Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γύθειο»

5 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 έτη
μ
→‎Ιστορία: Παρακαλώ διορθώσεις χωρίς ορθογραφικά λάθη
(επιμέλεια και αφαίρεση αρχαΐζοντος λόγου (το 1950 σαν να γράφτηκαν κάποιες παράγραφοι))
μ (→‎Ιστορία: Παρακαλώ διορθώσεις χωρίς ορθογραφικά λάθη)
 
== Ιστορία ==
Πρώτος που ξεκίνησε τις αρχαιολογικές έρευνες στο Γύθειο ήταν ο [[Ανδρέας Σκιάς]] το 1891, αποκαλύπτωνταςαποκαλύπτοντας το αρχαίο θέατρο του Γυθείου στο βόρειο άκρο του, καθώς και η ακρόπολη δυτικά του θεάτρου. Το έργο εκείνου συνέχισαν πολλοί άλλοι μεταξύ των οποίων και η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή. Από τη μελέτη των αρχαιολογικών και σπηλαιολογικών ευρημάτων και των σχετικών αναφορών των αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων έχουν παρουσιασθεί σπουδαία συγγράμματα για την ιστορία του Γυθείου. Μεταξύ αυτών αξίζει ν΄ αναφερθούν εκείνες των: Ιωάννη Πατσουράκου (1902), Γερ. Καψάλη, Π. Καλονάρου, Σ. Σκοπετέα, , Βάσου Τσιλιβάκου, Απόστ. Δασκαλάκη,, αλλά και του ακαδημαϊκού Σ. Κουγέα.
 
Σύμφωνα με το γεωγράφο του [[2ος αιώνας|2ου αιώνα μ.Χ.]] [[Παυσανίας|Παυσανία]], ο [[Πάρις]] πέρασε σε αυτό την πρώτη του νύχτα με την [[Ελένη (μυθολογία)|Ωραία Ελένη]] ύστερα από την αρπαγή της. Σύμφωνα με έναν αρχαίο θρύλο, το Γύθειο ιδρύθηκε από τον [[Ηρακλής (μυθολογία)|Ηρακλή]] και τον [[Απόλλων|Απόλλωνα]]. Υπήρξε κατά την [[αρχαιότητα]] το [[επίνειο]] της [[Αρχαία Σπάρτη|Σπάρτης]], που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα βορειότερα. Την περίοδο [[195 π.Χ.]] - [[297]] μ.Χ. το Γύθειο φέρεται ανεξάρτητο από τη Σπάρτη, πρωτεύουσα του [[Κοινό των Ελευθερολακώνων|Κοινού των Ελευθερολακώνων]], στολισμένο με μαρμάρινα μέγαρα, ιερά και ναούς θεών και με πολλά καλλιτεχνήματα. Πολλά ερείπια από τη [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|ρωμαϊκή εποχή]] διασώζονται στην ευρύτερη περιοχή, ενώ από την αρχαιότητα διασώζονται στην παλιά πόλη το αρχαίο [[θέατρο]] και στον [[Λόφος|λόφο]] πίσω από την πόλη τα ερείπια ενός ιερού του [[Διόνυσος|Διονύσου]].
 
=== Μεσαίωνας – τουρκοκρατία ===
Με το πέρασμα των αιώνων οι επιχώσεις των χειμάρρων των γύρω υψωμάτων έθαψαν και τα τελευταία ίχνη της αρχαίας πόλης. Έτσι, κατά τοτον [[μεσαίωνας|μεσαίωναΜεσαίωνα]] το Γύθειο ήταν τελείως ξεχασμένο. Η τοποθεσία που προϋπήρξε ονομάστηκε «'''Μαραθονήσι'''» από το γνωστό μυρωδικό φυτό, το μάραθο, που βλάστανε πλούσια στη νησίδα Κρανάη και τη γύρω στεριά. Το [[17ος αιώνας|17ο αιώνα]] η περιοχή αυτή ήταν ένας λόγγος γεμάτη αγρίμια και βάλτους και τελείως ερημική από ανθρώπινη ζωή. Οι Μανιάτες που κατοικούσαν στην ενδοχώρα ούτε που πλησίαζαν την περιοχή αυτή αποφεύγοντας αφενός τον τρομερό κίνδυνο της θανατηφόρου [[ελονοσία]]ς, αφετέρου τις ληστρικές επιδρομές των Οθωμανών κουρσάρων. Οι δε Τούρκοι διατηρούσαν μόνο μία φρουρά στο βόρειο ύψωμα της Σεληνίτσας, (σημερινή βόρεια παραλία του Γυθείου) και δυτικά της περιοχής το φράγκικο [[Κάστρο του Πασσαβά]] σχηματίζοντας έτσι την μοναδική σφήνα στην ελεύθερη περιοχή της Μάνης.
 
Το [[1685]] οι [[ΒενετοίΕνετοί]], βρισκόμενοιευρισκόμενοι σε πόλεμο με τους Τούρκους και βοηθούμενοι από τους Μανιάτες, κατέλαβαν το Κάστρο του Πασσαβά και εξόντωσαν την εκεί φρουρά. Η κατάληψη αυτού του οχυρού υπήρξε σημαντική στην ιστορία της Μάνης χαρίζοντας στους Μανιάτες την ασφάλεια της ελεύθερης επικοινωνίας με το Μαραθονήσι, που άρχισαν έτσι σιγά - σιγά νακατοικούννα κατοικούν. Μάλιστα δύο χρόνια μετά, τον Αύγουστο του [[1687]], όταν ο Βενετός στρατηγός Πολάνι βοηθούμενος από 6.000 Μανιάτες επιχειρούσε την κατάληψη του Μυστρά, ο ναύαρχος [[Φραγκίσκος Μοροζίνης|Μοροζίνι]] κατέπλευσε στον [[όρμος|όρμο]] του Μαραθονησίου.
 
Στις [[22 Μαρτίου]] του [[1821]] οι Γρηγοράκηδες μαζί με άλλους οπλαρχηγούς της Ανατολικής Μάνης, τον Π. Κοσονάκο, Ι. Κατσούλη κ.ά. ύψωσαν στο Μαραθονήσι - Γύθειο την σημαία της Επανάστασης έχοντας προηγουμένως συγκροτήσει ένοπλα σώματα.