Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός»

 
Συμμετέχοντας ενεργά στη διακυβέρνηση για περισσότερα από 25 χρόνια, αλλά εστεμμένος Αυτοκράτορας μόλις για επτά, ο Ιωάννης Καντακουζηνός είναι σημαντική μορφή ανάμεσα στους Βυζαντινούς ηγέτες. Προικισμένος με πλείστα από τα προσόντα που απαιτούνται για έναν άξιο Αυτοκράτορα, βρέθηκε να έχει τα ηνία του κράτους υπό τόσο δυσμενείς διεθνείς συγκυρίες, που πιθανόν άλλος, λιγότερο ικανός, να μην είχε καταφέρει να το διασώσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν και ποτέ δεν αμφισβήτησε επίσημα την πρωτοκαθεδρία του Ιωάννη Ε' στο θρόνο, βρέθηκε μονίμως κατηγορούμενος για έλλειψη αφοσίωσης σε αυτόν, με αποτέλεσμα μακροχρόνιες εμφύλιες διαμάχες οι οποίες συνέθλιψαν οικονομικά αλλά και πολιτικά το Βυζάντιο.
==Οικογένεια==
Ο Ιωάννης ΣΤ' νυμφεύτηκε την Ειρήνη Μίτσο-Ασέν, κόρης του Ανδρονίκου, που ήταν υιός του [[Ιβάν Ασέν Γ'|Γ' Μίτσο-Ασέν]] ηγεμόνα των Βουλγάρων και της Ειρήνης Παλαιολογίνας. Είχαν τέκνα:
* [[Ματθαίος Καντακουζηνός]], π.1325 - 1383, συναυτοκράτορας (1353-1357) με τον πατέρα του. Νυμφεύτηκε την Ειρήνη Παλαιολογίνα, κόρη του δεσπότη Δημητρίου, υιού του Ανδρονίκου Β'
* [[Δημήτριος Καντακουζηνός|Δημήτριος Α']], δεσπότης Μωρέως, σεβαστοκράτωρ
* Θεοδώρα
* Ελένη, παντρεύθηκε τον Λουδοβίκο Φαντρίκ, κόμη των Σαλώνων (Άμφισσας)
* Μαρία, παντρεύθηκε τον Ιωάννη Λάσκαρη Καλόφερο.
 
==Νομίσματα==
Ο Ιωάννης ΣΤ' έκοψε χρυσά ''[[Υπέρπυρον|υπέρπυρα]]'', αργυρά ''βασιλικά'', ''τορνέζια'' από κράμα χαλκού με λίγο άργυρο και χάλκινα ''ιστάμενα''.
98.057

επεξεργασίες