Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ευστάθιος Μαλεΐνος»

Προκειμένου να αντιμετωπίσει επιτυχώς τον στασιαστή, όμως, ο Βασίλειος με τον παρακοιμώμενο [[Βασίλειος Λεκαπηνός|Βασίλειο Λεκαπηνό]], είχε αναγκαστεί να επαναφέρει τον στρατηγό [[Βάρδας Φωκάς ο νεότερος|Βάρδα Φωκά τον νεότερο]], ανιψιό του αυτοκράτορα Νικηφόρου Β΄, από την εξορία το 978 και να τον διορίσει στη διοίκηση του στρατού της ανατολής. Μετά τη νίκη του επί του Σκληρού, ο Φωκάς και οι οπαδοί του, άρχισαν να σχεδιάζουν να ανατρέψουν τον αυτοκράτορα. Η σύγκρουση δεν ξέσπασε άμεσα, αλλά και οι δύο πλευρές επιδόθηκαν σε αυτό που ο ιστορικός Mark Whittow αναφέρει «ψυχρός πόλεμος»<ref>{{harvnb|Whittow|1996|pp=363–366}}.</ref>. Το 985, ο αυτοκράτορας κινήθηκε για πρώτη φορά μετά από την απόλυση ή υποβιβασμό ενός αριθμού στρατηγών της Ανατολής πιστοί στην οικογένεια Φωκά. Ο ίδιος ο Βάρδας Φωκάς υποβιβάστηκε σε δούκα Αντιοχείας και ο Ευστάθιος Μαλέινος απολύθηκε από το στρατό. Το 986, όμως, μετά την ταπεινωτική ήττα του Βασιλείου Β΄ από τους Βουλγάρους στις Πύλες του Τραϊανού και την επιστροφή του Σκληρού από την εξορία στη [[Βαγδάτη]], ο αυτοκράτορας αναγκάστηκε να διορίσει εκ νέου τον Βάρδα Φωκά ως διοικητή της Ανατολής. Ο Φωκάς σύντομα ξεγέλασε τον Σκληρό σε μια συνάντηση και τον συνέλαβε. Στις 15 Αυγούστου ή 14 του Σεπτέμβρη 987, στο σπίτι των Μαλέινων στο θέμα Χαρσιανόν, οι κορυφαίες αριστοκρατικές οικογένειες ανακήρυξαν τον Φωκά ως αυτοκράτορα<ref name="EHW5"/><ref>{{harvnb|Whittow|1996|pp=368–370}}.</ref>.
 
Η εξέγερση του Φωκά διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την Ανατολία. Τελικά ο Βασίλειος, έχοντας απόλυτη ανάγκη από πιστούς στρατιώτες, συνήψε συμμαχία με γάμο με τους Ρως του Κιέβου: σε αντάλλαγμα για την αδελφή του Άννα ο [[ΒλαντιμίρΒλαδίμηρος Α΄ του Κιέβου]] να στείλει 6.000 Βαράγγους με τους οποίους ο Βασίλειος κατόρθωσε να υποτάξει την εξέγερση και με τον Φωκά να πέφτει νεκρός στη μάχη<ref>{{harvnb|Whittow|1996|pp=370–373}}.</ref>. Με την εξαίρεση των λίγων ανώτερων βοηθών του στασιαστή, ο Βασίλειος ασχολήθηκε σχετικά γενναιόδωρα με τους υποστηρικτές του Φωκά. Έτσι, παρά το γεγονός ότι ένας από τους πιο εξέχοντες υποστηρικτές του Φωκά, ο Μαλέινος επετράπη να κρατήσει τον τίτλο του στρατηγού, του μαγίστρου και τα κτήματά του (αραβικές πηγές αναφέρουν ότι ξεκινούσαν από την Κλαυδιόπολη στη Βιθυνία στον Σαγγάριο ποταμό, και κάλυπταν περίπου 115 τετραγωνικά χιλιόμετρα)<ref name="EHW5"/><ref name="ODB">{{harvnb|Kazhdan|1991|p=1276}}.</ref><ref name="HolmesArrest">{{harvnb|Holmes|2005|pp=465–466}}.</ref>.
 
Το 995, ωστόσο, ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ επέστρεφε από μια εκστρατεία εναντίον των Φατιμιδών στην [[Συρία]], κι έμεινε στο σπίτι του Μαλέινου. Ο Μαλέινος αφειδώς κάλυψε τις ανάγκες τόσο της αυτοκρατορικής συνοδείας, καθώς και το σύνολο του στρατού από τους δικούς του πόρους. Ο Βασίλειος εντυπωσιάστηκε και θορυβήθηκε από αυτή την επίδειξη του πλούτου του και την εξουσία που είχε ο Μαλέινος και τον πήρε μαζί του στην Κωνσταντινούπολη ως έναν εικονικό όμηρο, και τον Ιανουάριο του 996, εξέδωσε ένα νέο νόμο κατά της παράνομης ιδιοποίησης των κοινοτικών χώρων ενός χωριού και της γης, σε μια προσπάθεια να μειώσει την ισχύ της αριστοκρατίας. Περιορισμένος πλέον στην πρωτεύουσα, ο Μαλέινος σύμφωνα με τα λόγια του [[Ιωάννης Σκυλίτζης|Ιωάννη Σκυλίτζη]], «εφοδιάζοντάς τον με άφθονα ό, τι χρειάζεται, ο Βασίλειος Ευσταθίου, σαν να τρέφει ένα άγριο θηρίο σε κλουβί». Μετά το θάνατό του, τα κτήματα και περιουσία του κατασχέθηκαν από τον αυτοκράτορα<ref name="ODB"/><ref name="HolmesArrest"/><ref>{{harvnb|Whittow|1996|pp=378–380}}; {{harvnb|Krsmanović|2003|loc=[http://asiaminor.ehw.gr/Forms/fLemmaBodyExtended.aspx?lemmaid=7766&boithimata_State=&kefalaia_State=#chapter_5 Chapter 5] και [http://asiaminor.ehw.gr/Forms/fLemmaBodyExtended.aspx?lemmaid=7766&boithimata_State=&kefalaia_State=#chapter_6 Chapter 6]}}.</ref>.
Ανώνυμος χρήστης