώ αργότερα γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Ο ίδιος μένει κατάπληκτος από όλα αυτά, για να γράψει αργότερα στα απομνημονεύματά του: "Δεν καταλαβαίνω τι συνέβη. Η νίκη ήταν των Πολωνών, το σχέδιο ήταν Πολωνικό, ο Στρατός ήταν Πολωνικός". Πιστεύεται ότι το "θαύμα της Βαρσοβίας" του αποδόθηκε, σε τέτοια ευρύτητα, από τους πολιτικούς αντιπάλους του Πιλσούντσκι στην Πολωνία και Γάλλους υποστηρικτές του Μιλεράν.<ref>Bankwitz, ό.π.</ref> Η φήμη αυτή θα τον συνοδεύει επί 40 και πλέον έτη και έγινε αποδεκτή ακόμη και από ακαδημαϊκούς κύκλους<ref>[http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/FRweygand.htm Spartacus School Net]: Αναφέρεται ότι ο Βεϋγκάν, επικεφαλής 600 Γάλλων αξιωματικών, νίκησε στη Μάχη της Βαρσοβίας</ref> <ref>Ρεϊμόν Καρτιέ, ''Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου'', Πάπυρος, Αθήνα, 19641966: Αναφέρεται ότι ο Βεϋγκάν έσωσε την Πολωνία στα 1920</ref>. Σε ορισμένες πηγές αναφέρεται, επίσης, ότι ο Πιλσούντσκι είχε προσφέρει, στις 9 Αυγούστου, τη συναρχηγία του Πολωνικού στρατού στον Βεϋγκάν, αλλά ο Γάλλος στρατηγός δεν την δέχτηκε.
 
==== Γαλλία, Μέση Ανατολή ====
Ο Βεϋγκάν παρέμεινε αδρανής μετά την επιστροφή του από την Πολωνία. Το [[1923]], ωστόσο, του ανατίθεται η αρχηγία της γαλλικής αποστολής στη [[Συρία]] και τον [[Λίβανος|Λίβανο]]. Το επόμενο έτος ονομάζεται Ύπατος Αρμοστής της Συρίας, θέση στην οποία παρέμεινε για ένα έτος. Ο Βεϋγκάν επιστρέφει στη Γαλλία το 1925 και αναλαμβάνει Διευθυντής του Κέντρου Ανωτάτων Στρατιωτικών σπουδών. Στη θέση αυτή παρέμεινε επί μια πενταετία: Το [[1931]] εκλέγεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και το ίδιο έτος αναλαμβάνει Αρχηγός του Επιτελείου του Γαλλικού Στρατού, Αντιπρόεδρος του Ανώτατου Πολεμικού Συμβουλίου και Επιθεωρητής του Στρατού. Στις θέσεις αυτές παρέμεινε μέχρι το [[1935]], οπότε και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω της ηλικίας του (είχε συμπληρώσει το 68ο έτος). Η πρότασή του για την επέκταση της [[Γραμμή Μαζινό|γραμμής Μαζινό]], της οποίας τότε άρχιζε η κατασκευή, και στα γαλλοβελγικά σύνορα δεν έγινε δεκτή.
 
Δεν παραμένειπαρέμεινε επί πολύ στην αποστρατεία: Ο [[Εντουάρ Νταλαντιέ]] τον ανακαλείανακάλεσε στο Στράτευμα το [[1939]] και του αναθέτειανέθεσε τη διοίκηση των Γαλλικών στρατευμάτων της Μέσης Ανατολής. ΠαραμένειΠαρέμεινε εκεί και μετά την έναρξη του Πολέμου.
 
=== Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ===
Η [[Ναζιστική Γερμανία|Γερμανία]] εισβάλλειεισέβαλλε στη Γαλλία και τις [[Κάτω Χώρες]] τον Μάιο του [[1940]]. Η Γαλλικήγαλλική - συμμαχική άμυνα καταρρέει και ο Πρωθυπουργός [[Πολ Ρεϊνό]] (Paul Reynaud), ο οποίος από καιρό έχει την αντίληψη ότι ο [[Μωρίς Γκαμελέν]] (Maurice Gamelin), επικεφαλής του Γαλλικού Στρατού, δεν είναι αντάξιος των περιστάσεων, τον εξαναγκάζει σε παραίτηση (παρά το γεγονός ότι και ο ίδιος και η Κυβέρνησήκυβέρνησή του τελούν υπό παραίτηση) και καλεί από τη Συρία, ως αντικαταστάτη του, τον Βεϋγκάν.
 
