Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

4.028 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
}}
 
''''' Το Νούμερο 31328''''' (υπότιτλος: «Το βιβλίο της σκλαβιάς») είναι το πρώτο κατά χρονική σειρά μυθιστόρημα του [[Ηλίας Βενέζης|Ηλία Βενέζη]] και σημαντικό έργο της ελληνικής λογοτεχνίας με συνεχείς επανεκδόσεις από το 1931 μέχρι σήμερα. Στο βιβλίο αυτό ο Βενέζης εξιστορεί τις κακουχίες και τις περιπέτειες που έζησε ο ίδιος όταν στα 18 του πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και οδηγήθηκε στα [[Τάγματα Εργασίας (Οθωμανική Αυτοκρατορία - Τουρκία)|τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού)]] της Ανατολής μαζί με άλλους 3.000 Αϊβαλιώτες.<ref>{{Cite web|url = http://www.logiosermis.net/2012/09/31328.html|title = Ηλίας Βενέζης: Το νούμερο 31328|date = 01/09/2012|accessdate = 31/05/2015|website = Λόγιος Ερμής|publisher = |last = |first = }}</ref> Αρχικά το Το Νούμερο 31328 γράφτηκε το 1924 και δημοσιεύεται σε συνέχειες τον ίδιο χρόνο στην Εφημερίδα Καμπάνα της Μυτιλήνης.<ref name=":0">{{Cite web|url = http://travelling-through-books.blogspot.be/2012/07/31328.html|title = Το Νούμερο 31328 του Ηλία Βενέζη|date = 14/07/2012|accessdate = 31/05/2015|website = Γυρίζω Σελίδα|publisher = |last = |first = }}</ref> Ξαναδουλεύεται από τον συγγραφέα το 1931 όταν και εκδίδεται για πρώτη φορά σε έναν τόμο. Το βιβλίο χωρίζεται σε είκοσι κεφάλαια, έκαστο το οποίων έχει για τίτλο έναν από τους θρήνους των Ψαλμών του Δαυίδ. Στόχος του συγγραφέα είναι να παρουσιάσει την τραγωδία των Ελλήνων αιχμαλώτων και ταυτόχρονα την αμοιβαία προσέγγιση ανθρωπιάς μεταξύ φρουρών και αιχμαλώτων. Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο με λόγο κοφτό και παραστατικό πού περιέχει πολλές τούρκικες λέξεις. Η αφήγηση είναι γραμμική με εκτενείς διαλόγους και εστίαζει στα συναισθήματα που προκαλούν οι κακουχίες.<ref>{{Cite web|url = http://filoblogiko.blogspot.be/2013/04/31328.html|title = Ηλίας Βενέζης "Το Νούμερο 31328"|date = 02/04/2013|accessdate = 31/05/2015|website = Φιλοblogικό|publisher = |last = |first = }}</ref> Συνολίκα ο Βενέζης πέρασε 14 μήνες στα τάγματα εργασίας. Ελευθερώθηκε το 1923 και επέστρεψε στην Μυτιλήνη. Ήταν ένας από τους ελάχιστους αιχμαλώτους που κατόρθωσαν να επιζήσουν από τα τάγματα εργασίας χάνοντας όμως όλους τους φίλους του.<ref name=":0" /> Ο αριθμός του δόθηκε όταν συμφωνήθηκε η ανταλλαγή πληθυσμών.<ref>Speros Vryonis Jr. , Greek Labor Battalions Asia Minor, από το Richard G. Hovannisian (ed.), The Armenian Genocide:
''''' Το Νούμερο 31328''''' (υπότιτλος: «Το βιβλίο της σκλαβιάς») είναι το πρώτο κατά χρονική σειρά μυθιστόρημα του [[Ηλίας Βενέζης|Ηλία Βενέζη]] και σημαντικό έργο της ελληνικής λογοτεχνίας με συνεχείς επανεκδόσεις από το 1931 μέχρι σήμερα.
Cultural and Ethical Legacies, Transaction Publishers, New Jersey, USA, 2007, σελ. 275-289. Διαθέσιμο
[http://www.pontiangreeks.org/images/PDF-Documents/Greek_labor_battalions.pdf] και [http://books.google.gr/books?id=CB4Bh0-zrgoC&printsec=frontcover&dq=Hovannisian+armenian+genocide&hl=el&sa=X&ei=qbNBUojYBOXd4QTEq4DoAg&ved=0CDcQ6AEwAQ#v=onepage&q=Hovannisian%20armenian%20genocide&f=false]</ref>[[Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα|Νουμερο 31328]]
 
