Λικίνιος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

429 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 6 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
{{πηγές|18|02|2014}}
{{Κουτί πληροφοριών μονάρχη
|όνομα = Λικίνιος
|χρώμα = background:#DC143C; color:white;
|εικόνα = Licinius-Constantine (cropped).jpg
[[Αρχείο:132 Licinius.jpg|thumb|right|200px|Ο Λικίνιος σε νόμισμα της εποχής.]]
 
Ο '''Λικίνιος''' (''Valerius Licinianus Licinius, Iovius Licinius'', περ.[[265]] - [[325]]) ήταν [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαίος αυτοκράτορας]] από το [[308]] έως το [[324]]. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του, ήταν συνάδελφος και αντίπαλος του [[Κωνσταντίνος Α΄|Κωνσταντίνου Α']], με τον οποίο συνέταξαν το [[Διάταγμα των Μεδιολάνων]] που χορήγησε επίσημη ανοχή στους χριστιανούς της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ο '''Λικίνιος''' ([[λατινικά]] : ''Flavius Galerius Valerius Licinianus Licinius'', περ.[[265]] - [[325]]) ήταν [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαίος αυτοκράτορας]] κατά τα έτη [[307]]-[[324]]. Καταγόταν από την [[Ιλλυρία]]. Το [[307]] ανακηρύχθηκε [[Αύγουστος]] στην Ανατολή. Μετά το [[313]] απέμεινε μοναδικός κυρίαρχος της Ανατολής. Το [[314]] συγκρούσθηκε με τον [[Μέγας Κωνσταντίνος|Μέγα Κωνσταντίνο]] στην Κάτω [[Παννονία]] και υποχρεώθηκε να αποσυρθεί στο [[Σίρμιο]]. Στη συνέχεια εξαπέλυσε διωγμό κατά των χριστιανών, παραβιάζοντας το περί ανεξιθρησκίας [[Διάταγμα των Μεδιολάνων|Διάταγμα του Μεδιολάνου]]. Παρόλα αυτά ο ίδιος ο Λικίνιος είχε μια εύνοια προς την άιρεση των Αρειανών, αφού ο ίδιος ο Ευσέβιος Νικομηδείας είχε τιμηθεί απο αυτόν με τον τίτλο του θησαυροφύλακα. Το αναφέρει ο ίδιος ο Κωνσταντίνος σε επιστολή του και οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Σωκράτης Σχολαστικός και Σωζομενός. Ηττήθηκε στην [[Αδριανούπολη]] και τη [[Ουσκουντάρ|Χρυσούπολη]] το [[324]] και τέθηκε σε περιορισμό στη [[Θεσσαλονίκη]] μετά απο ναυτικό αποκλεισμό του μεγαλύτερου γιου του Κωνσταντίνου Κρίσπο. Όταν προσπάθησε να υποκινήσει την εκεί φρουρά σε εξέγερση, θανατώθηκε με εντολή του Μ. Κωνσταντίνου, μαζί με τον συνεργάτη του [[Σέξτος Μαρτινιανός|Σέξτο Μαρτινιανό]].
 
Ο '''Λικίνιος''' ([[λατινικά]] : ''Flavius Galerius Valerius Licinianus Licinius'', περ.[[265]] - [[325]]) ήταν [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαίος αυτοκράτορας]] κατά τα έτη [[307]]-[[324]]. Καταγότανκαταγόταν από την [[Ιλλυρία]]. Το [[307]] ανακηρύχθηκε [[Αύγουστος]] στην Ανατολή. Μετά το [[313]] απέμεινε μοναδικός κυρίαρχος της Ανατολής. Το [[314]] συγκρούσθηκε με τον [[Μέγας Κωνσταντίνος|Μέγα Κωνσταντίνο]] στην Κάτω [[Παννονία]] και υποχρεώθηκε να αποσυρθεί στο [[Σίρμιο]]. Στη συνέχεια εξαπέλυσε διωγμό κατά των χριστιανών, παραβιάζοντας το περί ανεξιθρησκίας [[Διάταγμα των Μεδιολάνων|Διάταγμα του Μεδιολάνου]]. Παρόλα αυτά ο ίδιος ο Λικίνιος είχε μια εύνοια προς την άιρεση των Αρειανών, αφού ο ίδιος ο Ευσέβιος Νικομηδείας είχε τιμηθεί απο αυτόν με τον τίτλο του θησαυροφύλακα. Το αναφέρει ο ίδιος ο Κωνσταντίνος σε επιστολή του και οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Σωκράτης Σχολαστικός και Σωζομενός. Ηττήθηκε στην [[Αδριανούπολη]] και τη [[Ουσκουντάρ|Χρυσούπολη]] το [[324]] και τέθηκε σε περιορισμό στη [[Θεσσαλονίκη]] μετά απο ναυτικό αποκλεισμό του μεγαλύτερου γιου του Κωνσταντίνου Κρίσπο. Όταν προσπάθησε να υποκινήσει την εκεί φρουρά σε εξέγερση, θανατώθηκε με εντολή του Μ. Κωνσταντίνου, μαζί με τον συνεργάτη του [[Σέξτος Μαρτινιανός|Σέξτο Μαρτινιανό]].
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
62.032

επεξεργασίες