Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Χέλμηδες προπόνησαν ΟΣΦΠ από το 1950, ο δε μικρός Γιάννης υπήρξε συμπαίκτης Κοτρίδη. Επιμέλεια κειμένου, προθήκη εσωτ. συνδέσμων & παραπομπών
| ύψος =
| θέση = Μέσος
| περίοδοςνέων1 = 1945-1947
| ομάδανέων1 = Ολυμπιακός Πειραιώς
| περίοδος1= 1947-1961 | ομάδα1= Ολυμπιακός Πειραιώς | συμμετοχές1=223 | γκολ1=48
| συνολικέςσυμμετοχές =
== Σταδιοδρομία ==
=== Σε συλλογικό επίπεδο ===
Γεννήθηκε στη [[Δραπετσώνα]], ωστόσοκαι αργότερα η οικογένειά του μετακόμισεμεγάλωσε στην [[Καλλιθέα Αττικής|Καλλιθέα]], όπουξεκίνησε καιδε μεγάλωσε.τον Ξεκίνησε[[αθλητισμός|αθλητισμό]] ωςαπό αθλητήςτο στίβου με τονγειτονικό Πανιώνιο στακαι τα 400 μέτρα με εμπόδια, όμωςλόγω τονμεγάλου είδεύψους. τυχαίαΌταν σετον μια αλάναπαρακολούθησε να παίζει ποδόσφαιρο σε αλάνα ο Γιώργος ΜαλευρήςΜαλεύρης, και τον πήγε αρχικάπρότεινε να δοκιμαστεί στην [[Α.Ε.Κ (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ]], ηπου οποίααπορρίφθηκε και ακολούθως τον απέρριψεΟλυμπιακό, όντας εκείνος ενεργός ακόμη [[Θέσεις ποδοσφαίρου#Πλάγιοι αμυντικοί (δεξιός RB και στηαριστερός συνέχειαLB)|αμυντικός]] στοντου.<ref>''"H Ολυμπιακόιστορία του Ολυμπιακού"'', Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, ''Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή'', Αθήνα 1996, τόμ. Β, σελ. 746</ref>.
 
Ο επονομαζόμενος ''Ψηλός'' υπέγραψε δελτίο το 1945,<ref name="προφίλ">''"H ιστορία του Ολυμπιακού"'', Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, ''Εκδόσεις Γό.Χ Αλεξανδρή'', Αθήνα 1996π, τόμ. Α', σελ. 124</ref> ξεκινώνταςπροπονούμενος απόαρχικά με τη δεύτερηβ' ομάδα και παράλληλα συνέχισε στον στίβο του Πανιώνιου. Το 1946 έγινε μέλος της εθνικής ομάδας στο [[άλμα εις ύψος]], αλλά εγκατέλειψε τον στίβο μετά από παρότρυνση των αδελφών Χέλμη, που ήταν προπονητές τότε του Ολυμπιακού, επιστρέφοντας στο ποδόσφαιρο. Πραγματοποίησε την παρθενική του συμμετοχή με την α' ομάδα στις 17 Σεπτεμβρίου 1947, αγωνιζόμενος από το 46' κατά το εντός έδρας φιλικό 5-0 επί της Βικτώρια Αθηνών,<ref>Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, σελ. 108 και 110</ref> ενώ σε επίσημη αναμέτρηση έλαβε μέρος 16 μήνες αργότερα. Αντίπαλος υπήρξε ο [[Παναθλητικός Όμιλος Καλλιθέας Έσπερος|Έσπερος Καλλιθέας]] στο [[Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης|Ποδηλατοδρόμιο]] και τη νίκη [[Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1948-49#Α΄ Προημιτελική φάση (16)|κυπέλλου]] με 3-1]] της 30ης Ιανουαρίου 1949,<ref>Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, σελ. 124 και 115</ref> μόλις 8 ημέρες έπειτα το αντίστοιχο ντεμπούτο του [[Ηλίας Ρωσίδης|Ηλία Ρωσίδη]],<ref>''"Αυτός είναι ο Ολυμπιακός • Η ένδοξη ιστορία του δημοφιλούς συλλόγου"'', Πάνος Μακρίδης - [[Βαγγέλης Φουντουκίδης|Ευάγγελος Φουντουκίδης]], έκδοση εφημ. ''«ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ»'', Αθήναι 1957, σελ. 73</ref> με τον οποίον θα εγκαταλείψουν σχεδόν ταυτόχρονα την ενεργό δράση έχοντας ενδιάμεσα διαγράψει πολυετή πορεία στην ομάδα, χριστεί [[αρχηγός ποδοσφαιρικής ομάδας|αρχηγοί]] της και διεθνείς. Στο ίδιο γήπεδο ο Κοτρίδης σημείωσε το πρώτο του [[Γκολ (ποδόσφαιρο)|τέρμα]],<ref>Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, σελ. 118-119</ref> όταν οι ''Ερυθρόλευκοι'' έκαμψαν 2-1 την αντίσταση του [[Αργοναύτης Πειραιά|Αργοναύτη]] για το πρωτάθλημα της [[Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1948-49#Α΄ Κατηγορία|πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πειραιώς]] στις 16 Απριλίου, χάρις σε δύο δικά του (5' και 60') και παρά την επάνοδο (για 70 ημέρες και τελευταία φορά) του δεινότατου σκόρερ [[Γιάννης Βάζος|Γιάννη Βάζου]].<ref>Μακρίδης-Φουντουκίδης, ό.π, 74-75</ref>
 
