Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[Αρχείο:Primer (34 front).jpg|thumb|right|280px|Μοντέλο υπό κλίμακα του W30 του 1937.]]
 
Μια πρώτη εντύπωση για τη δομή και την αισθητική του μοντέλου δόθηκε το [[1937]], όταν κατασκευάστηκαν 30 αντίτυπα προ-παραγωγής, γνωστά ως '''W30'''. Τα 30 αυτά αντίτυπα είχαν σχεδόν πανομοιότυπη εμφάνιση με το μετέπειτα Σκαθάρι, εκτός από τους κάπως πιο προεξέχοντες ακόμα μπροστινούς προβολείς. Στα πλαίσια των δοκιμών του νέου μοντέλου, τα 30 αυτά W30 διάνυσαν συνολικά 2.900.000 χιλιόμετρα (1.800.000 μίλια) υπό όλες τις πιθανές συνθήκες.<ref>Gilmore, p. 47.</ref> Η τελική εμφάνιση του αυτοκινήτου διαμορφώθηκε το [[1938]], όταν και ενσωματώθηκαν οι μπροστινοί προβολείς στο σασί. Το έτος αυτό, για την μελλοντική μαζική παραγωγή του Volkswagen, ιδρύθηκε η εταιρεία '''Gesellschaft zur Vorbereitung des Volkswagen''', η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε '''Volkswagen-Werke GmbH''' και ξεκίνησε να κτίζεται το μεγαλύτερο εργοστάσιο αυτοκινητοβιομηχανίας της εποχής. Στην πραγματικότητα θεμελιώθηκε μία ολόκληρη πόλη, αφού μαζί με το εργοστάσιο χτίστηκαν και ολόκληροι οικισμοί εργατικών κατοικιών, μαζί με βοηθητικές εγκαταστάσεις. Η πόλη αυτή ιδρύθηκε στις 1 Ιουλίου [[1938]], υπό την ονομασία «Πόλη των αυτοκινήτων KdF» (Stadt des KdF-Wagens). Το [[1945]], μετονομάστηκε σε ''[[Βόλφσμπουργκ]]'' και είναι μέχρι σήμερα η έδρα της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen.
 
Η αρχική ονομασία του μοντέλου από τον Πόρσε ήταν '''Porsche Typ 60'''. Κατά την επίσημη τελετή της παρουσίασης, στις 26 Μαΐου [[1938]], στον λόγο που εκφώνησε τότε ο [[Αδόλφος Χίτλερ]] έδωσε στο μοντέλο το προπαγανδιστικό όνομα '''KdF-Wagen = «Kraft durch Freude»-Wagen / Αυτοκίνητο «Ισχύς μέσω χαράς»''', το όνομα της επίσημης Ναζιστικής οργάνωσης για την παροχή ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων στο ευρύ κοινό. Το σχέδιο του Χίτλερ προέβλεπε, μέσω της Ναζιστικής αυτής οργάνωσης, κάθε πολίτης του [[Γ΄ Ράιχ]] να αποκτήσει ένα KdF αυτοκίνητο, με την παρακράτηση κάθε μήνα πέντε μάρκων από τον μισθό του.
Ως αποτέλεσμα, η γραμμή συναρμολόγησης του μοντέλου παρέμεινε οριστικά στο [[Βόλφσμπουργκ]], ενώ τον Οκτώβριο του [[1949]] η Volkswagenwerk GmbH επανήλθε υπό γερμανική ιδιοκτησία. Επίσης, με την επανέναρξη της παραγωγής το αυτοκίνητο μετονομάστηκε επίσημα σε '''Volkswagen Typ 1''', αν και στην καθημερινότητα επικράτησε το όνομα '''«Käfer»''' (Σκαθάρι). Συχνά αναφερόταν και ως σκέτο '''Volkswagen''', όταν ακόμα ήταν το μοναδικό μοντέλο της εταιρείας.
 
