Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Παρμενίων»

2.249 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 5 έτη
μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 85.73.175.128 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρή...
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 85.73.175.128 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρή...)
Την άνοιξη του [[334 π.Χ.]] ο Αλέξανδρος αποβιβάστηκε με 35.000 περίπου στρατιώτες στην Ασία και ο Παρμενίων τον συνάντησε στην [[Τρωάδα]]. Μαζί κατευθύνθηκαν στο [[Γρανικός ποταμός|Γρανικό]] ποταμό, όπου έγινε η πρώτη μεγάλη σύγκρουση της εκστρατείας στην Ασία. Όταν έφτασαν κοντά στο στρατό των Περσών για αναγνώριση ο Παρμενίων συνέστησε στον Αλέξανδρο να περιμένουν την επόμενη μέρα για να επιτεθούν γιατί οι άνδρες ήταν κατάκοποι.Ο Αλέξανδρος όμως αποφάσισε να επιτεθεί για να εκμεταλλευθεί το γεγονός ότι ο ήλιος ήταν στα μάτια των Περσών και το ότι είχαν τοποθετήσει το ιππικό ως αμυντικό όπλο. Η [[μάχη του Γρανικού|μάχη]] έληξε με νίκη των Ελλήνων συμμάχων. Μετά από αυτή τη μάχη ο Αλέξανδρος κινήθηκε προς το νότο και κυρίευσε τις [[Σάρδεις]]. Από εκεί συνέχισε προς το νότο, ενώ ο Παρμενίων προς τα ανατολικά, και το εσωτερικό της Μικράς Ασίας όπου κυρίευσε το [[Γόρδιο]]. Εκεί ξανασυναντήθηκαν με τον Αλέξανδρο τον χειμώνα του [[334 π.Χ.|334]]/[[333 π.Χ.]].
 
Πριν τη [[μάχη της Ισσού]] ο Αλέξανδρος αρρώστησε βαριά μετά από ένα μπάνιο στον ποταμό Κύδνο. Ο γιατρός του, [[Φίλιππος ο Ακαρνάνας]] παρασκεύασε ένα φάρμακο για να τον θεραπεύσει. Ο Παρμενίων όμως του έστειλε ένα γράμμα με το οποίο τον προειδοποιούσε για πληροφορίες που είχε ότι ο γιατρός του ήταν πληρωμένος από τους Πέρσες για να τον δηλητηριάσει. Ο Αλέξανδρος όμως, πίνοντας το φάρμακο που του έδωσε ο Φίλιππος, απέδειξε ότι ο Παρμενίων είχε κάνει λάθος. Στη μάχη της Ισσού, το καλοκαίρι του [[333 π.Χ.]], ο Παρμενίων ήταν διοικητής της αριστερής πλευράς του στρατεύματος στην οποία ήταν ενταγμένο το [[Θεσσαλία|Θεσσαλικό]] ιππικό που έδωσε μεγάλο αγώνα. Μετά τη νικηφόρα έκβαση και αυτής της μάχης και μάλιστα με αρχηγό των Περσών το βασιλιά τους, [[Δαρείος Γ' Κοδομανός|Δαρείο Γ' Κοδομανό]], που τράπηκε σε φυγή, ο Παρμενίων κατευθύνθηκε στη [[Δαμασκός|Δαμασκό]] όπου κατάσχεσε το εκεί περσικό θησαυροφυλάκιο καθώς και την αλληλογραφία του Δαρείου με τους Έλληνες που ακόμη δρούσαν κατά των Μακεδόνων στην κυρίως [[Ελλάδα]].
 
