Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Ο ArisMethymna μετακίνησε τη σελίδα Κονράδος Γ΄ της Γερμανίας στην Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας: το ν πριν το ρ στα ελληνικά μετατρέπεται σε ρ,...)
μ
{{πηγές|11|05|2015}}
{{Infobox Royalty
|όνομα = ΚονράδοςΚορράδος Γ'
|χρώμα =
|εικόνα = Konrad III Miniatur 13 Jahrhundert.jpg|thumb
|θρησκεία = [[Καθολική Εκκλησία]]
}}
Ο '''ΚονράδοςΚορράδος Γ΄ της Γερμανίας''' (''Konrad III.'', [[1093]] – [[15 Φεβρουαρίου]] [[1152]]) ήταν ο πρώτος βασιλιάς της [[Γερμανία]]ς από τον [[Οίκος των Χοενστάουφεν|Οίκο των Χοενστάουφεν]]. Ήταν γιος του [[Φρειδερίκος Α΄ της Σουαβίας|Φρειδερίκου Α΄]] δούκα της [[Σουηβία]]ς και της Αγνής, κόρης του αυτοκράτορα [[Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκου Δ΄]].
 
Ο ΚονράδοςΚορράδος ορίστηκε [[δούκας]] της [[Φραγκονία]]ς από τον θείο του [[Ερρίκος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκο Ε΄]] ([[1115]]). Έναν χρόνο αργότερα διορίστηκε αντιβασιλιάς της Γερμανίας μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του [[Φρειδερίκος ο Β΄ της Σουαβίας|Φρειδερίκο Β΄]] της [[Σουηβία]]ς. Με τον θάνατο του Ερρίκου ([[1125]]), ο Κονράδος ανεπιτυχώς προσπάθησε να βοηθήσει τον μεγάλο του αδελφό να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας, με αποτέλεσμα να χάσει τα πολιτικά του δικαιώματα. Αργότερα τον Δεκέμβριο του [[1127]] με την υποστήριξη της Σουηβίας και του δουκάτου της Αυστρίας εξελέγη αντιβασιλιάς στην [[Νυρεμβέργη]]. Ο Κονράδος πέρασε τις [[Άλπεις]] προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς της Ιταλίας από τον [[Άνσελμος Ε΄, αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου|Άνσελμο Ε΄ αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου]]. Τα δύο επόμενα χρόνια δεν έκανε τίποτα σημαντικό στην Ιταλία και επέστρεψε στη Γερμανία ([[1130]]). Αυτός και ο αδελφός του προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσουν τον [[Λοθάριος Γ΄|Λοθάριο]] και τελικά δήλωσαν την υποταγή τους ([[1135]]) με τον Λοθάριο να επιστρέφει τα παλιά τους εδάφη.
 
== Βασιλιάς της Γερμανίας ==
Αντί να ακολουθήσει στη συνέχεια τα χριστιανοκρατούμενα παράλια της [[Ανατολία]]ς, επέλεξε να περάσει από την ενδοχώρα της [[Ανατολία]]ς. Ως αποτέλεσμα, στις [[25 Οκτωβρίου]] [[1147]] συνετρίβη από τους [[Σελτζούκοι Τούρκοι|Σελτζούκους Τούρκους]] στη [[μάχη του Δορυλαίου]], όπου οι περισσότεροι στρατιώτες του σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ δραπέτευσε μονάχα αυτός και οι ευγενείς του. Οι 2.000 Γερμανοί που σώθηκαν κατέφυγαν στη [[Νίκαια Βιθυνίας|Νίκαια]], όπου πολλοί από αυτούς αποστάτησαν και προσπάθησαν να επιστρέψουν στη [[Γερμανία]]. Ο Κονράδος, συνοδεία Γάλλων, ενώθηκε με τον κύριο στρατό του Λουδοβίκου στο [[Λοπάδιο]]. Λίγο αργότερα αρρώστησε στην [[Έφεσος|Έφεσο]] και κατέφυγε στην [[Κωνσταντινούπολη]] στην αυλή του αυτοκράτορα [[Μανουήλ Α΄]] για να αναρρώσει, με τον αυτοκράτορα να του παρέχει ιατρική φροντίδα αυτοπροσώπως. Μετά την ανάρρωσή του, μέσω της [[Άκρα]]ς έφτασε στα [[Ιεροσόλυμα]].
 
Συμμετείχε στην αποτυχημένη [[πολιορκία της Δαμασκού]] και μετά την τελευταία αποτυχημένη προσπάθεια του να καταλάβει την [[Ασκαλών]] επέστρεψε οριστικά στη Γερμανία. Το [[1150]], ο ΚονράδοςΚορράδος και ο Ερρίκος Βερεγκάριος νίκησαν τον Ουέλφο ΣΤ΄ και τον γιο του [[Ουέλφος Ζ΄|Ουέλφο Ζ΄]], αλλά την ίδια χρονιά πέθανε ο Ερρίκος Βερεγκάριος και οι Ουέλφοι με τους Χοενστάουφεν έκλεισαν ειρήνη ([[1152]]). Ο ΚονράδοςΚορράδος δεν στέφθηκε ποτέ αυτοκράτορας και μέχρι το θάνατό του χρησιμοποιούσε μόνο τον τίτλο του ''βασιλέα των Ρωμαίων''. Όντας ετοιμοθάνατος και με μοναδικούς μάρτυρες τον ανιψιό του [[Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα|Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα]] και τον Επίσκοπο Βαμβέργης, όρισε ως διάδοχό του τον Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα, αντί του εξάχρονου γιου του Φρειδερίκου.
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
98.301

επεξεργασίες