Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Pontiac GTO»

86 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 6 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Τελικώς, η Pontiac GTO αναβίωσε στις [[ΗΠΑ]] την σεζόν του [[2004]], με βάση την πλατφόρμα V-body του Holden Monaro, το οποίο ήταν μια 2-πορτη έκδοση coupé του [[Αυστραλία|αυστραλιανού]] Holden Commodore VT / VX. Το Commodore είχε, με τη σειρά του, αναπτυχθεί από την επιμήκυνση της πλατφόρμας του [[Ευρώπη|ευρωπαϊκής]] σχεδίασης [[Opel Omega]] δεύτερης γενιάς του [[1994]], που μάλιστα διατέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως [[Cadillac Catera]] από το [[1996]] έως το [[2001]].
 
===Εταιρική συμφωνία και αναβίωση===
===Αρχική ιδέα===
 
Η αναβίωση αυτή ζητήθηκε από τον τότε πρόεδρο της [[General Motors]] [[Βόρεια Αμερική|Βόρειας Αμερικής]] Bob Lutz, ο οποίος συνέλαβε την ιδέα να εισάγει ένα μοντέλο που θα βασιζόταν στην κορυφαία έκδοση του Holden Commodore, όταν διάβασε ένα άρθρο του αμερικανικού περιοδικού Car and Driver σχετικά με το Holden Commodore SS, που δημοσιεύτηκε το [[2000]]. Συγκεκριμένα, το Car and Driver επαίνεσε ιδιαίτερα τις αρετές του Commodore SS και τόνισε ότι ο συνδυασμός «ισχυρός V8 κινητήρας και κίνηση πίσω» ταίριαζαν με την παραδοσιακή αμερικανική φιλοσοφία, αλλά παράλληλα σημείωσε ότι μολονότι ήταν από τα καλύτερα μοντέλα της General Motors τότε, δεν μπορούσε να αποκτηθεί νόμιμα στις [[ΗΠΑ]]. Λίγο καιρό μετά, ο Bob Lutz και άλλα ανώτατα στελέχη της GM οδήγησαν ένα Holden Monaro, δηλαδή την 2-πορτη έκδοση coupé του Commodore, κατά τη διάρκεια ενός επαγγελματικού ταξιδιού στην [[Αυστραλία]]. Αποκομίζοντας άκρως θετικές εντυπώσεις, έκριναν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο θα μπορούσε να αναβιώσει το ιστορικό όνομα GTO και, ταυτόχρονα, ότι η εισαγωγή του θα ήταν κερδοφόρα.<ref>Lutz, Bob (2011). Car Guys vs. Bean Counters, p. 134, 135. Portfolio/Penguin, New York. ISBN 978-1-59184-400-6.</ref> Επιπρόσθετα, θα μπορούσε έτσι να καλυφθεί και το κενό που θα άφηνε η διακοπή της παραγωγής της [[Pontiac Firebird]], που ανακοινώθηκε τον Σεπτέμβριο του [[2001]] και έλαβε χώρα τον Αύγουστο του [[2002]], με αποτέλεσμα να μείνει τότε η Pontiac χωρίς καθαρόαιμο σπορ μοντέλο.
===2004===
 
Στις ΗΠΑ, η Pontiac GTO λανσαρίστηκε τον Δεκέμβριο του [[2003]], για την σεζόν (model year) του [[2004]], κατά την οποία προσφερόταν στα εξής χρώματα: Μπαρμπάντος Μπλε Μεταλλικό, Cosmos Μωβ Μεταλλικό, Quicksilver Ασημί Μεταλλικο, Μαύρο Φάντασμα Μεταλλικό, Impulse Μπλε Μεταλλικό, Καυτό Κόκκινο και Jacket Κίτρινο. Κυκλοφόρησε σε μία μόνο έκδοση εξοπλισμού, με στάνταρ δερμάτινο σαλόνι, δερμάτινο τιμόνι με χειριστήρια ελέγχου του ηχοσυστήματος, 6-δισκο [[CD]]-changer της Blaupunkt στην κεντρική κονσόλα, φώτα [[Ομίχλη|ομίχλης]], [[Ζάντα ελαστικών|ζάντες]] [[Αλουμίνιο|αλουμινίου]] 17 ιντσών, ελαστικά υψηλών επιδόσεων, 2 [[Αερόσακος|αερόσακους]], [[Σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών|Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών]] (ABS), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης ([[traction control system]]) και [[Διαφορικό οχημάτων|διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης]]. Από την άλλη, ωστόσο, [[Ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας|Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας]] (ESP), πλευρικοί αερόσακοι, [[Σύστημα πλοήγησης αυτοκινήτου|δορυφορική πλοήγηση]], θερμαινόμενα καθίσματα και ηλιοροφή δεν προσφέρονταν.
[[Αρχείο:2004 Pontiac GTO coupe 01.jpg|300px|thumb|right|Pontiac GTO του 2004, στο μουσείο της Holden στην [[Βικτώρια (Αυστραλία)|Βικτώρια]], [[Αυστραλία]].]]
 
Ανώνυμος χρήστης