Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[Εικόνα:Andrei Bogolyubsky.jpg|right|thumb|200px|Προτομή του Αντρέι Μπογκολιούμπσκι σε μουσείο ([[Βλαντίμιρ]])]]
 
Ο '''Αντρέι Μπογκολιούμπσκι''' (Andrei Bogolyubsky, [[ρωσικά|ρωσ.]]: Андрей Боголюбский) (ca. [[1111]] – [[28 Ιουνίου]], [[1174]]) ήταν Πρίγκιπας του [[Πριγκιπάτο των Βλαντίμιρ - Σούζνταλ|Βλαντίμιρ-Σούζνταλ]] από το [[1157]]. Ήταν γιος του [[Γιούρι Ντολγκορούκι]], ο οποίος ανακήρυξε το γιο του πρίγκιπα στο [[Βίσγκοροντ]] (κοντά στο [[Κίεβο]]).
 
Άφησε το Βίσγκοροντ το [[1155]] για το [[Βλαντίμιρ]] και μετά το θάνατο του πατέρα του ([[1157]]) έγινε πρίγκιπας του [[Βλαντίμιρ]], [[Ροστόφ]] και [[Σούζνταλ]].
 
Ο Αντρέι Μπογκολιούμπσκι προσπάθησε να ενώσει υπό την κυριαρχία του όλα τα εδάφη του [[Κράτος των Ρως|Κράτους τουτων Ρως]] που βρισκόταν σε διαδικασία Κιέβουαποσύνθεσης. Από το [[1159]] αγωνίστηκε με επιμονή να υποτάξει το [[Φεουδαλική Δημοκρατία του Νόβγκοροντ|Νόβγκοροντ]] και διεξήγαγε ένα σύνθετο διπλωματικό και στρατιωτικό παιχνίδι με τους Ρως του νότου. Το [[1169]] τα στρατεύματά του κατέλαβαν το [[Κίεβο]], επέστρεψε όμως μετά τη νίκη του στα βορειονατολικά, πράγμα που υπογραμμίζει την παρακμή της παλιάς πρωτεύουσας. Απέκτησε επίσης το δικαίωμα να εισπράττει φόρο από τον πληθυσμό της [[Ντβίνσκαγια]]. Όταν έγινε κυρίαρχος όλης της γης του Σούζνταλ, μετέφερε την πρωτεύουσά του στο Βλαντίμιρ, το ενδυνάμωσε και έχτισε τον μεγαλοπρεπή Καθεδρικό της Κοιμήσεως και άλλους ναούς και μοναστήρια. Κάτω από την ηγεσία του το [[Βλαντίμιρ]] επεκτάθηκε και χτίστηκαν οχυρώσεις γύρω από την πόλη.
 
Την ίδια εποχή χτίστηκε κοντά στο Βλαντίμιρ το φρούριο [[Μπογκολιούμποβο]] και έγινε ο αγαπημένος τόπος διαμονής του, εξ ου και το παρωνύμιο «Μπογκολιούμπσκι».
7.827

επεξεργασίες