Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

40 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 έτη
μ
 
== Ιστορία ==
Η οροσειρά αυτή, από πολύ νωρίς συνδέθηκε με την αρχαία [[ελληνική μυθολογία]] και πήρε την ονομασία της από την [[Ταϋγέτη (μυθολογία)|Ταϋγέτη]], μία από τις επτά [[Ατλαντίδες]] ή [[Πλειάδες (μυθολογίας)|Πλειάδες]], κόρες του [[Άτλας (μυθολογία)|Άτλαντα]] και της [[Πλειόνη (μυθολογία)|Πλειόνης]]. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, η Ταϋγέτη φέρεται ως σύζυγος του [[Λακεδαίμων|Λακεδαίμονα]] και μητέρα του Ευρώτα.
 
Στα [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|βυζαντινά]] χρόνια, η οροσειρά αναφέρεται με την ονομασία Πενταδάκτυλος, εξ αιτίας των πέντε κορυφών του. Κατά την περίοδο της [[Φραγκοκρατία]]ς επικράτησε η ονομασία Ζυγός του Μελιγού, από το σλαβικό φύλο των Μελιγγών οι οποίοι, μαζί με τους επίσης σλαβόφωνους Εζερίτες, κατοικούσαν εκεί.<ref>Παπουλάκου, Αρχοντούλα. ''[http://www.monumenta.org/article.php?IssueID=4&lang=gr&CategoryID=3&ArticleID=268 Στοιχεία διαπολιτισμικότητας, μέσα από επιγραφές ναών της ύστερης βυζαντινής εποχής, στην περιοχή της Μάνης]'', www.monumenta.gr. Ανακτήθηκε 25/08/2009.</ref> Στα χρόνια της [[Επανάσταση του 1821|Επανάστασης του 1821]], η οροσειρά λεγόταν "''Αγιολιάς ο μακρυνός''", από το μεγάλο μήκος της οροσειράς, μέχρι τελικά που ξαναπήρε το αρχαίο όνομα, Ταΰγετος. Από τους Έλληνες [[ναυτικός|ναυτικούς]] που λαμβάνουν την κορφή του σε [[διόπτευση|διοπτεύσεις]] ονομάζεται "''βουνό της Μάνης''".
79.566

επεξεργασίες