==Πλοκή==
Η αφήγηση αρχίζει με την επιλογή των εφήβων και των νέων που οι Τούρκοι τους προορίζουν για τα τάγματα εργασίας. Η επιλογή αυτή πραγματοποιείται τη στιγμή που το αλλόφρον πλήθος αναζητάει ένα μέσο για να περάσει από τις ακτές της Ιωνίας στη μητροπολιτική Ελλάδα. Όσοι επιλέχτηκαν οδηγούνται σε πρόχειρα καταλύματα, όπου επισημαίνονται εκείνοι που θα εκτελεστούν. Κατά διαστήματα απάγονται ομάδες ολόκληρες αιχμαλώτων που οδηγούνται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Το μίσος και τα πάθη των νικητών δεν ικανοποιούνται από τα δεινοπαθήματα μόνο των αιχμαλώτων αλλά πρέπει να κορεστούν από την εξόντωσή τους. Η διαδικασία αυτή που γεμίζει φόβο τους αιχμαλώτους και τους υποχρεώνει να ζουν με την αγωνία του αναμενόμενου θανάτου κρατάει μέρες ολόκληρες, ώσπου όσοι επέζησαν, συνταγμένοι σε ομάδες, μπουλούκια για την ακρίβεια, παραλαμβάνονται από ένοπλους φρουρούς για να μεταφερθούν στο εσωτερικό της Μ. Ασίας. Έτσι αρχίζει μια μαρτυρική πορεία που κρατάει μέρες ολόκληρες. Στη διάρκειά της η κούραση, η πείνα, η δίψα και οι εξευτελισμοί αφαιρούν κάθε ανθρώπινο συναίσθημα από το πλήθος αυτό και το μεταβάλλουν σε απλά ζώα, που το μόνο που τους απομένει ζωντανό είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, η ελπίδα και η προσπάθεια τους να επιζήσουν. Δεν πρόκειται πλέον για τους ανθρώπους αλλά για απλούς αριθμούς. Την προσωπικότητά τους την αντικαθιστά ο αριθμός, το νούμερο, που ο καθένας φέρνει στο στήθος
Στο βιβλίο αυτό ο Βενέζης εξιστορεί τις κακουχίες και τις περιπέτειες που έζησε ο ίδιος όταν στα 18 του πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και οδηγήθηκε στα [[Τάγματα Εργασίας (Οθωμανική Αυτοκρατορία - Τουρκία)|τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού)]] της Ανατολής μαζί με άλλους 3.000 Αϊβαλιώτες.<ref>{{Cite web|url = http://www.logiosermis.net/2012/09/31328.html|title = Ηλίας Βενέζης: Το νούμερο 31328|date = 01/09/2012|accessdate = 31/05/2015|website = Λόγιος Ερμής|publisher = |last = |first = }}</ref> Αρχικά το Το Νούμερο 31328 γράφτηκε το 1924 και δημοσιεύεται σε συνέχειες τον ίδιο χρόνο στην Εφημερίδα Καμπάνα της Μυτιλήνης.<ref name=":0">{{Cite web|url = http://travelling-through-books.blogspot.be/2012/07/31328.html|title = Το Νούμερο 31328 του Ηλία Βενέζη|date = 14/07/2012|accessdate = 31/05/2015|website = Γυρίζω Σελίδα|publisher = |last = |first = }}</ref> Ξαναδουλεύεται από τον συγγραφέα το 1931 όταν και εκδίδεται για πρώτη φορά σε έναν τόμο. Το βιβλίο χωρίζεται σε είκοσι κεφάλαια, έκαστο το οποίων έχει για τίτλο έναν από τους θρήνους των Ψαλμών του Δαυίδ. Στόχος του συγγραφέα είναι να παρουσιάσει την τραγωδία των Ελλήνων αιχμαλώτων και ταυτόχρονα την αμοιβαία προσέγγιση ανθρωπιάς μεταξύ φρουρών και αιχμαλώτων. Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο με λόγο κοφτό και παραστατικό πού περιέχει πολλές τούρκικες λέξεις. Η αφήγηση είναι γραμμική με εκτενείς διαλόγους και εστίαζει στα συναισθήματα που προκαλούν οι κακουχίες.<ref>{{Cite web|url = http://filoblogiko.blogspot.be/2013/04/31328.html|title = Ηλίας Βενέζης "Το Νούμερο 31328"|date = 02/04/2013|accessdate = 31/05/2015|website = Φιλοblogικό|publisher = |last = |first = }}</ref> Συνολίκα ο Βενέζης πέρασε 14 μήνες στα τάγματα εργασίας. Ελευθερώθηκε το 1923 και επέστρεψε στην Μυτιλήνη. Ήταν ένας από τους ελάχιστους αιχμαλώτους που κατόρθωσαν να επιζήσουν από τα τάγματα εργασίας χάνοντας όμως όλους τους φίλους του.<ref name=":0" /> Ο αριθμός του δόθηκε όταν συμφωνήθηκε η ανταλλαγή πληθυσμών.<ref>Speros Vryonis Jr. , Greek Labor Battalions Asia Minor, από το Richard G. Hovannisian (ed.), The Armenian Genocide:
του σαν σημάδι αναγνώρισης. Κάποτε επιτέλους όσοι αιχμάλωτοι επέζησαν φτάνουν στο Κίρκαγατς. Εκεί οι συνθήκες της ζωής τους αλλάζουν, γίνονται πιο ανθρώπινες, και αυτό έχει ως συνέπεια να
Cultural and Ethical Legacies, Transaction Publishers, New Jersey, USA, 2007, σελ. 275-289. Διαθέσιμο
ξαναβρούν σε κάποιο μέτρο τουλάχιστο, τον παλιό τους εαυτό. Είναι υποχρεωμένοι να εργαστούν. Προσλαμβάνονται συνήθως σε αγροκτήματα. Και εκεί, ανάλογα με τους ανθρώπους στους οποίους θα τύχουν, βρίσκουν συχνά τη ζεστασιά της ανθρώπινης παρουσίας, την καλοσύνη, την ανθρωπιά, ακόμα και τον έρωτα. Παρά την τραγική θέση τους και την πολύ σκληρή συνήθως εργασία, έχουν το συναίσθημα ότι είναι άνθρωποι. Τα συναισθήματα και οι ψυχικές τους αντιδράσεις που ήταν ναρκωμένες, αρχίζουν πάλι να λειτουργούν κανονικά. Οι αριθμοί μεταβλήθηκαν σε ανθρώπους. Τέλος, όσοι επέζησαν, αναχωρούν για να
[http://www.pontiangreeks.org/images/PDF-Documents/Greek_labor_battalions.pdf] και [http://books.google.gr/books?id=CB4Bh0-zrgoC&printsec=frontcover&dq=Hovannisian+armenian+genocide&hl=el&sa=X&ei=qbNBUojYBOXd4QTEq4DoAg&ved=0CDcQ6AEwAQ#v=onepage&q=Hovannisian%20armenian%20genocide&f=false]</ref>[[Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα|Νουμερο 31328]]
μεταφερθούν στο ελληνικό έδαφος.[[Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα|Νουμερο 31328]]
 
== Παραπομπές ==
64

επεξεργασίες