Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
 
Justus Liebig (1832) "Sur les combinaisons produites par l'action du gas oléfiant et l'esprit acétique" (On compounds produced by the action of ethylene and acetic spirit), ''Annales de Chimie et de Physique'', 2nd series, '''49''' : 146-204 ; see especially pp. 193-204.
</ref>. Το [[1833]], ο Γάλλος χημικός [[Αντουάν Μπουσύ]] (''Antoine Bussy'') ονόμασε την (τότε νέα ένωση) «ακετόνη» (''acetone''), συνδυάζοντας το πρόθεμα «ακετ-» από το αντίστοιχο καρβοξυλικό οξύ (''acetic acid'') με την κατάλληξη «-όνη»<ref>Antoine Bussy (1833) "De quelques Produits nouveaux obtenus par l’action des Alcalis sur les Corps gras à une haute température" (On some new products obtained by the action of alkalies on fatty substances at a high temperature), ''Annales de Chimie et de Physique'', 2nd series, '''53''' : 398–412 ; see footnote on p. 409, continued from p. 408.</ref>. Το [[1852]] ο Άγγλος χημικός [[Αλεξάντερ Γουΐλλιαμ Γουΐλλιαμσον]] (''Alexander William Williamson'') συνειδητοποίησε ότι η δομή της προπανόνης είναι μεθυλοακετύλιο<ref>A. W. Williamson (1852) "On Etherification," ''Journal of the Chemical Society'', '''4''' : 229-239 ; see especially pp. 237-239.</ref>. Την επόμενη χρονιά, ο Γάλλος χημικός [[Σαρλ Φρεντερίκ Ζεράρ]] (''Charles Frédéric Gerhardt'') επίσης το επιβεβαίωσε<ref>Charles Gerhardt (1853) "Researches sur les acids organiques anhydres" (Research on anhydrous organic acids), ''Annales de Chimie et de Physique'', 3rd series, '''37''' : 285- 342 ; see p. 339.</ref>. Το 1865, ο Γερμανός χημικός [[ΑυγκούστΆουγκουστ Κεκουλέ]] (''August Kekulé'') δημοσίευσε το σύγχρονο συντακτικό τύπο της προπανόνης<ref>See:Auguste Kekulé (1865) "Sur la constitution des substances aromatiques," ''Bulletin de la Société chimique de Paris'', '''1''' : 98-110 ; see especially p. 110.
 
Auguste Kekulé (1866) "Untersuchungen über aromatischen Verbindungen" (Investigations into aromatic compounds), ''Annalen der Chemie und Pharmacie'', '''137''' : 129-196 ; see especially pp. 143-144.