Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Zyklon B»

114 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 5 έτη
προσθεσα πληρ
(προσθεσα πληρ)
[[Image:GiftgasAuschwitzMuseum.jpg|thumb|200px|right|Kενά δοχεία Κυκλώνα Β που βρέθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης από τους Συμμάχους]]
Το '''Zyklon B''' (στα [[γερμανική γλώσσα|γερμανικά]]), δηλαδή '''Κυκλώνας Β''', ήταν η ονομασία ενός χημικού προϊόντος, το οποίο, αν και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως [[εντομοκτόνο]](φθειροκτόνο), κατά την περίοδο του [[Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]] χρησιμοποιήθηκε, επίσης, και ως μέσο εξόντωσης κρατουμένων στα [[Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης]] (που οι άχρηστοι Ναζί σκότωναν κόσμο) και [[Ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης|εξόντωσης]] (θάλαμοι αερίων).
 
==Σύσταση και κατασκευαστές==
==Θάλαμοι αερίων==
[[Image:Koncentračný tábor Auschwitz-Birkenau 2.JPG|thumb|left|Κουτί και κρύσταλλοι Κυκλώνα Β στο μουσείο του Άουσβιτς ΙΙ.]]
Αρχικά στους θαλάμους αερίων για τη μαζική εξόντωση κρατουμένων (από τους ανώμαλους ναζί) - κυρίως Εβραίων - στην [[Επιχείρηση Ράινχαρντ]] χρησιμοποιήθηκε το [[μονοξείδιο του άνθρακα]]. Επειδή η μέθοδος δεν ήταν, σύμφωνα με τα "πειράματα" ιδιαίτερα αποτελεσματική, επειδή οι κρατούμενοι δεν πέθαιναν αρκετά γρήγορα, δοκιμάσθηκε ο Κυκλώνας Β και, στις [[3 Σεπτεμβρίου]] [[1941]] έγινε η πρώτη δοκιμή στο [[Στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς]] σε εξακόσιους σοβιετικούς κρατουμένους<ref>[http://www.sek-ist.gr/52/j.htm «ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ» -Anthony Beevor]</ref> (αν και είχε δοκιμασθεί με επιτυχία ήδη από το [[1940]] στο [[Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ]]). Τα αποτελέσματα κρίθηκαν ικανοποιητικά και η χρήση του Κυκλώνα Β διαδόθηκε σε όλα τα στρατόπεδα. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε στα στρατόπεδα Νοϊενγκάμμε, Μαϊντάνεκ, Τρέμπλινκα, Ζάξενχάουζεν, Γκρος Ρόζεν, Άουσβιτς, Ράβενσμπρικ, Στρούτχοφ και Μπούχενβαλντ<ref>Spencer C. Tucker, Priscilla Mary Roberts, Jack Greene, Cole C. Kingseed, Malcolm Muir, David T. (DRT) Zabecki, Allan R. (FRW) Millett World War II: A Student Encyclopedia, ABC-CLIO, 2005 ISBN 1851098577</ref>.
 
Ο τρόπος χρήσης του ήταν ο εξής: Οι προς εξόντωση κρατούμενοι μεταφέρονταν σε ένα μεγάλο θάλαμο, συνήθως με το πρόσχημα ότι θα έκαναν ντους (γι' αυτό και έμπαιναν γυμνοί). Ο θάλαμος διέθετε, κοντά στο ταβάνι, μεγάλους αεραγωγούς, ενώ οι θύρες του έκλειναν αεροστεγώς - φυσικά δεν διέθετε παράθυρα. Όταν ο θάλαμος γέμιζε με κρατούμενους, στους αεραγωγούς ελευθερώνονταν τα σφαιρίδια του Κυκλώνα<ref>Lord Russel of Liverpool, «Η μάστιγα του ναζισμού - Τα εγκλήματα πολέμου του Γ΄ Ράιχ - 1939-1945»,[[Εκδόσεις_Ιωλκός| εκδ. Ιωλκός]], σελ. 231.</ref>, τα οποία απελευθέρωναν το υδροκυάνιο. Σύμφωνα με την κατάθεση του Διοικητή του Άουσβιτς [[Ρούντολφ Ες (Άουσβιτς)|Ρούντολφ Ες]], σε είκοσι περίπου λεπτά είχαν αποβιώσει όλοι οι έγκλειστοι. Σχεδόν αμέσως πέθαιναν μόνον όσοι στέκονταν κοντά στους αεραγωγούς.<ref>[http://www.spectacle.org/695/ausch.html An Auschwitz Alphabet]{{en}}</ref> Το υδροκυάνιο σχημάτιζε κυανούς λεκέδες στους τοίχους του θαλάμου (λόγω σχηματισμού [[σιδηροκυανιούχος σίδηρος|σιδηροκυανιούχου σιδήρου]]) Fe<sub>4</sub>[Fe(CN)<sub>6</sub>] με χαρακτηριστικό χρώμα που λέγεται [[Πρωσσικό μπλε]], οι οποίοι είναι ορατοί ακόμη και σήμερα.<ref>[http://www.historyplace.com/worldwar2/holocaust/h-zyklon.htm History place]{{en}}</ref> Κατόπιν άνοιγαν οι θύρες και, με τη βοήθεια των αεραγωγών, ο θάλαμος αεριζόταν ώστε να είναι δυνατή η είσοδος της ομάδας αποκομιδής των σορών.
Ανώνυμος χρήστης