Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αλκμήνη»

κανονική σημείωση αποσαφήνισης, επαναφορά εικόνας αντί κουτιού πληροφοριών
(κανονική σημείωση αποσαφήνισης, επαναφορά εικόνας αντί κουτιού πληροφοριών)
{{άλλεςχρήσεις4|μυθολογικό πρόσωπο|το γένος αράχνης|αλκμήνη (αράχνη)|τον αστεροειδή|82 Αλκμήνη}}
{{πληροφορίες προσώπου}}Στην [[ελληνική μυθολογία]] η '''Αλκμήνη''' ήταν η μητέρα του μεγαλύτερου ήρωα, του [[Ηρακλής (μυθολογία)|Ηρακλή]].
 
{{πληροφορίες[[Αρχείο:Birth of heracles.jpg|thumb|250px|''«Η Γέννηση του Ηρακλή», Jean Jacques Francois Le Barbier (1738-1826).'']] προσώπου}}Στην [[ελληνική μυθολογία]] η '''Αλκμήνη''' ήταν η μητέρα του μεγαλύτερου ήρωα, του [[Ηρακλής (μυθολογία)|Ηρακλή]].
 
Η '''Αλκμήνη''' ήταν κόρη του [[Ηλεκτρύων|Ηλεκτρύωνα]], βασιλιά των [[Μυκήνες|Μυκηνών]], και εγγονή του ήρωα [[Περσέας|Περσέως]]. Η μητέρα της Αλκμήνης ήταν η [[Αναξώ]], η κόρη του [[Αλκαίος (μυθολογία)|Αλκαίου]] και της [[Αστυδάμεια]]ς (κόρης του [[Πέλοπας|Πέλοπα]]) ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή η [[Λυσιδίκη]], κόρη κι αυτή του [[Πέλοπας|Πέλοπα]]. Η Αλκμήνη παντρεύτηκε τον [[Αμφιτρύωνας|Αμφιτρύωνα]] (βλ. λ.) και τον ακολούθησε στην εξορία του στη [[Αρχαία Θήβα|Θήβα]], παρά το ότι είχε σκοτώσει κατά λάθος τον πατέρα της. Τους ακολούθησε ο αδελφός της [[Λικύμνιος]]. Ο Λικύμνιος ήταν ο μοναδικός αδελφός της Αλκμήνης που δεν είχε σκοτωθεί από τους [[Τηλεβόες]] όταν αυτοί είχαν έρθει να κλέψουν ζώα.
 
Ως μητέρα του Ηρακλή, η Αλκμήνη θεωρείται η πρόγονος των [[Ηρακλείδες|Ηρακλειδών]], και ως τέτοια λατρευόταν στη [[Αρχαία Θήβα|Θήβα]] και στην [[Αρχαία Αθήνα|Αθήνα]]. Μετά τον θάνατο του Αμφιτρύωνα, παντρεύτηκε τον [[Ραδάμανθυς|Ραδάμανθυ]], ο οποίος τότε έτυχε να βρίσκεται εξόριστος στη [[Βοιωτία]]. Οι υποτιθέμενοι «τάφοι» τους ήταν αξιοθέατο για τους ταξιδιώτες που επισκέπτονταν τον [[Αλίαρτος|Αλίαρτο]] κατά την αρχαιότητα.
 
==Δείτε επίσης==
* Για το γένος [[αράχνη|αράχνης]], βλ. [[αλκμήνη (αράχνη)]].
*Για τον ομώνυμο [[αστεροειδής|αστεροειδή]] βλ. '''[[82 Αλκμήνη]].
==Πηγές==
{{Commonscat|Alcmene}}
* Apollodorus: ''The Library'', with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
* Diodorus Siculus: The Library of History, Oldfather, C. H. (Translator) (1935). Library of History: Loeb Classical Library. Cambridge, MA.: Harvard University Press.
10.488

επεξεργασίες