Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάαστριχτ»

μ (→‎Εξωτερικοί σύνδεσμοι: +βικιλεξικό +commonscat)
Στις [[14 Ιουνίου]] [[1673]] τα στρατεύματα του Λουδοβίκου ΙΔ΄ περικύκλωσαν την πόλη του Μάαστριχτ. Υπό την ηγεσία του Αρχιλοχαγού Σαρλ ντε Μπατζ-Καστελμόρ, Κόμη ντ’ Αρτανιάν, ο Πρώτος Λόχος των ‘Μουσκετοφόρων του Βασιλιά’ ετοιμάστηκε να επιτεθεί σε ένα οχύρωμα που βρισκόταν μπροστά σε μία από τις πύλες της πόλης. Η επίθεση στο προπύργιο έλαβε χώρα όχι μακριά από το μέρος όπου βρέθηκαν οι επτά σκελετοί. Ο Ντ’Αρτανιάν σκοτώθηκε από μουσκέτο στις [[25 Ιουνίου]] [[1673]] κατά τη διάρκεια νυχτερινής επίθεσης στην Πύλη Τονχέρσε (το γεγονός αυτό περιγράφηκε από τον [[Αλέξανδρος Δουμάς (πατέρας)|Αλέξανδρο Δουμά]] σε μυθιστόρημά του).
 
Το Μάαστριχτ παραδόθηκε στα Γαλλικά στρατεύματα στις [[30 Ιουνίου]]. Τα γαλλικά στρατεύματα κατείχαν την Ολλανδική πόλη από το [[1673]] μέχρι το [[1679]]. Έπειτα επανήλθε υπόσε Ολλανδική κυριαρχία.
 
Μετά τη Ναπολεόντεια εποχή το Μάαστριχτ έγινε μέρος του [[Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών|Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών]] το [[1815]]. Όταν οι νότιες επαρχίες διεκδίκησαν ανεξαρτησία από τον Βορρά για να σχηματίσουν το [[Βέλγιο]] το [[1830]], η φρουρά του Μάαστριχτ παρέμεινε πιστή στον Ολλανδό βασιλιά και το [[1839]] η πόλη και το ανατολικό μέρος της [[Λιμβουργία (Ολλανδία)|Λιμβουργίας]], παρόλο που γεωγραφικά είναι εγγύτερα του Βελγίου, προστέθηκαν μόνιμα στην Ολλανδία. Εξαιτίας της επακόλουθης εκκεντρικής θέσης του, το Μάαστριχτ συχνά εστίαζε περισσότερο στο Βέλγιο και τη Γερμανία παρά στο υπόλοιπο της Ολλανδίας, γεγονός που συνέβαλε στον διακριτό μη-Ολλανδικό χαρακτήρα της πόλης.
Ανώνυμος χρήστης