Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Τον Μάρτιο του 1944 και κατά τη διάρκεια της [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|κατοχής]], η Κοκκινιά δέχτηκε επίθεση από τους [[Ναζιστική Γερμανία|Γερμανούς Ναζί]] και ντόπιους συνεργάτες τους, όπου δυνάμεις του [[Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός|ΕΛΑΣ]], της [[Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων|ΕΠΟΝ]] και -κυρίως- της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού της Κοκκινιάς, έπειτα από σκληρές συγκρούσεις, αντιστάθηκαν και τους οδήγησαν σε υποχώρηση. Οι συγκρούσεις ξεκίνησαν στις 4 Μαρτίου και τερματίστηκαν στις 8 Μαρτίου, όταν οι Γερμανοί κατακτητές τράπηκαν σε υποχώρηση<ref>[http://www.halkidona.gr/2011/03/4-8march1944/]Η Μάχη της Κοκκινιάς</ref>.
===4 Μαρτίου ===
Το Σάββατο 4 Μαρτίου, η πόλη της Κοκκινιάς δέχεται πρωινή επίθεση από δύο κατευθύνσεις με [[Ελληνική Χωροφυλακή|χωροφύλακες]] και [[Τάγματα Ασφαλείας|ταγματασφαλίτες]].
Μια ομάδα αποτελούμενη από ένα [[Φορτηγό|καμιόνι]] χωροφύλακες κινείται από την [[Ρετσίνα (συνοικία)|Λεύκα]], το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπο με τις δυνάμεις του 1ου Τάγματος του 5ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά και υποχρεώθηκαν να υποχωρήσουν.
Μια άλλη ομάδα αποτελούμενη από δύο καμιόνια με ταγματασφαλίτες και χωροφύλακες εισβάλουν από την οδό Π. Ράλλη, στο ύψος του [[Γ' Νεκροταφείο Αθηνών|Γ' Νεκροταφείου]]. Την εισβολή αυτή αντιμετώπισε το Τάγμα του ΕΛΑΣ Κοκκινιάς, με διοικητή τον Γιάννη Πισσανό. Οι μάχες εξαπλώθηκαν από το Γ' Νεκροταφείο μέχρι τις εργατικές κατοικίες, εκεί που βρίσκεται σήμερα το [[Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας Πειραιά «Άγιος Παντελεήμων»|Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας]]. Οι ταγματασφαλίτες τράπηκαν σε φυγή και υποχωρούν προς την [[Αθήνα]], ενώ κάποιοι από αυτούς υποχωρούν προς το [[Κορυδαλλός Αττικής|Κουτσικάρι]] (σήμερα Κορυδαλλός), σκοτώνοντας έναν λούστρο και έναν παλιατζή στην οδό Π. Ράλλη. Το ίδιο βράδυ συγκαλείται κοινή σύσκεψη στην Κοκκινιά από στελέχη του [[Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός|ΕΑΜ]] και του ΕΛΑΣ και αποφασίζουν γενική επιφυλακή και ενημέρωση του λαού της πόλης.
11.542

επεξεργασίες