Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τάγμα του Αγίου Στεφάνου»

μ
Διόρθωση συντακτικών λαθών του κώδικα με τη χρήση AWB (11457)
(Νέα σελίδα: {{κουτί πληροφοριών τάγματος |title = Άγιο Στρατιωτικό Τάγμα του Αγίου Στεφάνου Πάπα και Μάρ...)
 
μ (Διόρθωση συντακτικών λαθών του κώδικα με τη χρήση AWB (11457))
}}
 
Το '''Τάγμα του Αγίου Στεφάνου''' (Επισήμως: '''Sacro Militare Ordine di Santo Stefano Papa e Martire''', "Άγιο Στρατιωτικό Τάγμα του Αγίου Στεφάνου Πάπα και Μάρτυρα") είναι [[Τοσκάνη|τοσκάνικο]] δυναστικό-[[στρατιωτικό τάγμα]] με έτος ίδρυσης το 1561. Το τάγμα ιδρύθηκε από τον [[Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων]], πρώτο Μέγα Δούκα της Τοσκάνης. Το τελευταίο μέλος της [[Οίκος των Μεδίκων|Δυναστείας των Μεδίκων]] που υπήρξε ηγέτης του τάγματος ήταν ο [[Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων]] το 1737. Το τάγμα διαλύθηκε οριστικά 1859, έπειτα από την προσάρτηση της Τοσκάνης από το [[Βασίλειο της Σαρδηνίας]].<ref>{{cite book|last=Carmichael|first=Montgomery|title=In Tuscany: Tuscan Towns, Tuscan Types and the Tuscan Tongue|year=1901|publisher=E P Dutton|location=New York|pages=173|url=http://books.google.com/books?id=i3AuAAAAYAAJ&dq=Order%20of%20Saint%20Stephen%20Pope%20and%20Martyr&pg=PA173#v=onepage&q=Order%20of%20Saint%20Stephen%20Pope%20and%20Martyr&f=false|quote=Το Τάγμα διαλύθηκε λόγω της Γαλλικής Επανάστασης, ωστόσο επανιδρύθηκε εκ νέου υπό νέα μορφή το 1817. Η Ιταλική Επανάσταση το διέλυσε για μία ακόμη φορά και αυτή την φορά οριστικά στις 16 Νοεμβρίου 1859, ενώ η Εκκλησία του και η κινητή και ακίνητη περιουσία του κατέστη περιουσία του Κράτους. Δυστυχώς, η σύγχρονη Ιταλία θα έπρεπε να είναι λίγο περισσότερο στοργική με τις μνήμες του ένδοξου παρελθόντος της.}}</ref> Τόσο το πρώην [[Βασίλειο της Ιταλίας (1861–1946)|Βασίλειο της Ιταλίας]], όσο και η τωρινή [[Ιταλική Δημοκρατία]], επίσης δεν αναγνωρίζουν το τάγμα ως νομική οντότητα, ωστόσο το αποδέχονται ως ιδιωτικό φορέα.<ref name=GrandDuke>< /ref>
 
