Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Επιμέλεια λήμματος
{{πηγές|16|06|2012}}
{{Πληροφορίες πολιτικού
|όνομα = Ιωάννης Ράλλης
|μέγεθος_εικόνας =
|λεζάντα =
|αξίωμα = [[Κατάλογος ΠρωθυπουργώνΠρωθυπουργός της ΕλλάδαςΕλληνικής Δημοκρατίας|Πρωθυπουργός της Ελληνικής Πολιτείας 1941-44]]
|έναρξη = 7 Απριλίου 1943
|λήξη = 12 Οκτωβρίου 1944
|μαζίμε =
|πρόεδρος =
}}
 
Ο '''Ιωάννης Δ. Ράλλης''' ([[Αθήνα]], [[1878]] – [[Αθήνα]], [[26 Οκτωβρίου]] [[1946]]) ήταν [[Ελλάδα|Έλληνας]] [[πολιτικός]], [[Μακεδονία|Μακεδονομάχος]], αλλά και συνεργάτης και πρωθυπουργός της [[εθνική αναξιότης|δωσίλογης]] [[Κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη 1943|κυβέρνησης]] των [[Γερμανία|γερμανικών]] [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|κατοχικών]] δυνάμεων από τις [[7 Απριλίου]] του [[1943]] μέχρι τις [[12 Οκτωβρίου]] του [[1944]].<ref name=":0">{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=1035|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΡΑΛΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ (1943)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-27}}</ref>
 
== Βιογραφία ==
[[Αρχείο:Ι.Ράλλης.JPG|rightμικρογραφία|Ο Ιωάννης Ράλλης]]
Ο Ιωάννης Ράλλης ήταν γιος του [[Δημήτριος Ράλλης|Δημητρίου Ράλλη]], διακεκριμένου [[Αθήνα|Αθηναίου]] πολιτικού και πρωθυπουργού της χώρας με ρίζες από την [[Κωνσταντινούπολη]].
 
Γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] όπου και σπούδασε νομικάνομική στο [[Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών]], συμπληρώνοντας τις σπουδές του στην [[Γαλλία]] και την [[Γερμανία]], για να επιδοθεί στην συνέχεια στην δικηγορία.
 
Ο Ιωάννης Ράλλης ήταν πατέρας του [[Γεώργιος Ράλλης|Γεωργίου Ι. Ράλλη]] (Αθήνα, 26 Δεκεμβρίου 1918 – 15 Μαρτίου 2006. Έλληνας πολιτικός και πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά την περίοδο 1980–1981.)<ref name="makry86">Αντώνης Μακρυδημήτρης,{{Cite book|title=Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000,|last=Μακρυδημήτρης|first=Αντώνης|authorlink=Αντώνης εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα,Μακρυδημήτρης|publisher=εκδόσεις Καστανιώτης|year=2000, σελ.|isbn=978-960-03-2941-4|location=Αθήνα|page=86}}</ref>
 