Στη βασική 11άδα καθιερώθηκε την επόμενη αγωνιστική περίοδο 1949-50 ως [[Θέσεις ποδοσφαίρου#Αμυντικά χαφ (δεξιό RWB και αριστερό LWB)|αριστερός μέσος]] (με το [[Διονύσης Μινάρδος|Διονύση Μινάρδο]] στην αντίθετη πλευρά του γηπέδου), κατόπιν της αποχώρησης του 37χρονου Γιώργου Βαγιακάκου. Η αειθαλής παρουσία του προκατόχου, του επέτρεψε μόνον σταέπειτα τα 21 τουνα τηνκαταλάβει κατάληψη τηςτη θέσηςθέση, την οποία πάντως διατήρησε έως την –προχωρημένη για τότε παίκτη– ηλικία των 32. Υπήρξε αναντικατάστατο στέλεχος στον Ολυμπιακό σε όλο το εξαιρετικά επιτυχημένο διάστημα του '50, διατελώντας παράλληλα από τους αρχηγούς της ομάδας.<ref>Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, σελ. 181</ref> Αγωνίστηκε βασικός επί 11 συναπτές περιόδους, με την τελευταία να πρόκειταιαποτελεί για τηνη 1959-60 και εναρκτήρια της [[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών#Α΄ Εθνική κατηγορία|Α' Εθνικής κατηγορίας]], όντας εκ των λίγων ποδοσφαιριστών που "ένωσαν" την πρώτη μεταπολεμική 15ετία με τον πλέον σύγχρονο μισό αιώνα του [[ελληνικό ποδόσφαιρο|ελληνικού ποδοσφαίρου]]. Ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του την επόμενη 1960-61, συμπληρώνοντας 259 επίσημες συμμετοχέςεμφανίσεις, ως εξής:<ref>Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Β, σελ. 746</ref>
{{Quote box | width=33% | align=left |... αναδείχτηκε σε μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της ποδοσφαιρικής Ελλάδας. Παίκτης με θαυμάσιο κοντρόλ, καλή ντρίμπλα, φοβερή αντοχή και "ολυμπιακό σθένος", ήταν πολλές φορές μια ομάδα μόνος του.<ref name="προφίλ"/>}}
{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}} 113 στο [[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών#Πανελλήνιο ή Εθνικό πρωτάθλημα|Πανελλήνιο πρωτάθλημα]] και την Α' Εθνική (24 τέρματα)<br />
* 113 στο πρωτάθλημα Ελλάδας (24 τέρματα)
{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}} {{0}}44 στο [[Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)|κύπελλο Ελλάδας]] (10)<br />
* {{0}}44 στο κύπελλο (10)
*{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}} {{0}}{{0}}2 στο [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ|κύπελλο Πρωταθλητριών]]<br (0)/>
{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}}{{0}} 100 στο [[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς|Πειραϊκό πρωτάθλημα]] (24)<br />
* 100 στο πειραϊκό πρωτάθλημα (24)
και 160 σε φιλικά με ελληνικές ή ξένες ομάδες (τουλάχιστον 22 γκολ).<ref>''"Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου"'', Στάθης Αρβανίτης, ''Εκδόσεις Καστανιώτη'', Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 34 και 80</ref>
 
