Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ήτα»

3 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 5 έτη
Στο [[ελληνικό σύστημα αρίθμησης]] έχει αριθμητική αξία η´='''8'''.
==Προέλευση==
Προέρχεται από το [[φοινικικό αλφάβητο|φοινικικό γράμμα]] ''hethχεθ'' [[Αρχείο:Phoenician heth.png|20px]] και σε ορισμένα τοπικά αλφάβητα της αρχαίας Ελλάδας διατήρησε και την μορφή αυτήν. Στα περισσότερα αλφάβητα συμβόλιζε τον δασύ ήχο του πνεύματος της [[δασεία|δασείας]] και προφερόταν ως {{Πολυτονικό|ἡτα}} ''(hēta)''. Στο ιωνικό αλφάβητο όμως, επειδή η [[ιωνική διάλεκτος]] απώλεσε τον αρχικό δασύ φθόγγο στις λέξεις («ψίλωση»), κατέληξε να προφέρεται ως {{Πολυτονικό|ἠτα}} ''(ēta)'' και να συμβολίζει το [[μακρόχρονο φωνήεν|μακρόχρονο]] [[φωνήεν]] [ē]. Όταν όμως καθιερώθηκε το ιωνικό αλφάβητο σε πολλές περιοχές της αρχαίας Ελλάδας, προέκυψε η ανάγκη να αποδίδεται με κάποιον τρόπο ο δασύς φθόγγος, μια και το ήτα ήταν πλέον [ē]. Έτσι κατέληξαν να χρησιμοποιούνται τα δύο μισά του Η, το μεν αριστερό '''ἧτα''' (├) ως δασύς φθόγγος, το δε δεξιό για να αποδώσει την έλλειψη δασύτητας '''ἦτα''' (┤). Τα πνεύματα δασεία ({{Πολυτονικό| '''῾'''}} ) και ψιλή ({{Πολυτονικό|'''᾿'''}}) όπως τα ξέρουμε σήμερα προέκυψαν από το αριστερό και το δεξί μισό του '''Η''' αντίστοιχα.<ref>Jeffery, Lilian H. (1961). ''The local scripts of archaic Greece.'' Oxford: Clarendon, p. 28.</ref>
 
==Προφορά==
Στη σύγχρονη προφορά ταυτίζεται με το '''[[ι]].''' Η εξέλιξη αυτή στην προφορά πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο της κοινής ελληνικής και ονομάστηκε [[ιωτακισμός]]).<ref>G. Horrocks (1997): ''Greek: A History of the Language and Its Speakers.'' London: Addison Wesley</ref>
Ανώνυμος χρήστης