Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βατικανό»

909 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 έτη
 
=== Δ΄ Περίοδος: 1254-1789 ===
[[Αρχείο:βατικανό δ'.jpg|thumb|right|200px194x194px|Άποψη της πόλης του Βατικανού στα 1593 από χάρτη του AntonioΑντόνιο TempestaΤεμπέστα|αριστερά]]
Μετά την κατάλυση της Γερμανικής κυριαρχίας στην Ιταλία ([[1254]]) οι Πάπες προσέγγισαν τους Φράγκους Βασιλείς της Γαλλίας. Με την επερχόμενο σχίσμα της Δύσης και της εγκατάστασης των [[Πάπες στην Αβινιόν|Παπών στην Αβινιόν]] της Γαλλίας το Ποντιφικό κράτος είχε εξαφανισθεί. Μετά την άρση του σχίσματος ([[1417]]), και την ένωση των Παπών επί [[Πάπας Νικόλαος Ε'|Πάπα Νικολάου Ε΄]] το Ποντιφικό κράτος αναστήθει ως ένα των πολλών κρατιδίων της κατετμημένης Ιταλίας. Από αυτής της περιόδου το Ποντιφικό κράτος απώλεσε τον γενικότερο πρότερο χαρακτήρα του παραμένον ως απλό κοσμικό κράτος. Αποτελείτο δε από του «'''κλήρου του Αγ. Πέτρου'''», τμήματος του Δουκάτου του Σπαλέτο, των Μαρινών, της Ρομανίας και των κτήσεων του Μπενεβέντο και της [[Αβινιόν]]. Επί Πάπα Ιουλίου Β΄ προσαρτήθηκε η Περουγία και η Βολωνία. Επί Πάπα Λέοντος Γ΄ το Ποντιφικό κράτος κατέλαβε το Δουκάτο του Ουρμπίνο, το Πέζαρο και την Σινιγκάλια. Με την πώληση όμως των περίφημων «''συχωροχαρτιών''» ξέσπασε το κίνημα των «''μεταρρυθμίσεων''» το οποίο και κατέληξε στην απόσπαση μεγάλου μέρους της Ευρώπης από την Καθολική Εκκλησία και την επιρροή του Πάπα. Τότε το Ποντιφικό κράτος αρχίζει σφοδρούς αγώνες κατά των διαμαρτυρομένων κρατών.
Μετά την κατάλυση της Γερμανικής κυριαρχίας στην Ιταλία ([[1254]]) οι Πάπες προσέγγισαν τους Φράγκους Βασιλείς της Γαλλίας. Με την επερχόμενο σχίσμα της Δύσης και της εγκατάστασης των [[Πάπες στην Αβινιόν|Παπών στην Αβινιόν]] της Γαλλίας το Ποντιφικό κράτος είχε εξαφανισθεί.
Με την εκραγείσα [[Γαλλική Επανάσταση]] [[1789]] που ακολούθησε κατάσχεση των εκκλησιαστικών κτημάτων, κατάργηση των προνομίων του κλήρου και κατάληψη παπικών εδαφών ([[Αβινιόν]] και [[Βεβεσόν]]) ο Πάπας υποχρεώθηκε να στραφεί υπέρ των εχθρών της Επανάστασης.
 
Μετά την άρση του σχίσματος ([[1417]]), και την ένωση των Παπών επί [[Πάπας Νικόλαος Ε'|Πάπα Νικολάου Ε΄]] το Ποντιφικό κράτος αναστηθεί ως ένα των πολλών κρατιδίων της κατετμημένης Ιταλίας. Από αυτής της περιόδου το Ποντιφικό κράτος απώλεσε τον γενικότερο πρότερο χαρακτήρα του παραμένον ως απλό κοσμικό κράτος. Αποτελείτο δε από του «'''κλήρου του Αγ. Πέτρου'''», τμήματος του Δουκάτου του Σπαλέτο, των Μαρινών, της Ρομανίας και των κτήσεων του Μπενεβέντο και της [[Αβινιόν]]. '
 
Επί Πάπα Ιουλίου Β΄ προσαρτήθηκε η Περουγία και η Βολωνία. Επί Πάπα Λέοντος Γ΄ το Ποντιφικό κράτος κατέλαβε το Δουκάτο του Ουρμπίνο, το Πέζαρο και την Σινιγκάλια. Με την πώληση όμως των περίφημων «''συχωροχαρτιών''» ξέσπασε το κίνημα των «''μεταρρυθμίσεων''» το οποίο και κατέληξε στην απόσπαση μεγάλου μέρους της Ευρώπης από την Καθολική Εκκλησία και την επιρροή του Πάπα. Τότε το Ποντιφικό κράτος αρχίζει σφοδρούς αγώνες κατά των διαμαρτυρομένων κρατών.
 
Με την εκραγείσαέκρηξη της [[Γαλλική Επανάσταση|Γαλλικής Επανάστασης]] το [[1789]] που ακολούθησε κατάσχεση των εκκλησιαστικών κτημάτων, κατάργηση των προνομίων του κλήρου και κατάληψη παπικών εδαφών ([[Αβινιόν]] και [[Βεβεσόν]]) ο Πάπας υποχρεώθηκε να στραφεί υπέρ των εχθρών της Επανάστασης.
 