Ειδικά για το διάστημα 1946-1959 καιτου πρινΠανελλήνιου την έναρξη της Α' κατηγορίαςπρωταθλήματος, αποτελεί τον τρίτο των [[Πειραιάς|Πειραιωτών]] σε εμφανίσεις πρωταθλήματος (85 – Ρωσίδης 97, [[Θανάσης Κίνλεϊ|Σούλης Κίνλεϊ]] 89) και τον δεύτερο σκόρερ τους (23 γκολ με [[Θανάσης Μπέμπης|Θανάση Μπέμπη]], [[Θέμης Μουστακλής|Θέμη Μουστακλή]] και [[Γιάννης Ιωάννου (ποδοσφαιριστής)|Γιάννη Ιωάννου]] – 33 ο [[Ηλίας Υφαντής]]).<ref>Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Β, σελ. 202 και 200</ref> Ο Στάθης Αρβανίτης, ερευνητής της ιστορίας του Ολυμπιακού, τον καταγράφει να μην έχει απουσιάσει σε αγώνα της διοργάνωσης για πάνω από 4,5 χρόνια (1954-1959), ρεκόρ που υπερβαίνουν μόνον τα 7,5 του Ρωσίδη,<ref>σε σύγκριση με τους αντίστοιχα 67 και 79 συνεχόμενους αγώνες των δύο, αρκετοί μεταγενέστεροι έχουν να παρουσιάσουν περισσότερους (αποκορύφωμα οι 129 του [[Χρήστος Ζαντέρογλου|Χρήστου Ζαντέρογλου]] μεταξύ 1966 και 1969, απόλυτο ρεκόρ για το ανώτατο ελληνικό επίπεδο πρωταθλημάτων), αλλά σε μικρότερες περιόδους και αποτέλεσμα βεβαίως του μεγαλύτερου πλήθους συναντήσεων ανά ετήσια διοργάνωση [Αρβανίτης, ό.π, σελ. 268]</ref> ενώ τον συγκαταλέγει στην πλέον αντιπροσωπευτική ερυθρόλευκη 11άδα για την εποχή 1950-1960.<ref>σε σύστημα 3-2-5 (εντός παρένθεσης η θητεία τους για την Ανδρών Ελλάδας ως παίκτες του Ολυμπιακού, 1948-1967):<br />
[[Σάββας Θεοδωρίδης|Θεοδωρίδης]] (12, [[Αρχείο:Captain sports.svg|8px|Αρχηγός]] 2) – [[Ηλίας Ρωσίδης|Ρωσίδης]] (29, [[Αρχείο:Captain sports.svg|8px|Αρχηγός]] 17), [[Θανάσης Κίνλεϊ|Κίνλεϊ]] (5), [[Ανδρέας Μουράτης|Μουράτης]] † (16/1 γκολ, [[Αρχείο:Captain sports.svg|8px|Αρχηγός]] 2) – [[Κώστας Πολυχρονίου|Πολυχρονίου]] (27, [[Αρχείο:Captain sports.svg|8px|Αρχηγός]] 15), Κοτρίδης † (18/1) – [[Γιάννης Ιωάννου (ποδοσφαιριστής)|Ιωάννου]] (3), [[Γιώργος Δαρίβας|Δαρίβας]] (16/4), [[Ηλίας Υφαντής|Υφαντής]] (7/2), [[Θανάσης Μπέμπης|Μπέμπης]] (15, [[Αρχείο:Captain sports.svg|8px|Αρχηγός]] 7), [[Μπάμπης Δρόσος|Δρόσος †]] (8).<br />
[Αρβανίτης, ό.π, σελ. 21 και 45]</ref>
*πρωταθλήματα Πειραιά:1946,1947,1948,1949,1950,1951,1952,1953,1954,1955,1956,1957,1958 και 1959
 
== Παραπομπές - σημειώσεις ==
{{Παραπομπές|30em}}
 
10.942

επεξεργασίες