== Ιστορία ==
[[File:Galei of galjas van de Orde van Sint-Stephanus.JPG|thumb|[[Γαλέα]] του Τάγματος του Αγίου Στεφάνου (εορταστικό σχέδιο του 1611).|left]]
Το τάγμα ιδρύθηκε από τον [[Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων]],<ref>{{cite book|title=The Encyclopaedia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information, Volume 18|year=1911|publisher=Encyclopaedia Britannica|location=New York|pages=36|author=Pasquale Villari, '"The Medici"|edition=11|editor=Hugh Chisolm|accessdate=7 Δεκεμβρίου 2011}}</ref> πρώτο [[Μέγας Δούκας της Τοσκάνης|Μέγα Δούκα της Τοσκάνης]], με την έγκριση του [[Πάπας Πίος Δ΄|Πάπα Πίου Δ΄]] στις 1 Οκτωβρίου 1561.<ref name=Davies>< /ref> Ο κανόνας που επελέγη ήταν αυτός του [[Τάγμα των Βενεδικτίνων|Τάγματος των Βενεδικτίνων]].<ref name=Davies /><ref>{{cite book|last=Woodhouse|first=Frederick Charles|title=The military religious orders of the Middle Ages: the Hospitallers, the Templars, the Teutonic knights, and others. With an appendix of other orders of knighthood: legendary, honorary, and modern|year=1879|publisher=Society for Promoting Christian Knowledge|location=New York|pages=338|url=http://books.google.com/books?id=EREMAAAAYAAJ&dq=Order%20of%20Saint%20Stephen%20Pope%20and%20Martyr&pg=PA338#v=onepage&q=Order%20of%20Saint%20Stephen%20Pope%20and%20Martyr&f=false|quote=Τα μέλη ακολουθούσαν τον κανόνα του Αγίου Βενέδικτου, ενώ οι Πάπες τους παραχώρησαν τα ίδια προνόμια με αυτά των οποίων έχαιραν οι Οσπιταλιέροι Ιππότες}}</ref><ref name=Davies></ref> Ο πρώτος [[Μέγας Μάγιστρος (τάγμα)|Μέγας Μάγιστρος]] ήταν ο ίδιος ο Κόζιμο, ενώ τον διαδέχθηκαν στον τίτλο αυτό οι διάδοχοί του Μεγάλοι Δούκες της Τοσκάνης.<ref>{{cite book|last=de Montor|first=Artaud|title=The Lives and Times of the Popes, Volume 7|year=1910|publisher=The Catholic publication society of America|location=New York|pages=72|url=http://books.google.com/books?id=hjFRAAAAYAAJ&dq=Order%20of%20Saint%20Stephen%20Pope&pg=PA72#v=onepage&q=Order%20of%20Saint%20Stephen%20Pope&f=false|accessdate=7 December 2011|quote=Η βούλα του Πάπα όριζε τον Κόζιμο και τους διαδόχους του ως Μεγάλους Μάγιστρους του Τάγματος}}</ref> Η αφιέρωση του τάγματος στον μαρτυρηθέντα [[Πάπας Στέφανος Α΄|Πάπα Στέφανο Α΄]], του οποίου η εορτή ήταν στις 2 Αυγούστου, προήλθε από την ημερομηνία των νικών του Κόζιμο στην [[Μάχη του Μοντεμούρλο]] στις 1 Αυγούστου 1537 και την [[Μάχη του Μαρτσιάνο|Μάχη του Μαρτσιάνο (Σκανναγκάλλο)]] στις 2 Αυγούστου 1554.<ref name=Davies>< /ref>
 
Στόχος του τάγματος ήταν να πολεμήσει τους [[Οθωμανοί Τούρκοι|Οθωμανούς Τούρκους]] και τους πειρατές που λυμαίνονταν στην [[Μεσόγειος Θάλασσα|Μεσόγειο Θάλασσα]] κατά τον 16ο αιώνα. Οι Τούρκοι και οι πειρατές πραγματοποιούσαν επικίνδυνες επιδρομές στις παράκτιες περιοχές της [[Τυρρηνική Θάλασσα|Τυρρηνικής Θάλασσας]], όπου ο Κόζιμο είχε εγκαινιάσει πρόσφατα το λιμάνι του [[Λιβόρνο]]. Επίσης, ο Κόζιμο χρειαζόταν έναν συμβολικής σημασίας αγώνα, προκειμένου να συνασπίσει γύρω του την αριστοκρατία των διαφορετικών πόλεων που αποτελούσαν το νέο του μεγάλο δουκάτο (συμπεριλαμβανομένων της [[Φλωρεντία]]ς και της [[Σιένα]]), καθώς και να καταδείξει την στήριξή του στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Τέλος, η ίδρυση ενός τοσκάνικου στρατιωτικού τάγματος θα ενίσχυε το κύρος, τόσο εντός των συνόρων της επικράτειάς του όσο και εκτός αυτών, του νέου κράτους του Κόζιμο.
Μετά το 1640, οι στρατιωτικές του επεμβάσεις περιορίστηκαν. Το Τάγμα επικεντρώθηκε στην άμυνα των ακτών και στην υποδοχή νέων μελών, ωστόσο δεν έχασε την ευκαιρία να συνδράμει σε ενίσχυση της [[Δημοκρατία της Βενετίας|Δημοκρατίας της Βενετίας]], η οποία βρισκόταν, τότε, να [[Πόλεμος του Μωριά|πολεμά]] απελπισμένα ενάντια στην [[Οθωμανική Αυτοκρατορία]]. Η τελευταία στρατιωτικής φύσεως δραστηριότητα του τάγματος χρονολογείται στο 1719. Ο Μέγας Δούκας [[Λεοπόλδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Πέτρος Λεοπόλδος της Τοσκάνης]] προχώρησε στην αναδιοργάνωση του τάγματος, μεταβάλλοντάς το σε ένα εκπαιδευτικό κέντρο για τους γόνους των τοσκάνικων αριστοκρατικών οικογενειών.
 
