Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ»

αφαίρ. copyvio http://www.eriande.elemedu.upatras.gr/eriande/synedria/synedrio3/praltika%2011/iliadou-taxou.htm
(αφαίρ. copyvio http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.gr/2009/08/29-9-1924.html)
(αφαίρ. copyvio http://www.eriande.elemedu.upatras.gr/eriande/synedria/synedrio3/praltika%2011/iliadou-taxou.htm)
'''Πρωτόκολλο Πολίτη - Καλφώφ''' ονομάσθηκε η ειδική συμφωνία που συνυπέγραψαν στις 29 Σεπτεμβρίου 1924 οι υπουργοί εξωτερικών της Ελλάδας [[Νικόλαος Πολίτης (διπλωμάτης)|Πολίτης]] και της Βουλγαρίας Καλφώφ κατ΄ επιταγήν ειδικών διατάξεων που απέρρεαν τόσο από τη [[Συνθήκη των Σεβρών|Συνθήκης των Σεβρών]] του [[1920]] [Ειδική σύμβαση περί μειονοτήτων] όσο και από τη [[Συνθήκη του Νεϊγύ|Συνθήκης του Νεϊγύ]] (Δ΄μέρος) της 27ης Νοεμβρίου [[1919]] που αναφερόταν στην προστασία των ξένων μειονοτήτων που διαβιούσαν στη Βουλγαρία μεταξύ των οποίων και της ελληνικής¹.
==Σύνοψη==
Με την [[Συνθήκη του Νεϊγύ]] το [[1919]] διατυπώνονταν, μεταξύ των άλλων όσα αφορούσαν και την Ελλάδα, η απόφαση των Συμμάχων όπως «η αμοιβαία και εθελουσία μετανάστευση των φυλετικών, θρησκευτικών ή γλωσσικών μειονοτήτων εις Ελλάδα και Βουλγαρία κανονισθεί δια συμβάσεως μεταξύ των δύο τούτων κρατών, συνομολογούμενης επί τη βάσει των όρων που αποφασίσθηκαν κατά την ως άνω ημέρα (άρθρ. 48)».<ref>Αντώνιος Κοραντής, Διπλωματική Ιστορία της Ευρώπης, Τόμος 1ος, σ.119.</ref> Το Πρωτόκολλο απορρίφθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο το επόμενο έτος και η Ελλάδα αποδεσμεύτηκε έναντι της ΚτΕ από τις υποχρεώσεις της.
 
==Προηγηθέντα του Πρωτοκόλλου==
 
 
Στις ελληνικές παλινωδίες στο ζήτημα της αντιμετώπισης των αλλοφώνων κορυφαία στιγμή αποτέλεσε, αναμφίβολα, η υπογραφή, το φθινόπωρο του 1924, του πρωτοκόλλου Πολίτη-Καλφώφ, με το οποίο η Ελλάδα αναγνώρισε, έστω και προσωρινά, την ύπαρξη «βουλγαρικής» μειονότητας στο έδαφός της. Η διπλωματική αυτή επιλογή οδήγησε σε επιδείνωση τις διπλωματικές σχέσεις της Αθήνας με το Βελιγράδι, το οποίο θεωρούσε πως η παρουσία «βουλγαρικού» πληθυσμού στην ελληνική Μακεδονία θα δημιουργούσε τετελεσμένα και στη σερβική Μακεδονία, όπου την ίδια περίοδο κατοικούσαν συμπαγείς σλαβόφωνοι πληθυσμοί, τους οποίους η Σερβία προσπαθούσε να «εκσερβίσει».<ref>(Διβάνη 1989, Τούντα Φρεγάδη 1986) </ref>Το Πρωτόκολλο απορρίφθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο το επόμενο έτος και η Ελλάδα αποδεσμεύτηκε έναντι της ΚτΕ από τις υποχρεώσεις της.
 
 
 
==Αμοιβαίες και εθελούσιες μεταναστεύσεις==
3.253

επεξεργασίες