Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κολίγος»

μ
Διόρθωση συντακτικών λαθών του κώδικα με τη χρήση AWB (11457)
(Το αρχείο Mnimosino_sto_kileler.jpg αφαιρέθηκε αφού διαγράφηκε στα Commons από τον INeverCry με αιτία: Per c:Commons:Deletion requests/Files uploaded by Γυμνάσιο Βαθέος Αυλίδας)
μ (Διόρθωση συντακτικών λαθών του κώδικα με τη χρήση AWB (11457))
 
=== Η ζωή των κολίγων επί Τουρκοκρατίας ===
Οι κολίγοι, οι οποίοι ήταν ακτήμονες γεωργοί ελληνικής καταγωγής, καλλιεργούσαν τα τούρκικα [[Τσιφλίκι|τσιφλίκιατσιφλίκι]]α της [[Θεσσαλία]]ς κατά την περίοδο της [[Τουρκοκρατία]]ς διατηρώντας το δικαίωμα να διαμένουν σε αυτά. Είχαν τη δυνατότητα να βόσκουν τα κοπάδια τους στη γη του τσιφλικά για τον οποίο δούλευαν. Ήταν ιδιοκτήτες [[Άροτρο|αροτριαίων]] ζώων, κυρίως βοδιών και σπανιότερα βουβαλιών και η έκταση που τους παραχωρείτο για καλλιέργεια εξαρτιόταν από τον αριθμό των ζώων που είχε ο καθένας τους στην κατοχή του.<ref name=":1">{{Cite web|url = http://www.eleftheria.gr/index.asp?cat=7&aid=17087#.VPBMnPmsUZM|title = <nowiki>Κολίγοι και τσιφλικάδες | εφημερίδα η "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"</nowiki>|date = Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010, 00:22}}</ref> Οι πλούσιοι ιδιοκτήτες της γης, οι [[Γαιοκτήμονας|γαιοκτήμονες]], δεν μπορούσαν να τους απομακρύνουν από τις οικίες τους ούτε να τους κατάσχουν για χρέη τα γεωργικά τους εργαλεία, τα ζώα και τον σπόρο τους.<ref>{{Cite web|url = https://chronontoulapo.wordpress.com/2013/12/05/%CE%BA%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%81-%CE%B7-%CE%B5%CE%BE%CE%AD%CE%B3%CE%B5%CF%81%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%B3%CF%89%CE%BD-1%CE%BF-%CE%BC/|title = Παύλου Παπανότη "Κιλελέρ: η εξέγερση των κολίγων (1ο μέρος: η εξαθλίωση και η αφύπνισή τους)" με προσθήκη μικρών αλλαγών στο πρωτότυπο}}</ref>
 
=== Συνθήκες ζωής των κολίγων ===
Μετά την προσάρτηση της [[Θεσσαλία]]ς στην [[Ελλάδα]] το [[1881]], η γη της περιοχής άλλαξε χέρια ιδιοκτησίας και από τους Τούρκους τσιφλικάδες πέρασε στους [[Έλληνες]] οι οποίοι πολύ συχνά αποδεικνύονταν χειρότεροι των προκατόχων τους.<ref name=":0" /> Αιτία συνέχισης της ίδιας πολιτικής στον τομέα της γεωργίας από τον τότε πρωθυπουργό της [[Ελλάδα]]ς [[Χαρίλαος Τρικούπης|Χαρίλαο Τρικούπη]] ήταν η ιδιότητα των νέων αγοραστών των κτημάτων. Το γεγονός ότι τα [[τσιφλίκι]]α προσέλκυαν τους [[Έλληνες]] του εξωτερικού να επενδύσουν τα χρήματά τους, ενίσχυε την [[οικονομία]] της χώρας και αποτέλεσε τον λόγο διατήρησης των κτημάτων στα χέρια των γαιοκτημόνων. Η διαφορά ήταν ότι πλέον αφαιρέθηκαν από τους κολίγους τα ελάχιστα δικαιώματα που επί [[Τουρκοκρατία]]ς είχαν.<ref name=":2">{{Cite book|title = Ιστορία Του Ελληνικού Έθνους τόμος 1 Δ "Το θεσσαλικό πρόβλημα"|last = |first = |publisher = Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.|year = 1977|isbn = |location = |pages = 69-72}}</ref>
 
Οι συνθήκες ζωής των κολίγων, μετά την προσάρτηση της [[Θεσσαλία]]ς και της [[Άρτα]]ς υπήρξαν χειρότερες από αυτές των προγόνων τους επί [[Τουρκοκρατία|Τουρκοκρατίας]]ς, καθώς αντιμετώπιζαν τις εξώσεις από τα κτήματα που καλλιεργούσαν. <ref name=":1" /> Επιπροσθέτως, η ήδη δεινή κατάσταση των φτωχών αγροτών επιβαρυνόταν και από τη διεθνή κατάσταση, αφού την εποχή που η [[Θεσσαλία]] ενσωματώθηκε στην ελληνική επικράτεια, ο παγκόσμιος [[καπιταλισμός]] βρισκόταν σε οξύτατη κρίση. Έτσι οι καλλιεργητές ήταν υποχρεωμένοι να δίνουν στον γαιοκτήμονα-αφέντη τους το ένα τρίτο ή το ήμισυ της παραγόμενης σοδειάς τους ως ενοίκιο για τη βοσκή των κοπαδιών τους, να εφοδιάζουν τον οίκο του αφέντη τους με ικανή ποσότητα τυριού, βουτύρου, καυσόξυλων και άλλων αγαθών και να αποστέλλουν ένα θηλυκό μέλος της οικογενείας τους ως υπηρέτρια. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι γαιοκτήμονες εξουσίαζαν το σώμα των γυναικών και των θυγατέρων των κολίγων, οι οποίες ήταν συχνά θύματα βιασμού.<ref name=":0">{{Cite book|title = Η Απελευθέρωσις των Σκλάβων αγροτών|last = Μπούσδρας|first = Δημήτριος|publisher = |year = 1951|isbn = |location = Αθήνα|pages = 1-2}}</ref>
 
Οι κολίγοι κατοικούσαν σε [[Τρώγλη|τρώγλες]], δεν είχαν [[ιατροφαρμακευτική περίθαλψη]] με αποτέλεσμα να πεθαίνουν από ασθένειες όπως η [[ελονοσία]] και δε μορφώνονταν. Κάθε φορά που ο αφέντης του τσιφλικιού τους επισκεπτόταν επισήμως, οι κολίγοι σύρονταν γονυπετείς (στα γόνατα), χτυπούσαν το χώμα με το μέτωπό τους τρεις φορές και φιλούσαν το αριστερό του πόδι. Οι πιέσεις, η εξαθλίωση και οι ταπεινώσεις που δέχονταν ήταν αφόρητες. Οι αφέντες είχαν το δικαίωμα τιμωρίας με [[μαστίγιο]] κάθε φορά που αποφάσιζαν ότι ένας από αυτούς επιδείκνυε ανυπακοή.<ref name=":0" /><ref>{{Cite book|title = Ένα δέντρο στην αυλή μας|last = Κλίαφα|first = Μαρούλα|publisher = |year = 1996|isbn = |location = |pages = 189-191}}</ref>
</gallery><gallery>
 
 
</gallery><nowiki/>
 
16.024

επεξεργασίες