Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ροζίτα Σώκου»

μ
μ (επιμέλεια & μορφοποίηση παραγράφων)
Υπήρξε μια από τις πρώτες ελληνίδες γυναίκες δημοσιογράφους. Άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με την κινηματογραφική κριτική το 1946. Εργάστηκε στο [[περιοδικό]] ''Χόλλυγουντ'', την [[εφημερίδα]] ''Οι καιροί (1948-1950)'', την ''Ανεξαρτησία (1949)'', τη ''Βραδυνή (1949-1955)'' και συγχρόνως την ''Athens News (1952-1980)''. Το 1953 η [[Ελένη Βλάχου]], που ως τότε έγραφε η ίδια την κινηματογραφική κριτική της [[Καθημερινή|Καθημερινής]], της παρέδωσε τη στήλη, την οποία διατήρησε για αρκετά χρόνια, συνεργαζόμενη με τα περιοδικά ''Εκλογή'' και ''Εικόνες''.
 
Όταν έναν χρόνο μετά πήγε στην Ιταλία, διατήρησε τη συνεργασία της με την Ελένη Βλάχου στο περιοδικό ''Εκλογή''<ref>[http://www.alef.gr/greek/works/0032002.htm] Σκόνη, Σκουριά και Σκώρος - Περιοδικό Εκλογή</ref>. Εκεί γνώρισε τον Κυριακόπουλο (κατά κόσμο ''ΚΥΡ'') τον οποίο σύστησε στην Ελένη Βλάχου<ref>[http://www.os3.gr/archive_skitsografoi/gr_skitsografoi_kyr.html]Πώς η Ροζίτα Σώκου σύστησε τον ΚΥΡ στην Ελένη Βλάχου</ref>. Το 1961, που επέστρεψε στην Ελλάδα στήριξε τη δημιουργία της ''Μεσημβρινής (1961-1965)''.
Επί πολλά χρόνια συνεργαζόταν με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, γράφοντας φυλλάδια και παρουσιάζοντας ταινίες πριν από τις Κυριακάτικες προβολές τους.
Μετά το πραξικόπημα του 1967, η ''Καθημερινή'' έκλεισε και η Ροζίτα Σώκου αρνήθηκε να υπογράψει τη συλλογική μήνυση κατά της Ελένης Βλάχου <ref group="Σημ">ο δεύτερος ήταν ο [[Φρέντυ Γερμανός]]</ref>. Με την υπογραφή της θα συνυπόγραφε πως είχε άδικο η Ελένη Βλάχου που υποστήριζε πως σε καθεστώς δικτατορίας είναι αδύνατον να συνεχίσει η έκδοση μιας εφημερίδας. Για την άρνησή της αυτή πέρασε από πειθαρχικό συμβούλιο όπου απειλήθηκε με διαγραφή από την [[ΕΣΗΕΑ]]. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε στη δημιουργία του περιοδικού του Γιάννη Πουρνάρα ''Επίκαιρα'' καθώς και στο ''Πρώτο''. Το 1968, πήγε για λογαριασμό του τελευταίου σε αποστολή στη [[Σοβιετική Ένωση]] και στο [[Χόλυγουντ]]. Από το 1969 έως το 2005 ξεκίνησε η συνεργασία της με την εφημερίδα ''Ακρόπολη'' στην οποία, έναν χρόνο αργότερα, προστέθηκε η [[Απογευματινή]]. Έγραφε κριτική κινηματογράφου, θεάτρου, μπαλέτου. Διατηρούσε διάφορες προσωπικές σελίδες με χρονογραφήματα, πορτραίτα καλλιτεχνών ή αναμνήσεις καθώς και ανταποκρίσεις από κινηματογραφικά και θεατρικά φεστιβάλ <ref group="Σημ">ορισμένα εκ των οποίων το φεστιβάλ Καννών, Βενετίας, Βερολίνου, Σαν Σεμπαστιάν, Ταορμίνα, Σπολέτο</ref>. Στις ανταποκρίσεις της <ref group="Σημ">ειδικά από τη Θεσσαλονίκη</ref> έδινε παθιασμένο αγώνα για ταλαντούχους δημιουργούς που θεωρούσε οτι αδικούνταν από το κατεστημένο. Σε σειρές άρθρων συχνά καταπιανόταν με τολμηρά, για τη δεκαετία του '70, θέματα όπως η ομοφυλοφιλία ή η έντονη καταγγελία της ενάντια στο ξεπούλημα διανοούμενων σχετικά με τις επιχορηγήσεις του Ιδρύματος Φόρντ. Αυτό ήταν κάτι που την έφερε σε αντιπαράθεση με τον παλιό της αγαπημένο Γιάννη (μετέπειτα ''Ιάννη'') Ξενάκη και τη γυναίκα του Φρανσουάζ οι οποίοι διέψευσαν όσα είχαν πει δηλώνοντας πως δεν της είχαν παραχωρήσει ποτέ συνέντευξη.
<blockquote>''(...)Ο εκδότης Λεωνίδας Χρηστάκης, που εξέδιδε το περιοδικό ''Panderma'' και ''Κούρος'', ο Γιώργος Χατζόπουλος, των εκδόσεων ''Κάλβος'', ο Θύμιος Παπανικολάου, ο συγγραφέας Κώστας Χατζηαργύρης, ακόμα και δημοσιογράφοι, όπως η Ροζίτα Σώκου κατήγγειλαν τις επιχορηγήσεις του ιδρύματος ως τον Δούρειο Ίππο της αμερικανικής πολιτικής (...)Η Ροζίτα Σώκου δημοσίευσε στην ''Καθημερινή'' μια συνέντευξη με τη Φρανσουάζ Ξενάκη, σύζυγο του επιχορηγηθέντος Γιάννη Ξενάκη, που υποστήριζε ότι το ίδρυμα είναι παράρτημα της CIA, πυροδοτώντας έτσι γενικευμένη αντιπαράθεση''.<ref>[http://www.ardin.gr/node/699] Από το άρθρο Διανοούμενοι, χρήμα και εξουσία</ref></blockquote> Όταν η ''Καθημερινή'' ξανάρχισε την κυκλοφορία της, έγραφε έως το 1987 <ref group="Σημ">όταν η Ελένη Βλάχου πούλησε την εφημερίδα στον όμιλο Γραμμή του Κοσκωτά.</ref> στο κυριακάτικο φύλλο με το ψευδώνυμο Ειρήνη Σταύρου. Για ένα διάστημα έγραφε στο ''Έθνος'' της Κυριακής και στον ''Κόσμο του Επενδυτή''. Επί χρόνια, διατηρούσε σελίδα στο περιοδικό ''Παιδί και Νέοι γονείς''. Από το 1984 <ref group="Σημ">όταν τελείωσε η εκπομπή που παρουσίαζε με τίτλο ''Να η ευκαιρία''.</ref> έως το 2006, αναλαμβάνει μια σελίδα στο εβδομαδιαίο περιοδικό ''Τηλέραμα'', όπου προσπαθούσε να δώσει λύσεις στα προβλήματα που της έθεταν οι αναγνώστες.
 
=== Ραδιόφωνο ===
569

επεξεργασίες