Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα»

μ
''Το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα είναι Γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα'' αχαχα
μ (''Το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα είναι Γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα'' αχαχα)
|χώρα = Γαλλίας
}}
Το '''Γαλλικό Κομμουνιστικό κόμμα''' ([[Γαλλική γλώσσα|γαλλ.]] ''Parti communiste français'' ή ''PCF'') είναι Γαλλικόπολιτικό κομμουνιστικόΚόμμα κόμματης [[Γαλλία|Γαλλίας]].
 
Παρόλο που τα εκλογικά του αποτελέσματα έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια, το κόμμα διατηρεί αυξημένο αριθμό μελών, καθώς μόνο η [[Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα]] το ξεπερνά σε αριθμό μελών. Επίσης, διατηρεί σημαντική επιρροή στην πολιτική ζωή της Γαλλίας, πίσω από το [[Σοσιαλιστικό Κόμμα Γαλλίας]] και την Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα, καθώς έχει εκλεγμένους δύο γενικούς συμβούλους, 186 έδρες σε τοπικά κοινοβούλια και περίπου 800 δημάρχους.
Δημιουργήθηκε το 1920, ενώ συμμετείχε σε τρεις κυβερνήσεις: στην προσωρινή κυβέρνηση μετά την Απελευθέρωση (1944-1947), στο ξεκίνημα της προεδρίας του [[Φρανσουά Μιτεράν]] και στην κυβέρνηση υπό του [[Λιονέλ Ζοσπέν]]. Ήταν επίσης το μεγαλύτερο αριστερό κόμμα από το 1945 μέχρι τη δεκαετία του 1970, όταν και ξεπεράστηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Στην τοπική αυτοδιοίκηση, πολλοί πολιτικοί του κόμματος συνέβαλαν στην ανάπτυξη διαφόρων δημοσίων έργων.
 
Από τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση του Φρανσουά Μιτεράν, το Κομμουνιστικό Κόμμα έχει χαρακτηριστεί από την [[ακροαριστερά]] ως [[Σοσιαλδημοκρατία|σοσιαλδημοκρατικό]] κόμμα. Υποστηρίζει το κίνημα της [[Εναλλακτική παγκοσμιοποίηση|εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης]], του ασκεί, ωστόσο, ορισμένες φορές κριτική κυρίως για την έλλειψη οργάνωσής του.
 
Το κόμμα είναι μέλος του [[Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς|Ευρωπαϊκού Κόμματος της Αριστεράς]] και της [[Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά-Βόρεια Πράσινη Αριστερά|Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς-Βόρειας Πράσινης Αριστεράς]] στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 
Από το [[2013]] το κόμμα δεν έχει πια το [[σφυροδρέπανο]] ως επίσημο σύμβολό του, αλλά ένα πεντάκτινο αστέρι, που αντιπροσωπεύει την Ευρωπαϊκή [[Αριστερά]]. Ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος δικαιολόγησε την ενέργεια, στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού του ίδιου του κόμματος.<ref>{{Cite web|url = http://www.pronews.gr/portal/item/%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%BA-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%88%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%86%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%BF-%CF%89%CF%82-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF|title = Το κομμουνιστικό κόμμα εγκαταλείπει το σφυροδρέπανο!|date = |accessdate = |website = |publisher = |last = |first = }}</ref>
Στο κόμμα έχουν ενταχτεί στο παρελθόν αρκετοί άνθρωποι της διανόησης,όπως ο [[Πάμπλο Πικάσο]], ο [[Ζαν-Πωλ Σαρτρ]], ο [[Λουί Αραγκόν]], ο [[Ροζέ Γκαρωντύ]], ο [[Τριστάν Τζαρά]], η [[Σιμόν ντε Μποβουάρ]], ο [[Λουί Αλτουσέρ]], ο [[Μισέλ Φουκώ]] , ο [[Πωλ Ελυάρ]], ο [[Ζαν-Κλωντ Ιζζό]] και ο [[Ζαν-Πιερ Βερνάν]], οι περισσότεροι από τους οποίους δεν παρέμειναν για πάντα, κυρίως λόγω των Σοβιετικών επεμβάσεων σε χώρες του Ανατολικού μπλοκ.
 
Στο κόμμα έχουν ενταχτείενταχθεί στο παρελθόν αρκετοίπολλοί σπουδαίοι άνθρωποι της διανόησης,όπως ο [[Πάμπλο Πικάσο]], ο [[Ζαν-Πωλ Σαρτρ]], ο [[Λουί Αραγκόν]], ο [[Ροζέ Γκαρωντύ]], ο [[Τριστάν Τζαρά]], η [[Σιμόν ντε Μποβουάρ]], ο [[Λουί Αλτουσέρ]],ο [[Αλμπέρ Καμύ|Αλμπέρ Καμί]], ο [[Μισέλ Φουκώ]] , ο [[Πωλ Ελυάρ]], ο [[Ζαν-Κλωντ Ιζζό]] και ο [[Ζαν-Πιερ Βερνάν]], οι περισσότεροι από τους οποίους δεν παρέμειναν για πάντα, κυρίως λόγω των Σοβιετικών επεμβάσεων σε χώρες του Ανατολικού μπλοκ.
 
== Έδρες σε κοινοβούλια ==
628

επεξεργασίες