""Ο Αλέξανδρος όμως, πίνοντας το φάρμακο που του έδωσε ο Φίλιππος, απέδειξε ότι ο Παρμενίων είχε κάνει λάθος""
 
Σοβαρα ρε; Ας στο διαολο! Λες ναχε κανει, "κιόλας", (οπως λεμε Ιολας...) λαθος ο Παρμενιωνας... ο Παρμενιωνας σου. Οπως αποδειχθηκε αργοτερα, εκει προς το 330, οταν αποκαλυφθηκαν ολα, ασχετως αν στο τελος δε γλυτωσε ο Μεγας Αλεξανδρος, οτι εκανε λαθος...¨Η μηπως δεν εκανε λαθος - συμφωνα με την εκφραση σου - αλλα εκανε "βουτια" σε μεγαλο βαθος, αγνωστου, για μας, προελεσεως αντικειμενο ων, αλλα γνωστο για τη Μακεδονικη Αυλη, απο που προερχοταν η "σκουφια" του.
 
Εδω ειχε αλλους, πλησιεστερα συγγενικα, διαδοχους για κατι τετοια κολπα, Τα οποια τεθηκαν σε εφαρμογη αργοτερα, μετα την ολοκληρωση του σκοπου. Ο σου ξου μου σου, απλα, βιαστηκε λιγο για βασιλεια. Πιθανον λογω ηλικιας...
 
Στη μάχη της Ισσού, το καλοκαίρι του [[333 π.Χ.]], ο Παρμενίων ήταν διοικητής της αριστερής πλευράς του στρατεύματος στην οποία ήταν ενταγμένο το [[Θεσσαλία|Θεσσαλικό]] ιππικό που έδωσε μεγάλο αγώνα. Μετά τη νικηφόρα έκβαση και αυτής της μάχης και μάλιστα με αρχηγό των Περσών το βασιλιά τους, [[Δαρείος Γ' Κοδομανός|Δαρείο Γ' Κοδομανό]], που τράπηκε σε φυγή, ο Παρμενίων κατευθύνθηκε στη [[Δαμασκός|Δαμασκό]] όπου κατάσχεσε το εκεί περσικό θησαυροφυλάκιο καθώς και την αλληλογραφία του Δαρείου με τους Έλληνες που ακόμη δρούσαν κατά των Μακεδόνων στην κυρίως [[Ελλάδα]].
 
Το [[332 π.Χ.]] ο στρατός κυρίευσε, μετά από πολιορκία, την [[Τύρος|Τύρο]] και τη [[Γάζα]] και έφτασε στην [[Αρχαία Αίγυπτος|Αίγυπτο]] όπου ο Αλέξανδρος έγινε δεκτός από τους Αιγυπτίους σαν ελευθερωτής. Εκεί, ο μικρότερος γιος του Παρμενίωνα, ο Έκτορας πνίγηκε κολυμπώντας στο [[Νείλος|Νείλο]]. Το [[331 π.Χ.]], ο Ελληνικός στρατός συναντήθηκε και πάλι με τον Περσικό για την τελευταία και την πιο σκληρή αναμέτρησή τους στα [[Γαυγάμηλα]], κοντά στην πόλη [[Ερμπίλ]], στο σημερινό [[Ιράκ]]. Εκεί και πάλι στο πολεμικό συμβούλιο που έγινε πριν τη μάχη ο Παρμενίων υποστήριξε ότι δεν έπρεπε να επιτεθούν αμέσως πριν ξεκουραστούν οι στρατιώτες και γίνει αναγνώριση του εδάφους, καθώς σίγουρα οι Πέρσες θα είχαν διαμορφώσει κατάλληλα το πεδίο της μάχης με παγίδες και εμπόδια, τα οποία σίγουρα θα ήταν επιζήμια για το στράτευμα και για την έκβαση της μάχης αν τα ανακάλυπταν την ώρα της μάχης. Αυτή τη φορά ο Αλέξανδρος άκουσε τον Παρμενίωνα και περίμενε. Τη νύχτα πριν τη μάχη ο Παρμενίων πρότεινε στον Αλέξανδρο κάνουν νυχτερινή αιφνιδιαστική επίθεση στο στρατόπεδο των Περσών, αλλά ο Αλέξανδρος αρνήθηκε. Στην [[μάχη των Γαυγαμήλων]] ο Παρμενίων ήταν διοικητής της αριστερής πτέρυγας του στρατεύματος. Όμως απέτυχε να συγχρονισθεί με την κίνηση του υπόλοιπου στρατού, και το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να αντέξει ενάντια στις επιθέσεις του Περσικού ιππικού. Σε αυτή την μάχη ήταν περίπου 70 ετών.
Το φθινόπωρο του [[330 π.Χ.]], ενώ ο Αλέξανδρος βρισκόταν στη [[Δραγγιανή]], στα ανατολικά του [[Ιράν]], ο μεγαλύτερος και τελευταίος επιζών γιος του Παρμενίωνα, [[Φιλώτας του Παρμενίωνα|Φιλώτας]] -που ήταν μάλιστα και διοικητής του ιππικού των εταίρων- συνωμότησε με άλλους αξιωματικούς με σκοπό να δολοφονήσει τον Αλέξανδρο. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και οι περισσότεροι συνωμότες καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ο Φιλώτας, μετά από βασανιστήρια ομολόγησε την ενοχή του. Παράλληλα παραδέχθηκε ότι παλαιότερα αυτός και ο Παρμενίωνας είχαν σκεφθεί να δολοφονήσουν τον Αλέξανδρο, αλλά δεν το είχαν κάνει φοβούμενοι τον αντίκτυπο που θα είχε στο στρατό στην μέση της εκστρατείας. Αυτή τη φορά όμως, ο Φιλώτας είχε δράσει χωρίς να το γνωρίζει ο πατέρας του. Μετά από αυτή την ομολογία ο Αλέξανδρος πήρε την απόφασή του. Έδωσε εντολή να εκτελεστεί ο Φιλώτας, και έστειλε έναν αξιωματικό στα Εκβάτανα με διαταγή να δολοφονηθεί ο Παρμενίων προτού φτάσουν εκεί τα νέα της εκτέλεσης του γιου του και χωρίς να προκληθεί η παραμικρή αναταραχή στο εκεί στράτευμα, όπως και έγινε.
 
