Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Έτσι λοιπόν τον Νοέμβριο του 1931 με την παρέμβαση της ΚΔ και το διορισμό νέας ηγετικής ομάδας στο ΚΚΕ, υπό το Ν. Ζαχαριάδη, πήρε τέλος η φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές. Το Κόμμα άφηνε οριστικά πίσω του τις διαμάχες, τις κρίσεις, τις παλινδρομήσεις και τις συνεχείς αλλαγές στην ηγεσία της περιόδου 1918-31 και μετεξελισσόταν σε ένα κόμμα νέου τύπου. Στο εξής στις τάξεις του κόμματος θα υπήρχε η λεγόμενη "'''μπολσεβίκικη ομοφωνία'''".
 
=== Αίτια του Φραξιονισμού ===
Κύρια αίτια του φραξιονισμού την εποχή εκείνη ήταν οι μεγάλες και δραματικές ανακατατάξεις που συντελέστηκαν στα κόμματα της Κομουνιστικής Διεθνούς, προς το τέλος της δεκαετίας του 1920 και όχι τόσο σε πρόσωπα που πιστώθηκαν αυτές όπου διαγράφηκαν και διώχθηκαν, θύματα των συγκυριών. Μετά το θάνατο του [[Λένιν]], (το 1924), ακολούθησε η λεγόμενη "''αντιστροφή''" (διαφορετικότητα [[Λενινισμός|Λενινισμού]] - [[Σταλινισμός|Σταλινισμού]]), που οι θεωρητικοί του χώρου της εποχής δεν την παραδέχονταν υπερασπιζόμενοι την αδιάσπαστη ''συνέχεια'', όπου και επακόλουθο ήταν η "''αποσιώπηση''" (= συγκάλυψη των ανακατατάξεων που συνέβαιναν). Κι όμως η πρότερη λενινιστική "μπολσεβικοποίηση", έναντι της νέας σταλινικής "μονολιθικότητας" διέφεραν ουσιαστικά.
 
4.800

επεξεργασίες