Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
επιμέλεια
| doi = 10.1136/jnnp.2003.017921
| doi_brokendate = 2015-01-09
}}</ref><ref>{{Cite journal | last1 = Penfield | first1 = W. | title = Sir Charles Sherrington, O.M., F.R.S. (1857-1952): An Appreciation | doi = 10.1098/rsnr.1962.0015 | journal = Notes and Records of the Royal Society | volume = 17 | issue = 2 | pages = 163–168 | year = 1962 | pmid = | pmc = }}</ref>. Πριν από την έρευνά τους, πιστευόταν ότι τα [[ανακλαστικά]] αποτελούσαν μεμονωμένη δραστηριότητα που περιοριζόταν σε ένα [[τόξο ανακλαστικών]]. Ο Σέρινγκτον κατέδειξε ότι τα ανακλαστικά απαιτούν ολοκληρωμένη ενεργοποίηση και απέδειξε την αντίστροφη διακλάδωσηνευρική των νεύρωνεντολή στους μύες ([[Νόμος του Σέρινγκτον]])<ref name=NobelPrize.org>{{cite web|title="Sir Charles Sherrington – Nobel Lecture: Inhibition as a Coordinative Factor".|url=http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1932/sherrington-lecture.html|accessdate=31 Ιουλίου 2012}}</ref><ref>{{cite web|title=Sir Charles Scott Sherrington|url=http://www.britannica.com/nobelprize/article-9067325|publisher=Encyclopædia Britannica, Inc|accessdate=31 Ιουλίου 2012}}</ref>. Η εναλλακτική του εξήγηση της επικοινωνίας των νευρικών κυττάρων (νευρώνων) δια των [[Σύναψη|συνάψεων]] βοήθησε στη διαμόρφωση της σύγχρονης κατανοήσεως του [[Κεντρικό νευρικό σύστημα|κεντρικού νευρικού συστήματος]].
 
==Βιογραφία==
}}</ref>, ο Τσαρλς και οι αδελφοί του Γουίλιαμ και Τζωρτζ ήταν στην πραγματικότητα σχεδόν με βεβαιότητα νόθα τέκνα της Ανν Μπρουκς και του Κάλεμπ Ρόουζ (Caleb Rose), ενός εξέχοντα χειρουργού του `Ιπσουιτς. Ο Τζέιμς Νόρτον Σέρινγκτον, πρώτος σύζυγος της Ανν, δεν ήταν γιατρός, αλλά έμπορος σιδερικών στο Γιάρμουθ, όπου και απεβίωσε το 1848, δηλαδή 9 σχεδόν χρόνια πριν τη γέννηση του Τσαρλς<ref>GRO index: 1848 Dec, Yarmouth 13, 258</ref><ref>Will of James Norton Sherrington, proved at London 5 March 1849, National Archives Catalogue Reference:Prob 11/2090, image 171</ref>. Οι γεννήσεις των τριών γιων της Ανν δεν φαίνεται να έχουν καταγραφεί επισήμως. Είναι γνωστό ότι βαφτίστηκαν στις 17 Ιουλίου 1863 στην ενοριακή εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Κλέρκενγουελ<ref>Baptisms solemnized in the Parish of St James Clerkenwell, in the County of Middlesex in the Year 1863, p. 558, nos 5826, 5827 & 5828 (ancestry.co.uk)</ref>. Οι Κάλεμπ και Ανν παντρεύτηκαν μόλις το 1880,<ref>GRO index: 1880 Dec, Ipswich 4a, 1377</ref>, μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του Κάλεμπ στο Εδιμβούργο την 1η Οκτωβρίου 1880.<ref>Death certificate: 1880 Deaths in the District of St George in the City of Edinburgh, page 362, no. 1086</ref>.
 
