Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Περικλής Πανταζής»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 85.75.60.106 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστ...)
{{Άλλεςχρήσεις4|||Πανταζής (αποσαφήνιση)}}
[[Αρχείο:PericlèsPantazis.The cliffs at the Lesse.jpg|right|275px|thumb|Π. Πανταζής, ''Τα βράχια της Λέσσης'' (π. 1878). Λάδι σε μουσαμά, 20 εκ. x 28 εκ. Ιδιωτική συλλογή.]]
Ο '''Περικλής Πανταζής''', γνωστός εκτός [[Ελλάδα|Ελλάδας]]και ως '''Périclès Pantazis''' ([[Αθήνα]], [[13 Μαρτίου]] [[1849]] – [[Βρυξέλλες]], [[25 Ιανουαρίου]] [[1884]]), ήταν ένας από τους πρώτους έλληνεςΈλληνες [[ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονιστές]] ζωγράφους, πουκαι καταξιώθηκεένας κυρίωςαπό τους πρωτοπόρους του είδους στο [[Βέλγιο]]<ref name=":0">{{Cite book|title = Ελληνική Ζωγραφική (18ος - 19ος αιώνας)|last = Μισιρλή|first = Νέλλη|publisher = Εκδόσεις Αδάμ|year = 1993|isbn = |location = Αθήνα|pages = 210-211}}</ref>, όπου πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.
 
== Βιογραφία ==
ΟΓεννήθηκε πατέραςτο του1849 Πανταζήστην ήτανΑθήνα<ref δάσκαλοςname=":1">{{Cite μεweb|url = http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?artist_id=4278&sel=352|title = Πανταζής Περικλής (1849 Αθήνα - 1884 Βρυξέλλες)|date = |accessdate = 17/9/2015|website = Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου - Ίδρυμα Ευριπίδη Κουτλίδη|publisher = |last = |first = }}</ref> και καταγωγήκαταγόταν από την [[Ήπειρος|Ήπειρο]]. Από το [[18611864]] έως το [[1871]] σπούδασε [[ζωγραφική]] στο Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα [[Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών]])<ref name=":0" /><ref name=":1" /> με δάσκαλο τον [[Νικηφόρος Λύτρας|Νικηφόρο Λύτρα]]. Για έναν χρόνο συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του [[Μόναχο|Μονάχου]], αλλά κατόπιν έφυγε για τηντο [[ΜασσαλίαΠαρίσι]] καικαθώς το [[Παρίσι]]συντηρητικό κλίμα που επικρατούσε στην ακαδημία δεν συμβάδιζε με τις προσωπικές του καλλιτεχνικές αναζητήσεις.<ref Στοname=":0" Παρίσι/> Στη γαλλική πρωτεύουσα μαθήτευσε κοντά στον [[Γκουστάβ Κουρμπέ]] (Gustave Courbet) και τον Αντουάν Σιντρέιγ (Antoine Chintreuil) , ενώ γνώρισε τις σύγχρονες δημιουργίες του Ευγένιου Μπουντέν (Eugène Boudin), του [[Ολλανδία|ολλανδούΟλλανδού]] Γιόχαν Μπάρτχολντ Ζόνκιντ (Johan Barthold Jongkind) και των [[ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονιστών]] [[Εντουάρ Μανέ|Μανέ]], [[Εντγκάρ Ντεγκά|Ντεγκά]] και [[Καμίλ Πισαρό|Πισαρό]]. Τελικά μετά από σύντομο χρονικό διάστημα εγκαταστάθηκε οριστικά στις [[Βρυξέλλες]]. Λέγεται πως εγκαταστάθηκε στην [[Βέλγιο|βελγική]] πρωτεύουσα με πρόσκληση του πλουσίου [[Ελλάδα|Έλληνα]] οινεμπόρου Ιωάννη Οικονόμου (Jean Économou), ο οποίος και παρήγγειλε πολλά έργα στον νέο [[ζωγραφική|ζωγράφο]].
 
Στο [[Βέλγιο]], ο Πανταζής έγινε μέλος του αντιακαδημαϊκού καλλιτεχνικού ομίλου «Circle de la pâte» (σε ελεύθερη μετάφραση «Κύκλος του χρώματος») και συνδέθηκε με τον [[ζωγραφική|ζωγράφο]] Γκιγιόμ Βόγκελς, τον [[γλυπτική|γλύπτη]] Ωγκύστ Φιλιππέτ αλλά και τα πρωτοποριακά κινήματα εκείνης της εποχής.<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref name=":2">{{Cite book|title = Ελληνική Τοπιογραφία 19ος - 20ός αιώνας|last = Συλλογικό|first = |publisher = Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου|year = 1998|isbn = |location = Αθήνα|pages = 182}}</ref> Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις σε διάφορες πόλεις του Βελγίου ενώ το 1878 πραγματοποίησε στις [[Βρυξέλλες]] την παρθενική του ατομική έκθεση. Το ίδιο έτος έλαβε μέρος στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπίας.<ref name=":1" /> Το 1880/81 ταξίδεψε στη [[Μασσαλία]] όπου ήταν εγκατεστημένος ο αδερφός του και στην [[Ελλάδα]] όπου έλαβε μέρος σε έκθεση που πραγματοποιήθηκε στην οικία Μελά (Αθήνα) για την ενίσχυση του [[Ερυθρός Σταυρός|Ερυθρού Σταυρού]].<ref name=":0" /> Ήταν ιδρυτικό μέλος διάφορων καλλιτεχνικών σχημάτων όπως ο ''Κύκλος της Χρυσαλίδας'', ο ''Κύκλος υδατογράφων και χαρακτών'' και η ''Ομάδα των ΧΧ''.<ref name=":0" /><ref name=":2" /><ref name=":1" />
Το [[1873]], με μία συστατική επιστολή του Μανέ στην τσέπη, ο Πανταζής εγκαταστάθηκε στις [[Βρυξέλλες]]. Λέγεται επίσης πως εγκαταστάθηκε στην [[Βέλγιο|βελγική]] πρωτεύουσα με πρόσκληση του πλουσίου [[Ελλάδα|έλληνα]] οινεμπόρου Ιωάννη Οικονόμου (Jean Économou), ο οποίος και παρήγγειλε πολλά έργα στον νέο [[ζωγραφική|ζωγράφο]]. Στο [[Βέλγιο]], ο Πανταζής έγινε μέλος του αντιακαδημαϊκού καλλιτεχνικού ομίλου «Circle de la pâte» (σε ελεύθερη μετάφραση «Κύκλος του χρώματος») και συνδέθηκε φιλικά με τον [[ζωγραφική|ζωγράφο]] Γκιγιόμ Βόγκελς (Guillaume Vogels) και τον [[γλυπτική|γλύπτη]] Ωγκύστ Φιλιππέτ (Auguste Philippette), του οποίου την αδελφή νυμφεύθηκε λίγο καιρό μετά.
 
Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου του 1884 στις Βρυξέλλες, συνέπεια της χρόνιας [[Φυματίωση|φυματίωσης]] που τον ταλαιπωρούσε. Ήταν παντρεμένος με την αδερφή του [[γλυπτική|γλύπτη]] Ωγκύστ Φιλιππέτ, με την οποία είχε αποκτήσει έναν γιο.<ref name=":0" />
Στις [[Βρυξέλλες]], ο Πανταζής κέρδιζε τα προς το ζην δουλεύοντας με τον Βόγκελς για την διακόσμηση σπιτιών, μια τέχνη που ήταν της μόδας την εποχή εκείνη. Όμως γρήγορα έγινε γνωστός για το [[ζωγραφική|ζωγραφικό]] του ταλέντο και έτσι εγκατέλειψε τη διακόσμηση για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην [[ζωγραφική]]. Το [[1878]] εκπροσώπησε με έργα του την [[Ελλάδα]] στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού και έλαβε εξαιρετικές κριτικές. Δυστυχώς, υπέφερε για πολλά χρόνια από [[φυματίωση]] και πέθανε πριν καλά-καλά κλείσει τα 35 του χρόνια.
 
== Το έργο του ==
Ο Πανταζής ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους [[Ελλάδα|έλληνεςΈλληνες]] [[ζωγραφική|ζωγράφους]] της εποχής του, μιας και είναι ο πρώτος που ξέφυγε από τον ακαδημαϊσμό της [[Σχολή του Μονάχου|Σχολής του Μονάχου]] και που εντάχθηκε στο ανατρεπτικό για την εποχή του κίνημα του [[ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονισμού]]. Μαζί με τον [[Γκιγιόμ Βόγκελς]] θεωρείται ο θεμελιωτής του [[Βέλγιο|βελγικού]] [[ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονισμού]]. Το έργο του χαρακτηρίζεται ως πολύμορφο. Ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία (με τα βελγικά τοπία να αποτελούν σημαντική πηγή έμπνευσης), τις προσωπογραφίες και σε μικρότερο βαθμό με την νεκρή φύση και την ηθογραφία.<ref>{{Cite book|title = Ελληνική Ζωγραφική (18ος - 19ος αιώνας)|last = Μισιρλή|first = Νέλλη|publisher = Εκδόσεις Αδάμ|year = 1993|isbn = |location = Αθήνα|pages = 149, 210-211}}</ref> Έχει γραφτεί πως «αν δεν πέθαινε νέος και σε ξένη γη, η πρωτοποριακή του επίδραση στην νεοελληνική [[ζωγραφική]] θα μπορούσε να ήταν αποφασιστική» (Α. Σ. Ιωάννου, ''Η ελληνική ζωγραφική, 19ος αι.'', Εκδ. Οίκος Μέλισσα, [[Αθήνα]] [[1972]]).
 
Σήμερα θεωρείται ο θεμελιωτής του [[Βέλγιο|βελγικού]] [[ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονισμού]], μαζί με τον φίλο και συνάδελφό του [[Γκιγιόμ Βόγκελς]]. Οι δύο τους ίδρυσαν το [[1883]] την «[[Ομάδα των Είκοσι]]» («Les XX») , οι οποίοι τίμησαν τον Πανταζή με αναδρομική έκθεση λίγο καιρό μετά τον θάνατό του.
 
Τα έργα του — τοπιογραφίες και ολόσωμα πορτραίτα — ξεχωρίζουν για τα ευαίσθητα χρώματα και τις θαυμάσιες [[φωτοσκίαση|φωτοσκιάσεις]]. Έχει γραφτεί πως «αν δεν πέθαινε νέος και σε ξένη γη, η πρωτοποριακή του επίδραση στην νεοελληνική [[ζωγραφική]] θα μπορούσε να ήταν αποφασιστική» (Α. Σ. Ιωάννου, ''Η ελληνική ζωγραφική, 19ος αι.'', Εκδ. Οίκος Μέλισσα, [[Αθήνα]] [[1972]]).
 
== Γκαλερί ==
<gallery>
Image:PericlèsPantazis.Lady knitting.jpg|Π. Πανταζής, ''Γυναίκα που πλέκει'' (αχρονολόγητο;). Λάδι σε μουσαμά επικολλημένο σε ξύλο, 103 εκ. x 74 εκ. Συλλογή της Βουλής των Ελλήνων. Πιθανώς έργο του καλλιτέχνη πριν αυτός μετοικήσει στο Βέλγιο.
</gallery>
 
== Παραπομπές ==
<references />{{commonscat}}
 
 
Ανώνυμος χρήστης