Στις 7 Μαρτίου 1791, έξι μήνες αφότου έγινε [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Αυτοκράτορας]], ο Λεοπόλδος παραχώρησε το Μεγάλο Δουκάτο στον νεαρότερο γιο του, [[Φερδινάνδος Γ΄, Μέγας Δούκας της Τοσκάνης|Φερδινάνδο Γ΄]], ιδρυτή του σημερινού Μεγάλου Δουκικού Οίκου. Παρά το γεγονός ότι ο Φερδινάνδος ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος μονάρχης που αναγνώρισε την [[Α΄ Γαλλική Δημοκρατία|Γαλλική Δημοκρατία]], υποχρεώθηκε να παραδοθεί εμπρός στις Γαλλικές Αρχές οι οποίες κατέλαβαν το Μεγάλο Δουκάτο το 1799. Παραιτήθηκε τόσο από την ηγεσία του Μεγάλου Δουκάτου, όσο και από τον τίτλο του Μεγάλου Μάγιστρου του Τάγματος του Αγίου Στεφάνου. Το τάγμα κατάφερε να επιβιώσει στη διάρκεια του σύντομης διάρκειας [[Βασίλειο της Ετρουρίας|Βασιλείου της Ετρουρίας]]. Μετά την παλινόρθωση του Φερδινάνδου Γ΄ το 1814, η επανίδρυση του Τάγματος προτάθηκε. Μέσω ενός διατάγματος που χρονολογείται από το 1815, το ''Ripristinazione dell'Ordine dei Cavalieri di S. Stefano'', το τάγμα επανιδρύθηκε.<ref>{{cite book|last=Guarnieri|first=Giuseppe Gino|title=L'Ordine di Santo Stefano nei suoi aspetti organizzativi interni e navali sotto il Gran Magistero Lorenese|year=1965|publisher=Giardini|location=Florence|pages=119|language=ιταλικά}}</ref> Το Τάγμα διαλύθηκε εκ νέου το 1859, όταν η Τοσκάνη προσαρτήθηκε από το [[Βασίλειο της Σαρδηνίας]].<ref name=Klimczuk>< /ref>
 
== Σήμερα ==
 
{{DEFAULTSORT:Στεφανου, Ταγμα του Αγιου}}
[[CategoryΚατηγορία:Μοναρχικά τάγματα]]
[[CategoryΚατηγορία:Τάγματα, παράσημα και μετάλλια της Τοσκάνης]]
[[CategoryΚατηγορία:Καθολικά ιπποτικά τάγματα]]
[[CategoryΚατηγορία:Ιστορία της Πίζας]]
[[CategoryΚατηγορία:Ιστορία της Τοσκάνης]]
[[CategoryΚατηγορία:Χριστιανισμός στην Τοσκάνη]]
[[CategoryΚατηγορία:Στρατιωτικά τάγματα]]
[[CategoryΚατηγορία:Τάγμα του Αγίου Στεφάνου| ]]
16.024

επεξεργασίες