Ο Κάλεμπ Ρόουζ είχε σημαντικές γνώσεις κλασικής φιλολογίας και αρχαιολογίας. Στο σπίτι της οικογένειας στο `Ιπσουιτς υπήρχε καλή συλλογή πινάκων, βιβλίων και γεωλογικών δειγμάτων<ref name=onfrsV8>{{Cite journal | last1 = Liddell | first1 = E.G.T. | title = Charles Scott Sherrington. 1857-1952 | doi = 10.1098/rsbm.1952.0016 | journal = [[Obituary Notices of Fellows of the Royal Society]] | volume = 8 | issue = 21 | pages = 241–226 | year = 1952 | jstor = 768811| pmid = | pmc = }}</ref>. Ο μικρός Τσαρλς απέκτησε έτσι μία εκτίμηση για την τέχνη<ref name=lesprixnobel>{{cite web | author=Karl Grandin, ed. | title=Sir Charles Sherrington Biography | url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1932/sherrington-bio.html | work=Les Prix Nobel| publisher=The Nobel Foundation | year=1932 | accessdate=2008-07-23}}</ref>. Το σπίτι επισκέπτονταν συχνά διανοούμενοι και πριν πάει στο γυμνάσιο ο Τσαρλς είχε διαβάσει το έργο του Γιόχαν Μύλερ «Στοιχεία Φυσιολογίας» που τού είχε δώσει ο πατέρας του.
 
Ο Τσαρλς Σέρινγκτον γνώρισε στο γυμνάσιο τον ποιητή Τόμας Ας (Thomas Ashe, 1836-1889), που δίδασκε εκεί και του ενεφύσησε μία αγάπη για τους κλασικούς συγγραφείς και μία επιθυμία να ταξιδέψει. Ο Ρόουζ ωστόσο τον είχε ήδη ωθήσει προς την ιατρική και ο Τσαρλς άρχισε να φοιτά στο [[Βασιλικό Κολέγιο Χειρουργών της Αγγλίας]], ενώ επεδίωξε να σπουδάσει και στο Κέμπριτζ, αλλά μία τραπεζική χρεοκοπία είχε φτωχύνει την οικογένεια. Ο νεαρός Σέρινγκτον επέλεξε να εγγραφεί στο [[Νοσοκομείο του Σαιν Τόμας]] στο κεντρικό Λονδίνο τον Σεπτέμβριο του 1876 ως μαθητευόμενος. Οι ιατρικές σπουδές εκεί περιελάμβαναν μαθήματα στο Κολέγιο Gonville and Caius του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, όπου ο Σέρινγκτον επέλεξε να παρακολουθήσει μαθήματα από τον «πατέρα της βρετανικής [[φυσιολογία]]ς» σερ [[Μάικλ Φόστερ]]<ref name=jpmV50/>.
 
Ο Σέρινγκτον έπαιζε και ποδόσφαιρο, αρχικά στη σχολική ομάδα και στη συνέχεια για τον [[Ίπσουιτς Τάουν|γνωστό τοπικό σύλλογο]], ενώ ήταν μέλος της ομάδας κωπηλασίας της Οξφόρδης<ref>{{cite book | last=Granit | first=R. | pages=3 | title=Charles Scott Sherrington: An Appraisal | location=Garden City, NY | publisher=Double Day & Company | year=1967 | oclc=573353}}</ref>. Τον Απρίλιο του 1878 πέρασε την Κύρια Εξέταση για την ιδιότητα του μέλους του Βασιλικού Κολεγίου Χειρουργών και 12 μήνες αργότερα την εξέταση για υποτροφία, μετά την επιτυχία στην οποία, τον Οκτώβριο του 1879, εγγράφηκε στο [[Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ]]<ref name=Venn>{{acad|id=SHRN879CS|name=«Sherrington, Charles Scott}} (SHRN879CS)». ''A Cambridge Alumni Database''. University of Cambridge</ref>, όπου διακρίθηκε ως αριστούχος στη φυσιολογία, μαζί με τον συμφοιτητή του [[Γουίλιαμ Μπέιτσον]]<ref>University of Cambridge Calendar, 1894-95, σελ. 330</ref>, ενώ το 1881 αναφέρεται ότι είχε τους υψηλότερους βαθμούς στο έτος του και στη [[βοτανική]] και την ανθρώπινη [[ανατομία]], αλλά και στον μέσο όρο όλων των μαθημάτων. Ο καθηγητής του [[Τζων Νιούπορτ Λάνγκλεϋ]] μοιραζόταν το ενδιαφέρον του για το πώς η ανατομική δομή εκφραζόταν στη φυσιολογική λειτουργία<ref name=jpmV50/>.
 
Ο Σέρινγκτον έγινε μέλος του Βασιλικού Κολεγίου Χειρουργών στις 4 Αυγούστου 1884 και το επόμενο έτος πήρε το πτυχίο της «Ιατρικής και Χειρουργικής» (M.B., Bachelor of Medicine and Surgery) από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Συστάθηκε μία επιτροπή, στην οποία συμμετείχε και ο Λάνγκλεϋ, για την έρευνα του θέματος, και έτσι ο Σέρινγκτον συμμετείχε στην ιστολογική εξέταση του ενός ημισφαιρίου του εγκεφάλου του παραπάνω σκύλου ως βοηθός του Λάνγκλεϋ, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η πρώτη δημοσίευση του Σέρινγκτον, το [[1884]].
 
