Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μιχαήλ Δαμασκηνός»

μ
Χαρακτηριστικό των έργων του Μιχαήλ είναι το τριανταφυλλί σάρκωμα που απλώνεται σε κάθε προπλασμό. Λίγες πινελιές πλάθουν τους όγκους. Σε ορισμένες εικόνες τα φώτα, πολύ χυμώδη και ελεύθερα, θυμίζουν παλαιότερα έργα. Ο Δαμασκηνός χρησιμοποιεί συχνά δευτερεύοντα δυτικά στοιχεία, ακόμη και σε αυτά τα έργα και χωρίς να διασπάται η ενότητα του έργου.Ιδιάζον χαρακτηριστικό του Μιχαήλ Δαμασκηνού είναι ότι ζωγράφιζε πάντα ξύλινους θρόνους και ποτέ μαρμάρινους, που είναι τόσο κοινοί στα έργα άλλων Κρητικών ζωγράφων.
 
[[Εικόνα:Agia Paraskevi by Michael Damaskenos (16th c.).jpg|230px|right|thumb|Μιχαήλ Δαμασκηνός, ''«Αποτομή της Αγίας Παρασκευής»'' (Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου). Η εικόνα περιλαμβάνει στοιχεία τόσο της ελληνικής τεχνοτροπίας όσο και της λατινικής. Στο κάτω μέρος της, κεντρικά, απεικονίζεται ο αφιερωτής της εικόνας. Η εικόνα φέρει την επιγραφή ''«Ποίημα Μιχαήλ Δαμασκηνού»''<ref>{{cite web | url=http://odysseus.culture.gr/h/4/gh430.jsp?obj_id=10162 | title=Αποτομή της Αγίας Παρασκευής | publisher=Υπουργείο Πολιτισμού | work=ΟΔΥΣΣΕΥΣ | accessdate=23 Ιανουαρίου 2015}}</ref>]]
 
Ο Δαμασκηνός έχαιρε μεγάλης φήμης και απόδειξη αυτού είναι ότι, ενώ διέμεναν στην Βενετία πολλοί άλλοι ζωγράφοι, αυτόν μόνο κάλεσαν από την Κρήτη για να ζωγραφίσει τον Αγ. Γεώργιο των Ελλήνων. Έχει σωθεί επίσης και η μαρτυρία του Αλέξανδρου Βικτορίου, φημισμένου γλύπτη, ο οποίος πλήρωσε τον Μιχαήλ Δαμασκηνό τριάντα δουκάτα για τα έξοχα φιλοτεχνήματά του. Η επίδρασή του στους μεταγενέστερους ζωγράφους ήταν πολύ μεγάλη.
71

επεξεργασίες