Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τιβέριος Β΄»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
 
Ο '''Φλάβιος Τιβέριος Κωνσταντίνος''' (''Flavius Tiberius Constantinus Augustus'', [[520]] - [[14 Αυγούστου]] [[582]]) ήταν [[Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων|Βυζαντινός αυτοκράτοραςΑυτοκράτορας]], ως Τιβέριος Β´, και κυβέρνησε τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από το [[574]] μέχρι το [[582]].
 
==Αρχική Σταδιοδρομία και ο Πόλεμος των Αβάρων του 570==
==Βιογραφία==
Γεννημένος στη [[Διοίκηση Θράκης|Θράκη]] o Tιβέριος διορίστηκε στο αξίωμα του "Νοτάριου" όπου λίγο μετά το 552 συστήθηκε από τον [[Πατριάρχης Ευτύχιος|Πατριάρχη Ευτύχιο]] στο μελλοντικό αυτοκράτορα [[Ιουστίνος Β΄|Ιουστίνο Β΄]], με τον οποίο έγιναν στενοί φίλοι. Ήταν αξιωματικός και είχε πολεμήσει εναντίον των [[Λομβαρδοί|Λομβαρδών]] στην Ιταλική Χερσόνησο. Υπό την προστασία του Ιουστίνου ο Τιβέριος προήχθη στη θέση του "Κόμη των εξκουβιτόρων", που διατήρησε από το 565 ως το 574. Παραβρέθηκε κατά την Αυτοκρατορική ενθρόνιση του Ιουστίνου στις 14 Νοεμβρίου 565 και παρακολούθησε επίσης την ορκομωσία του Αυτοκράτορα ως [[Ύπατος|Ύπατου]] την 1 Ιανουαρίου 566.
Ήταν αξιωματικός και είχε πολεμήσει εναντίον των [[Λομβαρδοί|Λομβαρδών]] στην Ιταλική Χερσόνησο. Ανήλθε στο αξίωμα του κόμη των [[Εξκουβίτορες|εξκουβιτόρων]] και το 574 ορίστηκε διάδοχος από τον [[Ιουστίνος Β'|Ιουστίνο Β']] ο οποίος είχε αρρωστήσει ψυχικά. Για τέσσερα χρόνια κυβέρνησε ως αντιβασιλέας από κοινού με τη σύζυγο του Ιουστίνου Β' (και ανιψιά της συζύγου του Ιουστινιανού [[Θεοδώρα (αυτοκράτειρα)|Θεοδώρας]]) Σοφία. Μετά τον θάνατο του προκατόχου του στέφθηκε και επίσημα [[Αύγουστος (τίτλος)|Αύγουστος]].
 
Ο Ιουστίνος σταμάτησε να κάνει προς τους [[Άβαροι|Αβάρους]] πληρωμές που είχαν συμφωνηθεί από τον προκάτοχό του [[Ιουστινιανός Α´|Ιουστινιανό]]. Το 569 διόρισε τον Τιβέριο στη θέση του ''Magister utriusque militiae'' με εντολή να ασχοληθεί με τους Αβάρους και τα αιτήματά τους. Ο Τιβέριος συμφώνησε με τους Αβάρους να εγκατασταθούν σε Ρωμαϊκά εδάφη στα Βαλκάνια με αντάλλαγμα την παραλαβή ομήρων από διάφορους αρχηγούς τους. Ο Ιουστίνος όμως παραβίασε τη συμφωνία αυτή, επιμένοντας να πάρει ομήρους από την οικογένεια του ίδιου του Χαν των Αβάρων. Ο όρος αυτός απορρίφθηκε από τους Αβάρους έτσι ο Τιβέριος κινητοποιήθηκε για πόλεμο. Το 570 νίκησε ένα στρατό των Αβάρων στη [[Θράκη]] και επέστρεψε στην [[Κωνσταντινούπολη]]. Ενώ όμως προσπάθησε να δώσει συνέχεια στη νίκη αυτή, στα τέλη του 570 ή τις αρχές του 571, ο Τιβέριος ηττήθηκε σε μια μάχη που ακολούθησε, όπου παρά τρίχα γλύτωσε το θάνατο καθώς ο στρατός του υποχωρούσε από το πεδίο της μάχης.
 
Ήταν==Βιογραφία== αξιωματικός και είχε πολεμήσει εναντίον των [[Λομβαρδοί|Λομβαρδών]] στην Ιταλική Χερσόνησο. Ανήλθε στο αξίωμα του κόμη των [[Εξκουβίτορες|εξκουβιτόρων]] και το Το 574 ορίστηκε διάδοχος από τον [[Ιουστίνος Β'|Ιουστίνο Β']] ο οποίος είχε αρρωστήσει ψυχικά. Για τέσσερα χρόνια κυβέρνησε ως αντιβασιλέας από κοινού με τη σύζυγο του Ιουστίνου Β' (και ανιψιά της συζύγου του Ιουστινιανού [[Θεοδώρα (αυτοκράτειρα)|Θεοδώρας]]) Σοφία. Μετά τον θάνατο του προκατόχου του στέφθηκε και επίσημα [[Αύγουστος (τίτλος)|Αύγουστος]].
 
Έλαβε μέτρα εκδημοκρατισμού απέναντι σε αυταρχικά μέτρα του Ιουστίνου. Επανέφερε εξουσίες και προνόμια των [[Δήμοι|Δήμων]] (Πράσινων και Βένετων) που είχαν αφαιρεθεί μετά τις ταραχές του 532 από τον [[Ιουστινιανός Α'|Ιουστινιανό Α']] ([[Στάση του Νίκα]]). Έλαβε σημαντικά μέτρα ενίσχυσης του ρωμαϊκού Στρατού, και ο [[μάγιστρος]] (και κατόπιν διάδοχός του) [[Μαυρίκιος (αυτοκράτορας)|Μαυρίκιος]] πέτυχε σημαντικές νίκες κατά των [[Περσία|Περσών]] στην Ανατολή, καθώς ο μεθοριακός πόλεμος μαζί τους μαινόταν από το 572 στην [[Αρμενία]] και τη [[Μεσοποταμία]]. Τη μικρή περίοδο που πρόλαβε να κυβερνήσει ο Τιβέριος Β' έδειξε σημάδια ικανού, ευέλικτου και αποφασισμένου Αυτοκράτορα. Απεβίωσε μόλις το 582, κατά μία εκδοχή δηλητηριασμένος από τη Σοφία.
Ανώνυμος χρήστης