====ΤαξίδιΤαξίδια====
Τον χειμώνα 1884–1885 ο Σέρινγκτον πήγε στο Στρασβούργο και συνεργάσθηκε με τον Γκολτζ, ο οποίος άσκησε επίσης επάνω του θετική επίδραση. Ο Σέρινγκτον είπε αργότερα για αυτόν ότι: «δίδασκε ότι σε όλα τα πράγματα μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό».<ref name=onfrsV8/>
 
Η πρώτη πανεπιστημιακή θέση του Σέρινγκτον ήταν στην έδρα Χολτ της Φυσιολογίας στο [[Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ|Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ]], την οποία κατέλαβε το [[1895]]. Εκεί εγκατέλειψε πλέον την έρευνα στην παθολογία<ref name=onfrsV8/> και αφοσιώθηκε στο νευρικό σύστημα. Πειραματιζόμενος με γάτες, σκύλους και πιθήκους που είχαν υποστεί λοβοτομή, συμπέρανε ότι τα ανακλαστικά πρέπει να θεωρούνται συνεργατικές δραστηριότητες πολλών μερών του οργανισμού και όχι αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων των λεγόμενων «τόξων ανακλαστικών» (reflex-arcs), όπως πιστευόταν γενικώς μέχρι τότε.
 
Ο Σέρινγκτον απέδειξε ότι η διέγερση των μυών ήταν αντιστρόφως ανάλογη της καταστολής μιας ανταγωνιστικής ομάδας μυών. Ως προς τη σχέση διεγέρσεως και καταστολής, συμπέρανε ότι «η επιβολή αποχής από τη δράση μπορεί να είναι εξίσου πραγματική με την ανάληψη δράσεως». Συνέχισε επίσης τις έρευνές του στην αντίστροφη δικτύωσηνευρική των νεύρωνεντολή, που υπήρξαν αξιοσημείωτη συνεισφορά στη γνώση της σπονδυλικής στήλης<ref name=onfrsV8/>.
 
Το [[1913]] το [[Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης]] προσέφερε στον Σέρινγκτον την έδρα Waynflete της Φυσιολογίας<ref name=onfrsV8/>. Οι εκλέκτορες τον πρότειναν ομόφωνα, χωρίς να εξετάσουν κάποιον άλλον υποψήφιο. Ως καθηγητής στην Οξφόρδη, ο Σέρινγκτον είχε την τιμή να διδάξει πολλούς ιδιοφυείς φοιτητές, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν ο [[Γουάιλντερ Πένφηλντ]] και οι τιμηθέντες με Νόμπελ [[Τζων Εκλες]], [[Ράγκναρ Γκράνιτ]] και [[Χάουαρντ Φλόρεϋ]]<ref name=gibson2001>{{cite book | last=Gibson | first=W.C. | pages=4–6 | chapter=Chapter 1: Sir Charles Sherrington, O.M., P.R.S. (1857–1952) | title=Twentieth Century Neurology: The British Contribution | location=Λονδίνο | publisher=Imperial College Press | year=2001 | isbn=1-86094-245-8 |chapterurl=http://www.worldscibooks.com/medsci/etextbook/p210/p210_chap1.pdf | accessdate=2008-07-23}}</ref>. Ο Σέρινγκτον επηρέασε επίσης τον πρωτοπόρο Αμερικανό νευροχειρουργό [[Χάρβεϋ Κάσινγκ]].
 
==Τιμητικές διακρίσεις==
[[FileΑρχείο:Sherrington-stainedglass-gonville-caius.jpg|thumb|[[Βιτρώ]] στην τραπεζαρία του Κολεγίου Gonville & Caius του Κέιμπριτζ προς τιμή του Τσαρλς Σ. Σέρινγκτον]]
* 1893 Ο Σέρινγκτον εκλεγεται εταίρος της [[Βασιλική Εταιρεία|Βασιλικής Εταιρείας]] (FRS)<ref name=onfrsV8/>
* 1899 Χρυσό Μετάλλιο Baly του Βασιλικού Κολεγίου Ιατρών του Λονδίνου
26.108

επεξεργασίες