Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Αναίρεση έκδοσης 5679537 από τον 141.255.87.230 (Συζήτηση)
{{Πηγές|29|10|2012}}<br />
ΕΤΣΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ;;;
 
Ο '''Κωνσταντίνος Θ΄''' ([[1000]] - [[11 Ιανουαρίου]] [[1055]]) ήταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου από τις [[11 Ιουνίου]] [[1042]] έως τις [[11 Ιανουαρίου]] [[1055]], γνωστός ως '''Κωνσταντίνος ο Μονομάχος'''.
 
== Η επιλογή του στο Αυτοκρατορικό αξίωμα ==
Μετά την φυγή του [[Μιχαήλ Ε΄]] η αυτοκράτειρα [[Ζωή (αυτοκράτειρα)|Ζωή]] έμεινε η μόνη κυρίαρχη στο Παλάτιον. Πρώτη της φροντίδα ήταν να απομακρύνει την αδελφή της [[Θεοδώρα (11ος αιώνας)|Θεοδώρα]] ώστε να μείνει μόνη στην διακυβέρνηση της αυτοκρατορίας. Επειδή όμως ο λαός αντέδρασε και την υποχρέωσε να συμβασιλεύει με την αδελφή της, σκέφθηκε να παντρευτεί κάποιον που στην συνέχεια θα αναγόρευε Βασιλέα για να μπορεί μέσω αυτού να κυβερνά ανενόχλητη. Υποψήφιος για τον ρόλο αυτό ήταν ο [[Κατεπάνω]] Κωνσταντίνος ο Αρτοκλίνης ο οποίος ήταν παντρεμένος. Όταν όμως η σύζυγός του έμαθε της προθέσεις της Ζωής έσπευσε να τον δηλητηριάσει. Έτσι η Ζωή έστρεψε την προσοχή της στον Κωνσταντίνο τον Μονομάχο. Τον ανακάλεσε από την εξορία του στην Λέσβο και τον διόρισε Δικαστή Ελλήνων. Στην συνέχεια τον παντρεύτηκε και την επομένη 11 Ιουνίου 1042, τον έστεψε Βασιλέα.
 
== Οικονομική και διοικητική πολιτική ==
Ο Κωνσταντίνος Θ΄ ήταν άνθρωπος μετριοπαθής, που η τύχη τον ανάγκασε να αντιμετωπίσει, χωρίς επιτυχία όμως, τις μεγάλες δυσκολίες της εποχής του. Για να γίνει αγαπητός στον λαό της [[Κωνσταντινούπολη|Κωνσταντινούπολης]] άρχισε να μοιράζει άφθονα χρήματα στο πλήθος και στην προσπάθεια εξασφάλισης χρημάτων, καθιερώνει την συνήθεια της εκμίσθωσης των φόρων σε ιδιώτες. Εφάρμοσε επίσης την πρακτική εξαγοράς της στρατιωτικής θητείας ενώ πιθανότατα εισάγεται και ο θεσμός της «πρόνοιας». Οι εκμισθωτές των φόρων πλήρωναν άμεσα στην αυτοκρατορία τους φόρους που έπρεπε να καταβάλει μια περιοχή και στη συνέχεια τους εισέπρατταν οι ίδιοι από τους φορολογούμενους. Το μέτρο αυτό αποδείχθηκε ολέθριο αφού οι ιδιώτες εισέπρατταν από τους πολίτες ποσά πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που σύμφωνα με τους νόμους έπρεπε να καταβληθούν. Ο εξαργυρισμός της θητείας, η δυνατότητα δηλαδή των πολιτών να εξαγοράζουν τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, αποδυνάμωνε τους στρατούς των Θεμάτων και αύξανε τις ανάγκες σε μισθοφόρους.
87.565

επεξεργασίες