Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Είχε έντονη ευαισθησία στα ζητήματα της Μακεδονίας, και, ανήκοντας στην «παραδοσιακή» πτέρυγα του κόμματος, δεν ήταν ικανοποιημένος από τους χειρισμούς της ηγεσίας Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική. Έτσι, βρέθηκε κοντά στον [[Αντώνης Σαμαράς|Αντώνη Σαμαρά]], ιδίως μετά την αποπομπή του τελευταίου από το υπουργείο Εξωτερικών τον Απρίλιο του 1992. Όμως, η παρουσία του στη Βουλή ήταν εξαιρετικά περιορισμένη, και ελάχιστες φορές είχε λάβει το λόγο σε συζητήσεις. Θεωρούνταν «χαμηλού προφίλ βουλευτής της περιφέρειας» και ήταν μεγάλη έκπληξη ότι τελικά αυτός είχε το θάρρος να ανατρέψει ολόκληρη κυβέρνηση.<ref>Η Καθημερινή, 10 Σεπτεμβρίου 1993</ref>
 
Η ΝΔ είχε σχηματίσει κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1990 με 151 βουλευτές, ενώ το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς είχε κερδίσει και μία επιπλέον έδρα στο εκλογοδικείο. Μετά την αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου για την υπόθεση Κοσκωτά τον Ιανουάριο του 1992 και τις [[Αναπληρωματικές εκλογές Β' Αθηνών 1992|επαναληπτικές κελογέςεκλογές της Β΄ Αθηνών τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς]], ο Μητσοτάκης βρισκόταν συνεχώς σε θέση άμυνας. Τα προβλήματα στις διεθνείς σχέσεις της χώρας και η σύγκρουση της κυβέρνησης με τα ΜΜΕ και τους συνδικαλιστές επέτειναν την εικόνα διάλυσης.<ref>Τα Νέα, 10 Σεπτεμβρίου 1993</ref>
 
Από τον Ιούνιο του 1993 που είχε ιδρυθεί η [[Πολιτική Άνοιξη]] είχε προηγηθεί η ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή Ηλείας Στ. Στεφανόπουλου που είχε ακολουθήσει τον Αντώνη Σαμαρά (μειώνοντας έτσι την δύναμη της κυβερνητικής πλειοψηφίας από 152 σε 151 βουλευτές), ενώ ο εκπρόσωπος Τύπου του [[ΠΑΣΟΚ]], [[Κώστας Λαλιώτης]], καλούσε τους βουλευτές της ΝΔ να ανατρέψουν την κυβέρνηση για να απαλλαγούν από «το άγος του Μητσοτακισμού» και να «σώσουν την τιμή της ιστορικής παράταξής τους».<ref>Τα Νέα, 10 Σεπτεμβρίου 1993</ref>
2.231

επεξεργασίες