Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πέτρος Βούλγαρης»

επιμέλεια και γραμματική
μ (Διόρθωση επικεφαλίδων.)
(επιμέλεια και γραμματική)
|ιστοσελίδα =
}}
Ο '''Πέτρος Βούλγαρης''' ([[13 ΣεπτεμβρίουΎδρα]], [[188313 Σεπτεμβρίου]], [[Ύδρα1883]] - [[Αθήνα]], [[26 Νοεμβρίου]] [[1957]]) ήταν Έλληναςαντιναύαρχος ναύαρχοςτου ελληνικού [[Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό|Πολεμικού Ναυτικού]] που διετέλεσε πρωθυπουργός της [[Ελλάδα]]ς κατά την περίοδο του Εμφυλίου[[Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949|εμφυλίου πολέμου]].
==Βιογραφία==
 
==Βιογραφικά στοιχεία==
==Τα πρώτα χρόνια==
ΓεννήθηκεΟ Πέτρος Βούλγαρης γεννήθηκε στην [[Ύδρα]] το 1883 και ήταν γιος του Γεωργίου Βούλγαρη και της Αρχόντως Ι. Βατσαξή. ΑπόΗ την πλευράοικογένειά του πατέραήταν τουαπό καταγόταντις απόπιο τηνιστορικές σπουδαίατου οικογένεια Βούλγαρη,νησιού: ο προπάππουςπροπάππος του δε, Νικόλαος Βούλγαρης ήταν αδερφόςαδελφός του [[Γεώργιος Βούλγαρης|ΓεώργιουΓεωργίου Βούλγαρη]], κοτζάμπαση της Ύδρας στην τελευταία φάση της τουρκοκρατίας, και θείος του [[Δημήτριος Βούλγαρης|ΔημήτριουΔημητρίου Βούλγαρη]], πρωθυπουργού της Ελλάδας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην [[Αθήνα]], στο σπίτι της οικογένειας Βατσαξή στην οδό Σωνιέρου 16 στην περιοχή της Πλατείας Βάθη.
 
Αποφοίτησε από τη [[Σχολή Ναυτικών Δοκίμων]] με το βαθμό του σημαιοφόρου. Ξεκίνησε τη ναυτική του καριέρα υπηρετώντας σε πλοία του ελληνικού στόλου, ενώ αργότερα μετεκπαιδεύτηκε στο γαλλικό στόλο και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανέλαβε επιτελικές θέσεις. Πολιτικά ήταν υποστηρικτής του [[Ελευθέριος Βενιζέλος|Ελευθερίου Βενιζέλου]], επηρεασμένος από την «ομάδα των Υδραίων» του Ναυτικού, ηγέτες της οποίας ήταν ο [[Αντώνιος Σαχτούρης]] και ο [[Παύλος Κουντουριώτης]]. Διετέλεσε διευθυντής του γραφείου του υπουργού Ναυτικών και αργότερα διευθυντής της αεροπορικής βάσης Παλαιού Φαλήρου.
 
Το [[1935]] αποστρατεύτηκε για πολιτικούς λόγους με το βαθμό του υποναυάρχου ΠΝ. Στη συνέχεια εργάστηκε ως γενικός διευθυντής στις επιχειρήσεις του Μποδοσάκη μέχρι το 1941, όταν με την κατάρρευση του μετώπου διέφυγε με την οικογένειά του στη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα στο [[Κάιρο]].
 
==Συμμετοχή σεστην κυβέρνηση==
Το Μάρτιο του [[1943]] ο Πρωθυπουργόςπρωθυπουργός [[Εμμανουήλ Τσουδερός]] του ανέθεσε το Υπουργείουπουργείο Αεροπορίας και τον Απρίλιο του [[1944]] ο Πρωθυπουργόςπρωθυπουργός [[Σοφοκλής Βενιζέλος]] τον επανέφερε στηνστις τάξεις των εν ενεργεία ενέργειααξιωματικών με το βαθμό του Αντιναυάρχουαντιναυάρχου ΠΝ. Μετά την απελευθέρωση επιστρέφει στην [[Ελλάδα]] ως Αρχηγόςαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και Αρχηγόςαρχηγός Στόλου.
 
Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο, στο σχολαρχείο, στο Γυμνάσιο και στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων απ' όπου αποφοίτησε με το βαθμό του Σημαιοφόρου. Ξεκίνησε τη ναυτική του καριέρα υπηρετώντας σε πλοία του Ελληνικού Στόλου. Μετεκπαιδεύτηκε στο Γαλλικό στόλο και επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνέχισε να υπηρετεί σε πολεμικά πλοία του στόλου. Πολιτικά υπήρξε υποστηρικτής του [[Ελευθέριος Βενιζέλος|Ελευθερίου Βενιζέλου]], επηρεασμένος προφανώς από τους συμπατριώτες του [[Αντώνιος Σταχτούρης|Αντώνιο Σαχτούρη]] και [[Παύλος Κουντουριώτης|Παύλο Κουντουριώτη]]. Τοποθετήθηκε Διευθυντής του Γραφείου Υπουργού Ναυτικών και αργότερα ως Διευθυντής της Αεροπορικής Βάσης Παλαιού Φαλήρου. Στα [[1924]] και [[1935]] αποστρατεύτηκε για πολιτικούς λόγους με το βαθμό του Υποναυάρχου ΠΝ και έκτοτε ιδιώτευσε εργαζόμενος μέχρι του 1941, όταν με την κατάρρευση του Ελληνο - γερμανικού μετώπου διέφυγε με την οικογένειά του στη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα στο [[Κάιρο]].
==Συμμετοχή σε κυβέρνηση==
Το Μάρτιο του [[1943]] ο Πρωθυπουργός [[Εμμανουήλ Τσουδερός]] του ανέθεσε το Υπουργείο Αεροπορίας και τον Απρίλιο του [[1944]] ο Πρωθυπουργός [[Σοφοκλής Βενιζέλος]] τον επανέφερε στην ενέργεια με το βαθμό του Αντιναυάρχου ΠΝ. Μετά την απελευθέρωση επιστρέφει στην [[Ελλάδα]] ως Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και Αρχηγός Στόλου.
==Πρωθυπουργία==
Στις [[8 Απριλίου]] του [[1945]] αναλαμβάνει την πρωθυπουργία της χώρας ([[Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945]] και [[Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αυγούστου 1945]]) και υπηρετεί στη θέση αυτή επί έξι μήνες και εννέα ημέρες, προσπαθώντας να ενώσει τα διεστώτα στον πολιτικό χώρο και να φέρει σε συνεννόηση τα πολιτικά κόμματα. Η βραχύβια περίοδος πρωθυπουργίας του χαρακτηρίζεται από μετριοπαθή στάση, σύνεση, αποφασιστικότητα και ικανότητα, αρετές που δε στάθηκαν αρκετές να ξεπεράσει τα οξυμένα πολιτικά πάθη και να οδηγήσει τη χώρα σε δημοψήφισμα για την επάνοδο ή όχι του Βασιλέαβασιλέα [[Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας|Γεωργίου του Β΄]] και σε εκλογές για την ανάδειξη μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Η απογοήτευση και το πολιτικό αδιέξοδο τον οδήγησαν σε παραίτηση από το αξίωμά του στις [[8 Οκτωβρίου]] [[1945]]. Επέστρεψε αθόρυβα στον ιδιωτικό βίο και εργάστηκετην μέχριπαλιά τοτου θάνατόθέση τουως στιςγενικός διευθυντής των επιχειρήσειςεπιχειρήσεων Μποδοσάκη.
 
==Το τέλος==
Πέθανε στις [[26 Νοεμβρίου]] του [[1957]] στο [[Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών]] από καρδιακή ανεπάρκεια σε ηλικία 74 ετών. Η κηδεία του έγινε στη [[Μητρόπολη Αθηνών]], του αποδόθηκαν δε τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού. Η ταφή του έγινε δημοσία δαπάνη στο [[Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών]]. Από το γάμο του με την ιταλικής καταγωγής Ερώ ντε Πιαν απέκτησε δύο παιδιά, την Αρχόντω - Τατιανή και τον Γεώργιο.
Ανώνυμος χρήστης