Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ντρόγκο της Απουλίας»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Νέα σελίδα: {{Πληροφορίες μονάρχη |όνομα = Ντρόγκο |τίτλος_ευγένειας = |εικόνα = Statue cathédrale Coutances...)
 
μ
|μέγεθος_εικόνας = 150px
|περιγραφή_εικόνας =
|λεζάντα = Καθεδρικός της Κουτάνς: άγαλμα του Ντρόγκο. Το προτότυποπρωτότυπο καταστράφηκε στη Γαλλική Επανάσταση
|τίτλος = κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας
|περίοδος_εξουσίας = 1132 - 1138
|πλήρες_όνομα =
|βασιλικός_οίκος = [[Οίκος των Ωτβίλ]]
|πατέρας = [[Τανκρέδος τηςτου Ωτβίλ]]
|μητέρα = Μουριέλα
|ημ_γέννησης = π. [[1010]]
}}
 
Ο '''Ντρόγκο''' (π. 1010 - 10 Αυγούστου 1051) ήταν ο δεύτερος κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας (1046-1051) από τον [[Οίκος των Ωτβίλ|Οίκο των Ωτβίλ]]. Ήταν υιός του [[Τανκρέδος τηςτου Ωτβίλ|Τανκρέδου]] και της πρώτης συζύγου του Μουριέλας.
==Βιογραφία==
Οκτώ από τα παιδιά του Τανκρέδου άφησαν τη Νορμανδία και ήλθαν στη Ν. Ιταλία αναζητώντας την τύχη τους. Ο μεγαλύτερος αδελφός του [[Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας|Γουλιέλμος Α']] και ο Ντρόγκο, έπειτα από κάλεσμα των Νορμανδών, που μαζί με τους Λομβαρδούς ήταν μισθοφόροι των εκεί Ρωμαίων, πολέμησαν το 1038-40 μαζί με τον [[Γεώργιος Μανιάκης|Γεώργιο Μανιάκη]] Κατεπάνω της Ιταλίας εναντίον των Σαρακηνών της Σικελίας το 1038-40. Κατά τη μοιρασιά της λείας ο Μανιάκης πρόσβαλε τον αρχηγό των Λομβαρδών και αργότερα αυτοί εξεγέρθηκαν (1041). Το επόμενο έτος ο Ντρόγκο υποστήριξε το Λομβαρδό ΓουαϊμάρΓκουαϊμάρ Δ' πρίγκιπα του Σαλέρνο εναντίον των Ρωμαίων και μπήκε στην υπηρεσία του.
 
Οι Νορμανδοί κατέκτησαν περιοχές της Απουλίας και το 1042 οι αρχηγοί τους συγκεντρώθηκαν στο Μέλφι (μεταξύ Απουλίας και Καλαβρίας), εξέλεξαν ηγέτη τους (''κόμη'') τον Γουλιέλμο Α' και ζήτησαν από τον Γκουαϊμάρ Δ' να μοιράσει σε 12 φέουδα τις περιοχές που κατέλαβαν. Ο Γουλιέλμος Α' έγινε βαρόνος του Άσκολι, ο Ντρόγκο της Βενόζα, ο Πέτρος του Τράνι, κά. Ο αδελφός του αποκαλούσε τον εαυτό του κόμη των Νορμανδών της Απουλίας και Καλαβρίας. Το 1044 πολεμούσε για λογαριασμό του αδελφούΓουλιέλμου τουΑ' και το επόμενο έτος κατέλαβε το Μποβίνο από τους Ρωμαίους. Το 1046 απεβίωσε ο αδελφός του και ζήτησε να τον διαδεχθεί ως ηγέτης (''κόμης'') των Νορμανδών. Τη θέση διεκδίκησε και ο Πέτρος, αλλά ο Γκουϊμάρ Δ' υποστήριξε τον Ντρόγκο.
 
Το 1047 μεσολάβησε για να απελευθερώσει ο Γκουϊμάρ Δ' τον Ραϊνούλφο Β' κόμη της Αβέρσα. Το ίδιο έτος ο [[Ερρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκος Γ' Σαλίων]] βασιλιάς της Γερμανίας και των Λομβαρδών της Ιταλίας επισκέφθηκε τη Ν. Ιταλία, δέχθηκε την υποτέλεια<ref>στη φεουδαρχία ο υποτελής (vassal) έδινε φόρο τιμής (homage) στον επικυρίαρχο (suzerain)</ref> του Ντρόγκο και του απένειμε τις περιοχές που είχε. Από τότε ο Ντρόγκο αποκαλούσε τον εαυτό του δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας. Πριν το 1050 ήλθε από τη Νορμανδία ο νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του [[Ροβέρτος Γυϊσκάρδος|Ροβέρτος]] ο γυϊσκάρδος (πανούργος) και μπήκε στην υπηρεσία του Παντούλφ Δ' πρίγκιπα της Κάπουα, αντιπάλου του Γκουαϊμάρ Δ', αλλά ο Ντρόγκο τον διέταξε να αφήσει τη θέση αυτή. Ο επόμενος πρίγκιπας της Κάπουα Ριχάρδος Ντρενγκό επιτέθηκε και αιχμαλώτισε το Ντρόγκο, ελευθερώθηκε όμως με τη μεσολάβηση του Γκουαϊμάρ Δ' το 1047/8.
 
{{ενσωμάτωση κειμένου|en|Roger III, Duke of Apulia}}
 
==Υποσημειώσεις==
 
[[Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ]]
100.246

επεξεργασίες