Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1928»

==Εκλογική μάχη==
Η καθιέρωση του πλειοψηφικού ανάγκασε τα μικρά δημοκρατικά κόμματα να ζητήσουν εκλογική συνεργασία με τους Φιλελευθέρους και ο Βενίζέλος δέχθηκε μετά την ήττα της 1ης Νοεμβρίου. Έτσι στους συνδυασμούς των Φιλελευθέρων συνεργάστηκαν 21 υποψήφιοι του Παπαναστασίου, 9 του Κονδύλη, 5 του Μιχαλακόπουλου και 5 του Ζαβιτσιάνου. Ο Καφαντάρης δεν δέχθηκε να συνεργαστεί, παρά τις εκκλήσεις των Φιλελευθέρων, και κατάρτισε συνδυασμούς σε 25 από 98 εκλογικές περιφέρειες. Η αντιβενιζελική παράταξη κατήλθε διαιρεμένη. Στην προσπάθεια δημιουργίας κοινού αντιβενιζελικού μετώπου κλήθηκε από το εξωτερικό ο [[Γεώργιος Στρέιτ]], αλλά δενέγινε δεκτός ως επικεφαλής του αντιβενιζελισμού. Κατέβηκε υποψήφιος των Λαϊκών. <ref>[[Γρηγόρης Δαφνής]], Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997,σελ. 389</ref>
Στις 23 Ιουλίου 1928 ξεκίνησε η προεκλογική μάχη με την ομιλία του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη. Σε αυτήν διατύπωνε τις νέες κατευθυντήριες γραμμές της εξωτερικής του πολιτικής: συμφιλίωση με την Τουρκία, αναβάθμιση των σχέσεων της Ελλάδας με την Ιταλία. Κανένας υπαινιγμός δεν γινόταν για την Κύπρο, τα Δωδεκάννησα και Βόρρειο Ήπειρο. Στην εσωτερική πολιτική έμφαση δινόταν στην αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής.<ref>[[Γρηγόρης Δαφνής]], Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997,σελ.390-391</ref>Η προεκλογική περίοδος σημαδεύεται από την απαγωγή των δύο υποψηφίων του Καφανταρικού κόμματος στα Ιωάννινα από ληστές, του πρώην υπουργού Αλέξανδρου Μυλωνά και του του Αλέξανδρου Μελά από την ληστρική ομάδα του Τάκη Κουμπή.<ref>[[Γρηγόρης Δαφνής]], Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997, σελ. 391</ref>
 
==Αποτελέσματα==
33.628

επεξεργασίες