""Η δολοφονία του Παρμενίωνα κατ'εντολή του Αλέξανδρου, παρ´όλο που εξασφάλισε την υπακοή του στρατού στα μετόπισθεν, θεωρήθηκε άδικη από πολλούς Μακεδόνες. Ο Παρμενίων είχε προσφέρει πάρα πολλά στον Φίλιππο και στον Αλέξανδρο και τίποτα από αυτά δεν είχε σταθεί ικανό να του δώσει τουλάχιστον μια ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Λίγο καιρό αργότερα, ο [[Κλείτος ο Μέλας]], ο άνθρωπος που είχε σώσει τη ζωή του Αλέξανδρου στο [[Γρανικός ποταμός|Γρανικό]] ποταμό, δολοφονήθηκε από αυτόν, όταν στην μέση μιας οινοποσίας τον εξόργισε παραπονούμενος για πολλές ενέργειες του, όπως την υιοθέτηση του περσικού εθίμου της ''προσκύνησης του Βασιλιά'' από τους υπηκόους του και τον παραγκωνισμό ή την εκτέλεση επιφανών αξιωματικών, αναφερόμενος συγκεκριμένα στον Παρμενίωνα"".
 
Καταφανως εναντιον του Μ. Αλεξανδρου το παραπανω αντιγραφεν και διπλοεισαγωμενο χωριο για λογους σκοπιμοτητας... Συσχετισμος ασχετων κατα βαθος καταστασεων. Λαμβανεται μονο η επιφανειακη μορφη γιατι εξυπερητει μεγαλως τη παραπανω σκοπημοτητα υποβαθμισης της εικονας του Μ. Αλεξανδρου.
 
Αν ειναι δικο σου βαλετο στο κολο σου. Αν εχει συμμετοχη και η Βικιπαιδεια, μοιραστειτε το να ελαφρωσετε το κλανια σας απο υπερβολικο βαρος.
 
Κλαπατσιμπαλα.
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
37.512

επεξεργασίες