=== Ε' Περίοδος: 1789-1849 ===
[[File:Italy_1796.png|σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Italy_1796.png|μικρογραφία|215x215εσ|Τα ιταλικά κράτη το 1796, ανάμεσα τους με κίτρινο και οι Παπικές πολιτείες]]
Με την προέλαση όμως των γαλλικών στρατευμάτων στην Ιταλία τα διάφορα τμήματα του Ποντιφικού κράτους επαναστάτησαν και απέβησαν γαλλικές επαρχίες, η δε Ρώμη ανακηρύχθηκε Δημοκρατία ([[1798]]). Ο [[Πάπας Πίος Ζ΄]] που είχε συνάψει [[κονκορδάτο]] με τον Ναπολέοντα ([[1801]]) και τον είχε στέψει και Αυτοκράτορα ([[1804]]) δεν άργησε να έλθει σε ρήξη με αυτόν με αποτέλεσμα την απώλεια του [[Μπενεβέντο]] και του [[Πόντε Κόρβο]] ([[1806]]), τις επαρχίες των Μαρινών και το υπόλοιπο των εδαφών του Ποντιφικού κράτους ([[1808]]) τα οποία έγιναν γαλ. νομοί. Ο δε [[Πάπας Πίος Ζ΄]] εξορίστηκε στη [[Σαβόνα]] όπου μετά την πτώση του Ναπολέοντα ([[1814]]) επανήλθε στη Ρώμη και το [[Συνέδριο της Βιέννης]] απέδωσε πάντα τα εδάφη που αποτελούσαν το πριν της Γαλλικής Επανάστασης Ποντιφικό κράτος εκτός της Φεράρας (αριστ. του ποτ. Πάδου) που περιήλθε στην [[Αυστρία]].
 
 
=== Η΄ Περίοδος: 1929-Σήμερα ===
[[File:VaticanCity_Annex.jpg|σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:VaticanCity_Annex.jpg|μικρογραφία|Η περιοχή της πόλης-κράτους του Βατικανού σύμφωνα με τη [[συνθήκη του Λατερανού]] το 1929]]
{{επέκταση ενότητας}}Επί Πάπα όμως [[Πίος ΙΑ΄|Πίου ΙΑ΄]] και της ιταλικής κυβερνήσεως του [[Μουσολίνι]] συνήφθη στο [[Λατερανό]] στις [[11 Φεβρουαρίου]] [[1929]] συνθήκη με την οποία ιδρύθηκε νέο μικροσκοπικό ανεξάρτητο κράτος με το όνομα «Κράτος της πόλεως του Βατικανού» ('''Stato della Città del Vaticano''') και κατέβαλε 750.000.000 ιταλ. λίρες σε μετρητά και ένα δις. Ιταλ. λίρες σε δάνειο ως αποζημίωση για την κατάληψη των εδαφών του Ποντιφικού κράτους (ποσό λιγότερο από αυτό που ανάθεσε για τον Πάπα ο ιταλικός νόμος του έτους 1871, αλλά που δεν τον δέχτηκε εκείνος). Παράλληλα ο Πάπας ανεγνώρισε το [[Ιταλία|Βασίλειο της Ιταλίας]], με την Ρώμη πρωτεύουσα αυτού, παραιτούμενος του λοιπού επί παντός δικαιώματος και διεκδίκησης των άλλοτε ποντιφικών εδαφών. Το ανασυσταθέν αυτό νέο κράτος της πόλης του Βατικανού έκτασης 0,44 τ.χλμ. είχε 512 κατ. (1929 έτος ίδρυσης) εξ ων 389 Ιταλοί και 113 Ελβετοί.
 
{{επέκταση ενότητας}}
 
=== Η επίσημη αναγνώριση ===
 
=== Πολιτειακή Αρχή ===
[[Αρχείο:βατικανό δ'.jpg|thumb|right|200px|Άποψη της πόλης του Βατικανού στα 1593 από χάρτη του Antonio Tempesta]]
Πόλη Βατικανού - επίσημα αναφερόμενη ως κράτος της πόλης του Βατικανού - (Λατινικά: Status Civitatis Vaticanæ) είναι στη σύγχρονη εποχή η έδρα των Παπών. Αποτελεί το μικρότερο ανεξάρτητο κράτος στον κόσμο από άποψη εδάφους και πληθυσμού. Τα σύνορά του είναι συμπεριεκτικά με την Αγία Έδρα, την εκκλησιαστική αρχή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Αρχηγός του κράτους είναι ο Πάπας και επικεφαλής της κυβέρνησης ο Γραμματέας του κράτους, υπάρχει επίσης και ο Κυβερνήτης της πόλης του Βατικανού. Η διακυβέρνηση της Αγίας Έδρας είναι διαφορετική, αποτελούμενη από τη Ρωμαϊκή κουρία και από τα μέλη του Κολλεγίου των καρδιναλίων. Οι επικεφαλής της κυβέρνησης είναι ταυτόχρονα μέλη της ρωμαϊκής κουρίας.
 
=== Χωροταξική διάταξη ===
[[File:Vatican_City_map_EN.png|σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Vatican_City_map_EN.png|μικρογραφία|500x500εσ|Χάρτης της πόλης του Βατικανού με επισήμανση των αξιοθέατων και των κήπων]]
Κτισμένη επί της δυτικής όχθης του Τίβερη ποταμού μέσα στην καρδιά της [[Ρώμη]]ς.Σχήματος μάλλον τριγωνικού με την προ του Αγίου Πέτρου πλατεία (Πιάτσα Σαν Πιέτρο)να κατέχει τη μία νοτιοανατολική γωνία της πόλης-κράτους. Τα μεσαιωνικά και αναγεννησιακά τείχη που την περιβάλουν προσδιορίζουν και τα σύνορα αυτής που είναι δυνατόν να περπατήσει κανείς γύρω γύρω σε μία ώρα!
 
75.745

επεξεργασίες