Ο νέος Αρχιστράτηγος φθάνειέφτασε αμέσως στη Γαλλία, "ζωηρός παρά τα 73 χρόνια του"<ref>Ρεϊμόν Καρτιέ, ''Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου'', Πάπυρος, Αθήνα, 19641966</ref> μελετάμελέτησε τα σχέδια του προκατόχου του και επισκέπτεταιεπισκέφθηκε τα θέατρα των μαχών με αεροπλάνο<ref>[http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,789807,00.html ''Time Magazine'', Vol. XXXV, No 23, 1940, Cover Story: Battle of Desperation]</ref>. Μέχρι να καταλήξει σε αποφάσεις περνούνπέρασαν δύο κρίσιμες ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων το γερμανικό πεζικό προλαβαίνειπρόλβε τις θωρακισμένες μεραρχίες που έχουνείχαν προωθηθεί αφήνοντάς το πίσω. Τα γερμανικά στρατεύματα έχουν περικυκλώσειπερικύκλωσαν μεγάλο αριθμό συμμαχικών δυνάμεων και έχουν εκμηδενίσειεκμηδένισαν σημαντικές γαλλικές μονάδες. Η εξέλιξη αυτή δείχνειέδειξε στοστον νέο Αρχιστράτηγοαρχιστράτηγο ότι με τις δυνάμεις που του απομένουναπέμεναν δεν θα μπορέσειμπορούσε να αντιταχθεί στην υπεροχή του εχθρού. ΑποφασίζειΑποφάσισε να δημιουργήσει τη "γραμμή Βεϋγκάν", μια ζώνη αντίστασης στη βόρεια Γαλλία, ωστόσο ούτε αυτό είναιήταν, πλέον, εφικτό. ΕκδιώκειΕξεδίωξε 15 Στρατηγούςστρατηγούς και προάγειπροήγαγε επτά νέους συνταγματάρχες σε υποστρατήγους, σε μια προσπάθεια να εμφυσήσει περισσότερη ενεργητικότητα στοστον γαλλικό Στρατό. ΠαραπονείταιΠαραπονέθηκε ότι "άργησαν δύο εβδομάδες να τον καλέσουν" για να αναχαιτίσει τη γερμανική επίθεση. Στη διάσκεψη του Μπριάρ (Briare) διαπιστώνεταιδιαπιστώθηκε πως δεν είναιήταν δυνατή πλέον η ύπαρξηδιατήρηση της συμμαχίας Αγγλίας - Γαλλίας.<ref>Ο Καρτιέ αναφέρει χαρακτηριστικά: "Στο Μπριάρ η συμμαχία καταρρέει"</ref> Απρόσμενα και χωρίς να ειδοποιήσει τους Συμμάχους του, ο Βασιλιάς Λεοπόλδος του Βελγίου συνθηκολογείσυνθηκολόγησε. Αυτό είναιήταν σημαντικό πλήγμα για τους Γάλλους και τους Βρετανούς. Ο Βεϋγκάν σε συνεργασία με τον Στρατάρχη [[Φιλίπ Πεταίν|Πεταίν]] (τότε αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Ρεϊνό) και την πολιτική ηγεσία αποφασίζειαποφάσισε την έναρξη διαπραγματεύσεων για την παράδοση των γαλλικών δυνάμεων.
 
==== Κυβέρνηση του Βισύ ====
Ο Πεταίν σχηματίζεισχημάτισε τον Ιούνιο του 1940 την [[Κυβέρνηση του Βισύ]], στην οποία καλείκάλεσε τον Βεϋγκάν να συμμετάσχει και τον διορίζειδιόρισε Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Στη θέση αυτή παραμένειπαρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1940, οπότε και ο Πεταίν τον στέλνειέστειλε ως εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του στις γαλλικές αποικίες της Βόρειας Αφρικής. Σύμφωνα με τον Πεταίν, αυτό έγινε "για να οργανωθεί ένα στράτευμα αντίστασης εκτός γαλλικού εδάφους"<ref>Καρτιέ, ό.π.</ref>, κάτι τέτοιο, ωστόσο, διαψεύστηκε από τα γεγονότα: Ναι μεν δημιούργησε στους εξόριστους Γάλλους αξιωματικούς την ελπίδα κανούργιων μαχών κατά του Γερμανού κατακτητή της πατρίδας, αλλά, από την άλλη, εκτόπιζε τους αντιπάλους του καθεστώτος του Βισύ (οπαδούς του [[Σαρλ ντε Γκωλ|ντε Γκωλ]], κομμουνιστές κ. ά.) σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Νότια [[Αλγερία]] και στο [[Μαρόκο]], με τη συνεργασία του Ναυάρχου Αμπριάλ.
 
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αξιωματούχου της Κυβέρνησης του Βισύ, εκδήλωσε, επίσης, ανοικτά τα αντισημιτικά του αισθήματα, αφαιρώντας δικαιώματα από τους Εβραϊκής καταγωγής Γάλλους πολίτες. Συνεργάστηκε, επίσης, με τους Γερμανούς του [[Άφρικα Κορπ]], στους οποίους παρέδωσε, το [[1941]], σημαντικό υλικό πολέμου (1200 φορτηγά, θωρακισμένα οχήματα, υλικό πυροβολικού). Αντίθετα, απέκτησε κάποια φήμη όταν αντιτάχθηκε σθεναρά στη συμφωνία του Πρωτοκόλλου του [[Παρίσι|Παρισιού]] (28 Μαΐου 1941), που υπέγραψε ο Ναύαρχος Νταρλάν (Darlan) με την οποία παραχωρούνταν γαλλικές βάσεις στο [[Χαλέπι]] της Συρίας, στην [[Μπιζέρτα]] και στο [[Ντακάρ]], στις δυνάμεις του Άξονα. Όπως και ο Πεταίν, παρέμενε μετριοπαθής στην κριτική του απέναντι στους Γερμανούς, ενώ υποστήριζε ότι μπορούσαν να συνεργαστούν μαζί τους, αλλά με πολύ μεγάλη διακριτικότητα. Αυτό που ουσιαστικά επιδίωκε ήταν όχι η συνεργασία με τους Συμμάχους ή η παροχή βοήθειας προς αυτούς, αλλά απλά η διατήρηση του γοήτρου της Γαλλίας και, φυσικά, η διατήρηση του αποικιακού καθεστώτος της στη Βόρεια Αφρική.
21.185

επεξεργασίες