Πουλχερία: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
CHE (συζήτηση | συνεισφορές)
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 25:
|υπογραφή =
}}
Η '''Πουλχερία''' ([[19 Ιανουαρίου]] [[399]] - Ιούλιος [[453]]) ήταν [[Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων|αυτοκράτειρα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας]] από το [[450]] έως το [[453]]. Ήταν το δεύτερο παιδί του αυτοκράτορα [[Αρκάδιος|Αρκάδιου]] και της αυτοκράτειρας [[Ευδοξία|Ευδοξίας]]. Η μεγαλύτερη αδελφή της, που γεννήθηκε το [[397]], θεωρείται ότι πέθανε νέα. Μικρότερα αδέλφια της ήταν η [[Αρκαδία (Πορφυρογέννητη)|Αρκαδία]], γεννημένη το [[400]], ο μελλοντικός αυτοκράτορας [[Θεοδόσιος Β´]] και η [[Μαρίνα]], αμφότεροι γεννημένοι το [[401]]. Η Πουλχερία ήταν γυναίκα μορφωμένη, κάτοχος αξιόλογης φιλοσοφικής και θεολογικής παιδείας. Διακρινόταν για την ευσέβεια και την εν γένει ενάρετη ζωή της. Υπήρξε προσωπικότης δυναμική, φιλόδοξη, δραστήρια και ευφυής. Χαρακτηριστικό δείγμα της ευφυίας της αποτελεί το γεγονός ότι παρουσίαζε τον άβουλο αδελφό της ως κυβερνώντα, ενώ κατ' ουσίαν η ίδια διοικούσε το βυζαντινό κράτος.
 
Όταν πέθανε ο αυτοκράτωρ Αρκάδιος, ο Θεοδόσιος ήταν επτά ετών, η δε Πουλχερία εννέα. Την εξουσία τα πρώτα χρόνια την ασκούσε ο συνετός ύπατος (έπαρχος) [[Ανθέμιος (αποσαφήνιση)|Ανθέμιος]]. Από τις 4 Ιουλίου 414 όμως, οπότε η Πουλχερία αναγορεύθηκε [[Αυγούστα]], ο Ανθέμιος απομακρύνθηκε από την πολιτική ζωή και η Πουλχερία ανέλαβε τα ηνία της Αυτοκρατορίας, πράγμα που συνεχίστηκε και μετά την ενηλικίωση του αδελφού της. Ο Θεοδόσιος, αδύναμος και ασθενούς χαρακτήρος, δέχτηκε την επιρροή της δραστήριας και δυναμικής αδελφής του, η οποία, με την βοήθεια των ικανών συνεργατών που επέλεγε, μπόρεσε να δώσει λύσεις σε αρκετά από τα προβλήματα που ταλάνισαν την Αυτοκρατορία, επιβάλλοντας πάντα την θέλησή της στον Θεοδόσιο.
 
Το 421 ο Θεοδόσιος, κατόπιν εισηγήσεως της αδελφής του, νυμφεύθηκε την κατά επτά έτη μεγαλύτερή του [[Αθήνα|Αθηναία]] κόρη Αθηναΐδα. Η Αθηναΐς ήταν εθνική (ειδωλολάτρις) και βαπτίσθηκε [[Χριστιανισμός|χριστιανή]] πριν από τον γάμο της, μετονομασθείσα σε [[Ευδοκία]]. Η Ευδοκία –δυναμική χαρακτήρας κι αυτή– επρόκειτο να έλθει αργότερα σε σύγκρουση με την φιλόδοξη Πουλχερία. Η δεύτερη αποχώρησε από τα ανάκτορα μέχρι την (αυτό)εξορία της βασιλικής συζύγου στα [[Ιεροσόλυμα]], οπότε και επανήλθε στην εξουσία.
 
Η Πουλχερία έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον –όπως και η Ευδοκία– για την ανάπτυξη των γραμμάτων και συνέβαλε στην ίδρυση του περίφημου [[Πανδιδακτήριο|Πανδιδακτηρίου]] (425), ενός πανεπιστημίου της εποχής. Μέχρι τότε η ανωτάτη παιδεία παρέχονταν εν μέρει ιδιωτικώς και εν μέρει σε ελεύθερη δημόσια διδασκαλία. Διά του διατάγματος του Φεβρουαρίου του 425 η παροχή δημόσιας επί ανωτάτου επιπέδου διδασκαλίας κατέστη υπόθεση του κράτους.