Το εργοστάσιο είχε υποστεί μεγάλες ζημιές από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων προς το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, αλλά με βρετανική βοήθεια οι Γερμανοί εργάτες μπόρεσαν να κατασκευάσουν 1.785 οχήματα το [[1945]] και ως τα τέλη του έτους το εργοστάσιο λειτούργησε για πρώτη φορά σε σχεδόν κανονικούς ρυθμούς. Σύντομα, ο ρυθμός παραγωγής επιταχύνθηκε ραγδαία, καθώς ήδη τον Μάρτιο του [[1946]] έφτασε τα 1.000 αντίτυπα τον μήνα, και από τα 19.244 αντίτυπα συνολικά το [[1948]], έφτασε τα 46.146 αντίτυπα εν έτει [[1949]]. Η ζήτηση αυξήθηκε επίσης κατακόρυφα, εντός και εκτός συνόρων, ενώ οι πρώτες εξαγωγές ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του [[1947]] και σύντομα η Volkswagen απέκτησε παγκόσμια εξάπλωση. Το [[1950]], ο Σκαραβαίος και το μικρό και πολλαπλών χρήσεων επαγγελματικό VW Bus έφτασαν συνολικά τα 100.000 αντίτυπα, ενώ το εκατομμυριοστό Σκαθάρι παρήχθη στις 5 Αυγούστου [[1955]] και ώρα 14:10. Έως τατο μέσαέτος της [[Δεκαετία 1950|δεκαετίας του 1950]]αυτό, είχε γίνει ήδη το νούμερο 1 σε πωλήσεις αυτοκίνητο στη [[Δυτική Γερμανία]] και το σύμβολο του οικονομικού θαύματος της μεταπολεμικής Δυτικής Γερμανίας.
 
Κατά τη [[Δεκαετία 1950|δεκαετία του 1950]] και τη [[Δεκαετία 1960|δεκαετία του 1960]], το Σκαθάρι ήταν εξαιρετικά δημοφιλές σε όλα τα κράτη της Δυτικής και της Νότιας [[Ευρώπη|Ευρώπης]], μεταξύ των οποίων και στην [[Ελλάδα]]. Ήταν αξιόπιστο, εύκολο σε συντήρηση, ανθεκτικό στα δύσκολα, με πιο ευρύχωρο σαλόνι από πολλά άλλα οικονομικά αυτοκίνητα της τότε εποχής, και όλα αυτά σε ιδιαίτερα προσιτή τιμή πώλησης. Επίσης, ήταν πιο ισχυρό από τους ανταγωνιστές του ([[Citroën 2CV]], [[Renault 4CV]], [[Mini (1959)|Mini]], [[Fiat 500 (1957)|Fiat 500]] και 600, Saab 92 και Volvo PV444) και το μόνο που μπορούσε να αναπτύσσει και να διατηρεί σχετικά υψηλές ταχύτητες στον [[Αυτοκινητόδρομος|αυτοκινητόδρομο]], αφού είχε σχεδιαστεί εξ αρχής για αυτό το σκοπό.
 
Παράλληλα, κατάφερε να σημειώσει τεράστια επιτυχία και στις [[ΗΠΑ]], ως αντίδραση ενός μέρους του αγοραστικού κοινού στα υπερβολικά μεγάλα Αμερικανικά αυτοκίνητα των τότε δεκαετιών. Τόσο το αντισυμβατικό, πρωτότυπο και πρωτότυποαεροδυναμικό σχήμα του, όσο και η ανυπαρξία εγχώριων ανταγωνιστικών μοντέλων, του εξασφάλισαν την 1η θέση στις πωλήσεις μικρών αυτοκινήτων καθ' όλη τη διάρκεια της [[Δεκαετία 1960|δεκαετίας του 1960]], με ιδιαίτερη αποδοχή από την νεολαία ως σύμβολο επανάστασης και αντικομφορμισμού. Μάλιστα η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη, ώστε το [[1963]] η λίστα αναμονής μέχρι την παράδοση έφτασε τους 5 μήνες, κάτι σχεδόν ανήκουστο τότε στην Αμερική για μη εγχώριο μοντέλο.
 
Είναι χαρακτηριστικό ότι το Σκαθάρι είχε παγκόσμιας κλίμακας απήχηση, ενώ κανένας από τους ανταγωνιστές του δεν κατάφερε ποτέ κάτι ανάλογο, καθώς οι περισσότεροι σημείωσαν μεν τεράστια εμπορική επιτυχία, αλλά μόνο στην [[Ευρώπη]], ενώ ειδικότερα το [[Citroën 2CV]] στην Ευρώπη και σε αρκετά κράτη της [[Λατινική Αμερική|Λατινικής Αμερικής]].
Ο ρυθμός παραγωγής του Σκαραβαίου ήταν σταθερά ανοδικός και το αποκορύφωμα σημειώθηκε το έτος [[1971]], όταν η ετήσια διεθνής παραγωγή έφτασε τα 1.291.612 αντίτυπα. Αμέσως μετά, στις 17 Φεβρουαρίου [[1972]], όταν κατασκευάστηκε το όχημα με αύξοντα αριθμό 15.007.034 που ήταν ένα μπλε μεταλλικό, ξεπέρασε σε αριθμό αντιτύπων το [[Ford Model T]], παίρνοντάς του έτσι τον τίτλο του πιο εμπορικού αυτοκινήτου όλων των εποχών. Το [[1973]], η συνολική παραγωγή είχε πλέον υπερβεί τα 16 εκατομμύρια αντίτυπα και στις 23 Ιουνίου [[1992]] έφτασε τα 21 εκατομμύρια αντίτυπα, αν και από το [[1995]] ο ρυθμός παραγωγής επιβραδύνθηκε στο ελάχιστο.
 
