Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ήβη Μελεάγρου»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ ( )
{{χωρίς παραπομπές|09|03|2013}}{{πληροφορίες προσώπου}}
Η '''Ήβη Μελεάγρου''', συγγραφέας, γεννήθηκε στη [[Λευκωσία]] το 1928. Τέλειωσε το [[Παγκύπριο Γυμνάσιο]] και τη Γαλλική Σχολή Καλογραιών (Ecole de Saint Joseph) στη γενέτειρά της και έκανε κλασικές σπουδές δι’ αλληλογραφίας στο Πανεπιστήμιο του [[Λονδίνο]]υ. Είναι ανιψιά του [[Λουκής Ακρίτας|Λουκή Ακρίτα]], πολιτικού και συγγραφέα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Κυπριακά Χρονικά» (πρωτοκυκλοφόρησε το 1960), στο οποίο δημοσίευσε λογοτεχνικά κείμενα, όπως και άρθρα πολιτικοκοινωνικού προβληματισμού. Το έργο της είναι στενά συνδεδεμένο με την ιστορία της Κύπρου από την ανεξαρτητοποίησή της το 1960 και μετά. Ήδη ως μαθήτρια ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Πρωτοδημοσίευσε κείμενα (κυρίως χρονογραφήματα σε τακτική βάση) το 1951 στην εβδομαδιαία τότε εφημερίδα «Πρωτεύουσα» και στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κυπριακά Γράμματα». Στα «Κυπριακά Γράμματα» δημοσίευσε διηγήματα. Εξ αυτών το «Φουρνάδικο» βραβεύθηκε από τον Πνευματικό Όμιλο Κύπρου. Ο οποίος την βράβευσε και το 1957 για τη νουβέλα «Το σπίτι του Σολωμού». Ακόμη της απονεμήθηκαν το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος της Κύπρου το 1969 για το μυθιστόρημα «Ανατολική Μεσόγειος», το πρώτο κυπριακό κρατικό βραβείο μυθιστορήματος το 1982 και το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος της Ελλάδας το 1983 για την «Προτελευταία εποχή». Ανήκει στα ιδρυτικά μέλη της (ελληνικής) Εταιρείας Συγγραφέων.<br>
Έχει γίνει διεθνώς γνωστή για το πεζογραφικό και για το δοκιμιακό της έργο που βρίσκεται σε πολλά έντυπα, ελληνικά και κυπριακά, όπως και για την πολιτική της δράση σχετικά με το Κυπριακό. Είναι η πρώτη εκφωνήτρια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύπρου, παραγωγός λογοτεχνικών προγραμμάτων. Διετέλεσε γενική γραμματέας για 18 χρόνια της Πνευματικής Αδελφότητας Ελληνίδων Κύπρου, γραμματέας της Στέγης Κυπριακών Χρονικών, γραμματέας της Πρώτης Εταιρείας Κυπρίων Λογοτεχνών.<br>
Ανώνυμος χρήστης