Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
== Πρόγραμμα Μανχάταν ==
{{κύριο|Πρόγραμμα Μανχάταν}}
Τον Απρίλιο του 1945, ενώ μαίνονταν ακόμα ο [[ΒΠΠ|Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος]] εγκατέλειψε το [[Λούισβιλ (Κεντάκι)|Λούισβιλ]] προκειμένου να ενταχθεί στο προσωπικό του προγράμματος Μανχάταν, που ανέπτυσσε μεγάλη μυστικότητα στο [[Εργαστήριο του Λος Άλαμος]] την πρώτη στην ιστορία [[ατομική βόμβα]]. Ο Χάμινγκ εντάχθηκε στο τμήμα του [[Χανς Μπέτε]], που προγραμμάτιζε τους [[μηχανικός υπολογιστής|μηχανικούς υπολογιστές]] της [[IBM]] ώστε αυτοί να υπολογίζουν τις λύσεις των εξισώσεων που χρειάζονταν οι [[φυσικός|φυσικοί]]. Σύντομα τον ακολούθησε στο Λος Άλαμος και η σύζυγός του, η οποία ανέλαβε καθήκοντα υπολογιστή (τότε, {{#tag:ref|πριν την έλευση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, ''computer'' ή ''[[υπολογιστής (επάγγελμα)|υπολογιστής]]'' ήταν επάγγελμα ανθρώπου)|group=N}} υπό τους Μπέτε και [[Έντουαρντ Τέλλερ]].<ref name="ACM" /> Ο Χάμινγκ παρέμεινε εκεί μέχρι το 1946, οπότε και δέχθηκε θέση στα περίφημα εργαστήρια της Bell.
 
== Bell Labs ==
Returning to [[differential equation]]s, Hamming studied means of numerically integrating them. A popular approach at the time was Milne's Method, attributed to [[Edward Arthur Milne|Arthur Milne]].<ref>{{cite web |last=Weisstein |first=Eric W. |title=Milne's Method |publisher=MathWorld |url=http://mathworld.wolfram.com/MilnesMethod.html |accessdate=September 2, 2014}}</ref> This had the drawback of being unstable, so that under certain conditions the result could be swamped by roundoff noise. Hamming developed an improved version, the Hamming predictor-corrector. This was in use for many years, but has since been superseded by the [[Linear multistep method|Adams method]].{{sfn|Morgan|1998|p=975}} He did extensive research into digital [[Filter (signal processing)|filters]], devising a new filter, the [[Hamming window]], and eventually writing an entire book on the subject, ''Digital Filters'' (1977).{{sfn|Morgan|1998|p=976–977}}
 
Στο έργο του ''A Discipline of Programming'' (1967), ο [[Έντσγκερ Ντάικστρα]] (Edsger Dijkstra) απέδωσε στον Χάμινγκ το πρόβλημα της αποδοτικής εύρεσης των λεγομένων σήμερα [[αριθμός Χάμινγκ|αριθμών Χάμινγκ]].{{sfn|Dijkstra|1976|pp=129–134}}<ref>{{cite web |url=http://c2.com/cgi/wiki?HammingProblem |title=Hamming Problem |publisher=Cunningham & Cunningham, Inc. |accessdate=September 2, 2014}}</ref>{{#tag:ref|Αριθμοί της μορφής <small><math>H = 2^i \cdot 3^j \cdot 5^k, \; \mathrm \; i, j, k \geq 0</math></small>|group=N}}
 
<!--
* {{cite book |last=Hamming|first=Richard W. |authormask=1 |title=The Art of Probability for Scientists and Engineers |location=Redwood City, California |publisher=Addison-Wesley |year=1991 |isbn=978-0-201-51058-4 }}
* {{cite book |last=Hamming|first=Richard W. |authormask=1 |title=Art of Doing Science and Engineering: Learning to Learn |location=Australia |publisher=Gordon and Breach |year=1997 |isbn=978-90-5699-500-3}}
 
== Σημειώσεις ==
{{Reflist|group=N}}
 
== Παραπομπές ==
64.642

επεξεργασίες