Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νήσοι Νέας Σιβηρίας»

μ
Οι πρώτες οργανωμένες προσπάθειες έγιναν τη δεκαετία του 1770 από τον έμπορο ελεφαντόδοντου [[Ιβάν Λιάχοφ]]. Αυτός είχε ήδη από το 1750 εντοπίσει μια περιοχή πλούσια σε [[Σκελετός|σκελετούς]] [[μαμούθ]] στη βόρεια Γιακουτία, όταν έμαθε από [[Αυτόχθονες πληθυσμοί|αυτόχθονες]] πως πέρα από τη θάλασσα υπήρχαν ακόμα μεγαλύτερες συγκεντρώσεις. Το 1770 πέρασε με έλκηθρο στα νότια νησιά που πλέον φέρουν το όνομά του, ενώ το 1773 έφτασε με πλοίο μέχρι το Κοτέλνι. Για το υπόλοιπο της ζωής του, ο Λιάχοφ έλαβε από την [[Τσάρος|τσαρίνα]] [[Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας|Αικατερίνη Β΄]] το δικαίωμα αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης των νησιών που ανακάλυψε.<ref>Claudine Cohen, ''The Fate of the Mammoth: Fossils, Myth, and History'' (University of Chicago Press 2002), σελ. 66</ref>
 
Επιστημονικές αποστολές υπό τους [[Ματβέι Γκέντενστρομ]] (1808-11) και [[Πιοτρ Ανζού]] (1821-23) χαρτογράφησαν τα νησιά στο κέντρο του αρχιπελάγους που σήμερα φέρουν το όνομα του δεύτερου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο υπαρχηγός του Γκέντεστρομ, [[Γιάκοβ Σάνικοφ]], ανέφερε λανθασμένα ενδείξεις πως βόρεια του Κοτέλνι βρίσκεται ένα ακόμα πολύ μεγάλο νησί, δίνοντας τροφή σε διάφορους μύθους που έγιναν πολύ δημοφιλείς στη Ρωσία του 19ου αιώνα (Γη του ΣένικοφΣάνικοφ).<ref name=romanenko2005/>
 
Το καλοκαίρι του 1881, το πλήρωμα της [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|αμερικανικής]] [[Κανονιοφόρος|κανονιοφόρου]] ''Ζανέτ'' ανακάλυψε κάποια νησιά της βορειοανατολικής συστάδας που σήμερα φέρει το όνομα του καπετάνιου της, [[Πλωτάρχης|πλωτάρχη]] [[Τζορτζ Ντε Λονγκ]], με τραγικό τρόπο: Το πλοίο είχε παγιδευτεί σε πάγο το 1879 βορείως του [[Βερίγγειος Πορθμός|Βερίγγειου Πορθμού]] και παρασυρόταν επί δύο χρόνια προς τα δυτικά, μέχρι που τον Ιούνιο του 1881 θρυμματίστηκε και οι άνδρες περιπλανώνταν με έλκηθρα στον παγωμένο ωκεανό, ψάχνοντας για σωτηρία. <ref>Hampton Sides, ''In the Kingdom of Ice'' (Oneworld Publications 2015), κεφ. 28</ref> Ο πλωτάρχης και τα περισσότερα μέλη του πληρώματος πέθαναν τις επόμενες εβδομάδες, το γεγονός όμως πως είχε (κατά τη συνήθεια της εποχής) ανακηρύξει τις ανακαλύψεις του αμερικανικό έδαφος, έκανε κατά καιρούς διάφορους συμπατριώτες του να διεκδικούν την κυριότητά τους. Ένας από αυτούς, προσπάθησε αποτυχημένα τη δεκαετία του 1990 να εγγράψει τις Νήσους Ντε Λονγκ ως ιδιοκτησία του σε [[υποθηκοφυλακείο]] της [[Αλάσκα]]ς.<ref>Denardo v. State of Alaska (12/23/94), 887 P 2d 947</ref> Η θέση της αμερικανικής κυβέρνησης είναι ότι δε διεκδικεί τα νησιά, παρά τη συμμετοχή Αμερικανών στην ανακάλυψη και εξερεύνησή τους.<ref>US Department of State, ''[http://2001-2009.state.gov/p/eur/rls/fs/20922.htm Status of Wrangel and Other Arctic Islands]'' (Bureau of European and Eurasian Affairs, Fact Sheet, May 20, 2003) - ανακτήθηκε 12 Φεβρουαρίου 2016</ref>
7.827

επεξεργασίες