Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ποιμενικό Καστοριάς»

αφαίρ. copyvio Εργασία του 5ου Δημοτικού Σχολείου Φλώρινας http://florina-history.blogspot.gr/2010/03/blog-post_1725.html
μ
(αφαίρ. copyvio Εργασία του 5ου Δημοτικού Σχολείου Φλώρινας http://florina-history.blogspot.gr/2010/03/blog-post_1725.html)
==Ιστορία==
 
Αναφέρεται ως Μπάμπουρ με 720 χριστιανούς ορθόδοξους από το [[Γάλλος|Γάλλο]] χαρτογράφο Annet Synvet, καθηγητή γεωγραφίας στο Oθωμανικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης.<ref>A. Synvet, [http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/8/e/b/metadata-388-0000002.tkl ''Les Grecs de l'Empire ottoman: Etude statistique et ethnographique''], Κωνσταντινούπολη, 1878, σελ. 4656. {{pdf}} {{fr}}</ref> Αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα το [[1918]] μαζί με τον οικισμό Καλύβια Βιτσίου, όπου τους θερινούς μήνες μετέφεραν θεσσαλοί κτηνοτρόφοι τα πρόβατά τους.<ref>ΦΕΚ 259/21.12.1918</ref>
Στα οθωμανικά κατάστιχα στα τέλη του 15ου αι. αναφέρονται 87 οικογένειες.<ref name="kastoria_lithoksoou">[http://lithoksou.net/kastoria_m.html Δημήτρης Λιθοξόου, Πληθυσμός και οικισμοί της περιοχής Καστοριάς]</ref>
<br />
<br />
 
''Το Μπαψώρι'' ήταν το ψηλότερο (1.180μ.) και ωραιότερο χωριό της [[Φλώρινα]]ς αν και από το [[1949]] ανήκει στο νομό [[Νομός Καστοριάς|Καστοριάς]]. Η Ιστορία του ειναι στενότατα συνδεμένη με τη Φλώρινα και τα χωριά της.
Εικάζεται, ότι το χωριό χτίστηκε τόσο ψηλά από τους πρώτους οικιστές του, για να αποφύγουν κάποιο διωγμό των Τούρκων. Ίσως όμως να χτίστηκε και για κάποιο Θρησκευτικό λόγο ή για να αποφύγουν τον εξισλαμισμό. Αρχικά ήταν χειμαδιό. Δηλαδή οι κάτοικοι, έρχονταν το καλοκαίρι και φεύγανε το χειμώνα. Πρέπει να χτίστηκε στις αρχές του 15ου αι. Τα σπίτια τον χωριού το [[1920]] ήταν εκατόν πενήντα (150) διώροφα και τριώροφα, σκεπασμένα με πλάκες (λόγω των ισχυρών ανέμων και ειδικότερα της χιονοθύελλας)<ref>Οι εμβόλιμες προτάσεις του κειμένου</ref> με περισσότερους από 1.200 κατοίκους, αφού οι οικογένειες ήταν πατριαρχικές και σε κάθε σπίτι ζούσαν μέχρι και (10) άτομα, σύνηθες φαινόμενο της εποχής.
Το χωριό είχε πολύ καλούς τεχνίτες, οι οποίοι κατασκεύασαν μεγάλα και εντυπωσιακά σπίτια. Οι κάτοικοι ασχολούνταν και με τη γεωργία. Καλλιεργούσαν σίκαλη, φασόλια μέτρια και γίγαντες, καλαμπόκια και πατάτες σε όσα χωράφια αρδεύονταν κοντά στο ποτάμι που κατηφορίζει προς τον Άγιο Αντώνιο, άλλά κυρίως ασχολούνταν με την κτηνοτροφία. Κάθε σπίτι είχε πάρα πολλά πρόβατα τα οποία μάλιστα ξεχειμώνιαζαν στη Χαλκιδική. Μάλιστα κάποια χρόνια, πριν από το 1920, έπιασε αρρώστια τα πρόβατα και πολλοί κτηνοτρόφοι καταστράφηκαν. Πολλοί κάτοικοι, πριν από το 1912, έφευγαν στην Αμερική από το φόβο των Τούρκων. Μετά την απελευθέρωση σταμάτησε κάπως η μετανάστευση. Πριν αρχίσει η μετανάστευση για την Αμερική, πολλοί κάτοικοι πήγαιναν στην Ανατολή , Αναντόλ την λέγαν τότε, δηλαδή στην Κωνσταντινούπολη και την Προύσα. Εκεί ασχολούνταν κυρίως με την υλοτομία. Ήταν χειροπριονάδες, έκοβαν δέντρα και τα έκαμναν με το χέρι οικοδομήσιμη ξυλεία. Το χωριό ήταν πεντακάθαρο και φημίζονταν για την ομορφιά του. Ήταν αρχοντοχώρι. Η εκκλησία του ήταν ο Άγιος Γεώργιος. Η καμπάνα της ήταν η καλύτερη της περιοχής. Το χωριό φημίζονταν για τους καλλιτέχνες του. Κάποια ημέρα, νομίζω στο τέλος του θέρους του [[1942]], Άγγλοι αξιωματικοί εγκαταστάθηκαν στο χωριό και δίνανε και από καμιά λίρα για τη μεταφορά με τα υποζύγιά μας (άλογα και μουλάρια) κιβωτίων πλήρων πυρομαχικών στους εαμίτες (πριν τη ρήξη με τον [[Ναπολέων Ζέρβας|Ναπολέντα Ζέρβα]]) και αργότερα ήρθε το αντάρτικο και το χωριό ρήμαξε. Οι περισσότεροι πήγαν στις ανατολικές χώρες και από αυτούς που απέμειναν μερικοί πήγαν στη [[Φλώρινα]] ακόμα και στα χωριά της Φλώρινας, όπως [[Τριανταφυλλιά Φλώρινας|Τριανταφυλλιά]], [[Πολυπόταμος Φλώρινας|Πολυπόταμος]], [[Σιταριά Φλώρινας|Σιταριά]]... κάποιοι άλλοι στην Καστοριά, όπως κι εγώ στη [[Βυσσινέα Καστοριάς|Βυσσινιά]]και σιγά-σιγά πήραμε αρκετοί το δρόμο για την [[Αυστραλία]] κυρίως.<ref>Σημειώσεις από χ.χ.(έτος 1954) Γεωργίου Σαρίνη (αποφοίτου Γυμνασίου Καστοριάς) λίγο πριν την μετανάστευση του στην Αυστραλία</ref>
 
Ακόμα και σήμερα είναι γνωστή η υστεροφημία του στην ευρύτερη περιοχή της Καστοριάς και στην περιοχή της Φλώρινας έχει την θέση των ξεχωριστά όμορφων χωριών, αν και πέρασαν σχεδόν 70 χρόνια από τότε που καταστράφηκε. Το σχολείο είχε πάνω από 120 μαθητές. Ήταν μεγάλο και είχε 6 αίθουσες. Μετά το 1920 υπηρέτησε για πολλά χρόνια ως δάσκαλος, ο [[Ιωάννης Σημαντήρας]] από την πόλη της Φλώρινας. Από το Βαψώρι καταγόταν ο γνωστός γλύπτης, [[Δημήτριος Καλαμάρας]], που υπήρξε και καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών.
 
==Πληθυσμιακά στοιχεία ==
3.253

επεξεργασίες