Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
|βραβεύσεις =
}}
Ο '''Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός''' (''Hippolyte-Paul Delaroche'', [[Παρίσι]], [[17 Ιουλίου]] [[1797]] – [[4 Νοεμβρίου]] [[1856]]) ήταν [[Ιουλιανή Μοναρχία|Γάλλος]] ζωγράφος, ένας από τους πιο σημαντικούς ακαδημαϊκούς καλλιτέχνες της Γαλλίας των μέσων του 19ου αιώνα. Το 1832 εκλέχθηκε καθηγητής στη [[Σχολή Καλών Τεχνών, Παρίσι|Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού]]. Επισκέφθηκε την [[Ιταλία]] το 1838 και το 1843, όταν ο πεθερός του [[Οράς Βερνέ]] (Horace Vernet) ήταν διευθυντής της Γαλλικής Ακαδημίας στη [[Ρώμη]].
 
Ο Ντελαρός πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό του Παρισιού με τη μεγάλη σύνθεσή του «Η σωτηρία του Ιωνά» (1822), που ήταν η ευκαιρία να γνωριστεί με τον [[Ζαν-Λουί-Τεοντόρ Ζερικώ|Τεοντόρ Ζερικώ]] και τον [[Ευγένιος Ντελακρουά|Ευγένιο Ντελακρουά]], με τους οποίους συνδέθηκε με μεγάλη φιλία. Η καλλιτεχνική πορεία του Ντελαρός κυμαινόταν μεταξύ κλασικισμού και ρομαντισμού. Οι πίνακες του είναι κυρίως ρομαντικές και ιστορικές συνθέσεις, εμπνευσμένες από τον Σαίξπηρ, τον Ουώλτερ Σκοτ κ. ά.
 
==Πηγές==
 
{{Commonscat|Paul Delaroche}}
* Χέρμπερντ Ρηντ: «Λεξικό Εικαστικών Τεχνών», λήμμα «Ντελαρός, Πωλ», σελ. 233, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ Ε.Π.Ε., Αθήνα, 1986.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Ντελαρός, Ιπολύτ-Πωλ»», τόμος 46, σελ. 47, Εκδόσεις Πάπυρος, 1996.
{{clear}}
 
==Εξωτερικές συνδέσεις==
{{Commonscat|Paul Delaroche}}
{{Authority control}}
{{Ενσωμάτωση κειμένου|en|Hippolyte Delaroche}}
83.439

επεξεργασίες