Σοβιετικός πόλεμος στο Αφγανιστάν: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

== Η ίδρυση της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν ==
 
Το Κόμμακόμμα των [[Μαρξισμός|Μαρξιστώνμαρξιστών]] λενινιστών του Αφγανιστάν, το αρχικώς παράνομο του Αφγανιστάν, αύξησε τη δύναμή του κατά την περίοδο βασιλείας του Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ (1933-1973), και κυρίως την περίοδο κατά την οποία ήταν πρωθυπουργός ο ξάδερφός του Μοχάμεντ Νταούντ Χαν (1954-1963). Το ΚόμμαΛαϊκό τωνΔημοκρατικό ΜαρξιστώνΚόμμα διασπάστηκεαποτελούταν σεαπό δύο φατρίεςπτέρυγες, τη Χαλκ (Λαός) και την Παρτσάμ (Σημαία), που συνενώθηκαν το 1965 και διασπάστηκαν πάλι το [[1967]], καθώς απευθύνονταν σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα. ΤοΗ Παρτσάμ σε μια εθνική αστική τάξη, διανοούμενους και στρατιωτικούς, που πρέσβευαν μια μετριοπαθή αλλαγή της κοινωνίας προς το σοσιαλιστικότερο και ορθότερη αναδιανομή του πλούτου, χωρίς να θιγούν βαθιά ριζωμένα πολιτισμικά χαρακτηριστικά της αφγανικής κοινωνίας, ενώ η Χαλκ σε μια συμμαχία αγροτών και εργατών, έχοντας πιο φιλοσοβιετικόριζοσπαστικό κομμουνιστικό πρόγραμμα. H '''ΚχαλκΧαλκ''', η λεγόμενη "φράξια των μαζών" (Λαϊκό ∆ημοκρατικό Κόμμα Αφγανιστάν), είχε επικεφαλής τον Νουρ Μοχάμεντ Ταράκι και το επίσης φιλοσοβιετικό αλλά πιο μετριοπαθέςη '''Παρτσάμ''', η "φράξια του εμβλήματος" (Κόμμα της Ερυθράς Σημαίας), είχε επικεφαλής τον Μπαμπράκ Καρμάλ. Ο προηγούμενος πρωθυπουργός, Μοχάμεντ Νταούντ Χαν, κατέλαβε τελικώς την εξουσία από τη διεφθαρμένη και αδύναμη οικονομικά βασιλική κυβέρνηση, με μία σχεδόν αναίμακτη εξέγερση στις [[17 Ιουλίου]] του [[1973]], βάζοντας τέλος στη μοναρχία. Ωστόσο, και οι δικές του προσπάθειες για οικονομική και κοινωνική ανάκαμψη στάθηκαν άκαρπες, ενώ η αυξανόμενη αντιπαλότητα μεταξύ των φραξιών του μαρξιστικού κόμματος πυροδοτήθηκε ακόμη περισσότερο όταν δολοφονήθηκε ένα επιφανές μέλος του κόμματος, ο Μιρ Ακμπάρ Χαϋμπέρ. Οι μυστηριώδεις συνθήκες θανάτου του, αύξησαν τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του πρωθυπουργού, που κατέληξαν στη σύλληψη αρκετών επιφανών μαρξιστών στην Καμπούλ.
 
Στις 27 Απριλίου 1978, ο Αφγανικός Στρατός, που έβλεπε ευνοϊκά το Κόμμα των Μαρξιστών, σε συνεργασία μαζί τους ανέτρεψε και εκτέλεσε τον πρωθυπουργό Νταούντ Χαν και μέλη της οικογένειάς του. Ο Νουρ Μοχάμεντ Ταράκι, Γενικός Γραμματέας του Μαρξιστικού Κόμματος, έγινε Πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου και πρωθυπουργός της νεοσύστατης [[Αφγανιστάν|Δημοκρατίας του Αφγανιστάν]].
Ανώνυμος χρήστης