Καθώς η [[Δεκαετία 1970|δεκαετία του 1970]] προχωρούσε, οι πωλήσεις άρχισαν πλέον να πέφτουν. Η Volkswagen παρουσίασε εγκαίρως, τον Μάιο του [[1974]], τον αντικαταστάτη του, το [[Volkswagen Golf|Golf]], το οποίο σημείωσε επίσης τεράστια εμπορική επιτυχία και θεωρήθηκε ως άξιος διάδοχος του Σκαραβαίου. Επιπρόσθετο αποτέλεσμα της εισαγωγής του Golf, ήταν η άμεση μετατροπή του εξοπλισμού στο [[Βόλφσμπουργκ]], για την παραγωγή του Golf, και το τελευταίο Σκαθάρι παραγωγής στο Βόλφσμπουργκ κατασκευάστηκε στις 1 Ιουλίου [[1974]]. Η συνολική παραγωγή στο συγκεκριμένο εργοστάσιο, το οποίο αμέσως μετά ξεκίνησε την κατασκευή του Golf, έφτασε τα 11.916.519 Σκαθάρια.
[[Αρχείο:Volkswagen Bubbla sista bilen.jpg|thumb|right|300px|Το τελευταίο αντίτυπο του θρυλικού μοντέλου, με ημερομηνία παραγωγής 30 Ιουλίου 2003.]]
 
== Σκαθάρι κάμπριο ==
 
Tο [[1948]], ο Βίλχελμ Κάρμαν, ιδιοκτήτης της εταιρείας μετατροπών '''Karmann''', αγόρασε ένα κοινό Σκαθάρι και πραγματοποίησε μια δοκιμαστική μετατροπή του σε 4-θέσιο [[Καμπριολέ|κάμπριο]]. Ακολούθησε μια επιτυχής παρουσίαση του δημιουργήματος στην ίδια την Volkswagen, στην έδρα της εταιρείας στο [[Βόλφσμπουργκ]], ελήφθη η σχετική έγκριση από την φίρμα, και το [[1949]] ξεκίνησε η παραγωγή του, από τον οίκο Karmann.
[[Αρχείο:VW Beetle Convertible.jpg|thumb|right|315px|Σκαθάρι καμπριολέ του 1949, της εταιρείας Karmann.]]
[[Αρχείο:DCP 1383.JPG|thumb|right|315px|Το τελευταίο καμπριολέ Σκαθάρι του οίκου Karmann, με ημερομηνία παραγωγής 10 Ιανουαρίου 1980.]]
* Μέγιστη [[ταχύτητα]]: 130 km/h
 
Συνολικά 330.281 καμπριολέ Σκαθάρια παρήχθησαν επίσημα από την εταιρεία Karmann,<ref>Broschüre der Autostadt Wolfsburg zur Techno Classica 2008 «Auto, Motor und Spaß» (März 2008).</ref> ενώ υπήρξαν και αρκετές επιπλέον aftermarket μετατροπές, άλλων γερμανικών οίκων και διαφόρων εταιρειών από αρκετά ακόμα κράτη, φθηνότερες από το επίσημο απευθείας ανοικτό. Μεταγενέστερα, η [[ΗΠΑ|αμερικανική]] εταιρεία Clénet Coachworks, στην [[Καλιφόρνια]], κατασκεύασε 180 καμπριολέ Σκαθάρια, μεταξύ του [[1979]] και του [[1987]], χρησιμοποιώντας όμως καινούρια εξαρτήματα. Υπήρξε επίσης και το '''Karmann Ghia''', ένα διαφορετικής αισθητικής κουπέ που βασιζόταν στο Σκαθάρι.
 
== Το Σκαθάρι σήμερα ==
Ανώνυμος χρήστης