==Συμμετοχή στα κοινά==
Η πρώτη σημαντική ανάμειξη του Ιωάννη Ράλλη στα κοινά της [[Ελλάδα]]ς έγινε την άνοιξη του [[1904]], όταν, μαζί με τον [[Δημήτρης Καλαποθάκης|Δημήτρη Καλαποθάκη]], τον [[Στέφανος Δραγούμης|Στέφανο Δραγούμη]], τον [[Πέτρος Σάρογλος|Πέτρο Σαρόγλου]], τον [[Παύλος Μελάς|Παύλο Μελά]] και άλλους, δημιούργησε το '''Μυστικό [[Ελληνικό Μακεδονικό Κομιτάτο]]''' για την δημιουργία αντάρτικου στην υπό [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|οθωμανική]] κατοχή [[Μακεδονία]]. Το [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1906|1906]] αναμείχθηκε στην πολιτική και εξελέγη πρώτα βουλευτής [[ΜέγαραΕκλογική περιφέρεια Μεγάρων|βουλευτής Μεγάρων]], επανεκλεγείς έκτοτε σε όλες σχεδόν τις μέχρι τούτου [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1936|1936]] εκλογές βουλευτής, άλλοτε [[ΑττικήΕκλογική περιφέρεια Αττικής|Αττικής]]ς και άλλοτε [[ΑθήναΕκλογική περιφέρεια Αθηνών|Αθηνών]]. Υπουργός ανέλαβεΑνέλαβε για πρώτη φορά υπουργός το [[1920]] (επί [[Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1920|κυβερνήσεως]] [[Δημήτριος Ράλλης|Δημητρίου Ράλλη]]) το [[Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας]] και προσωρινά το [[Υπουργείο Ναυτικών]].<ref>{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=902|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΡΑΛΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (1920)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-27}}</ref> Αργότερα, πολιτεύθηκε με το φιλοβασιλικό [[Λαϊκό Κόμμα]] και, επί [[Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1932|κυβέρνησης]] [[Παναγής Τσαλδάρης|Παναγή Τσαλδάρη]], κατέλαβε για λίγους μήνες το [[Υπουργείο Εξωτερικών (Ελλάδα)|Υπουργείο Εξωτερικών]] (από 04/11/ Νοεμβρίου 1932 έως 16/01/ Ιανουαρίου 1933)<ref name="makry86"/><ref>{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=992|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΤΣΑΛΔΑΡΗ ΠΑΝΑΓΗ (1932)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-27}}</ref> και μετά τις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1933|εκλογές του Μαρτίου [[1933]] το [[Υπουργείο Εσωτερικών και Αεροπορίας]] ([[Μάρτιος]][[Αύγουστος]] [[1933]]).<ref>{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=1003|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΤΣΑΛΔΑΡΗ ΠΑΝΑΓΗ (1933)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-27}}</ref> Μετά από διαφωνία του με τον [[Παναγής Τσαλδάρης|Τσαλδάρη]], παραιτήθηκε από την κυβέρνηση. Στις εκλογές όμως τούτου [[Ελληνικές εκλογές 1935|1935]] απέτυχε να εκλεγεί, οπότε μαζί με τον [[Ιωάννης Μεταξάς|Ιωάννη Μεταξά]] και τον [[Γεώργιος Στράτος|Γεώργιο Στράτο]] κατήλθαν σε εκλογές με το σύνθημα της επαναφοράς της [[Βασιλευομένη Δημοκρατία|Βασιλευόμενης Δημοκρατίας]]. Στις εκλογές του [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1936|1936]] ηγήθηκε ιδίας ομάδας που αντιπροσωπεύθηκε στην [[Βουλή των Ελλήνων|Βουλή]] από 8 βουλευτές. Στη συνέχεια τάχθηκε εναντίον της δικτατορίας [[ΙωάννηςΚαθεστώς Μεταξάςτης 4ης Αυγούστου|δικτατορίας Μεταξά]] και το 1938 ηγήθηκε του [[Κίνημα της Κρήτης|Κινήματος της Κρήτης]].
 
==Πρωθυπουργός σε δωσίλογη κυβέρνηση==
Κατά την περίοδο της γερμανικής [[ΓερμανικήΚατοχή εισβολήτης στηνΕλλάδας Ελλάδα#Τριπλή Κατοχή1941-1944|κατοχής]], τον Απρίλιο του 1943<ref name=":0" /> ο Ιωάννης Ράλλης ανέλαβε πρωθυπουργός της διορισμένης κυβέρνησης της [[ναζισμός|ναζιστικής]] «Ελληνικής Πολιτείας», προκαλώντας — καθώς λέγεται — ακόμα και την οργή του γιου του, [[Γεώργιος Ράλλης|Γεωργίου]]. Παράλληλα, διατήρησε ο ίδιος τα υπουργεία [[Υπουργείο Γεωργίας|Γεωργίας]], [[Υπουργείο Επισιτισμού|Επισιτισμού]] και [[Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)|Εθνικής Άμυνας]]. Ως κατοχικός πρωθυπουργός, ο Ιωάννης Ράλλης οργάνωσε τα [[Τάγματα Ασφαλείας]], για την άμυνα της υπαίθρου και την αντιμετώπιση των ενόπλων ανταρτών του [[ΕΑΜΕθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο|Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου]] (ΕΑΜ) και των άλλων αντιστασιακών ομάδων. Επίσης αναδιοργάνωσε την [[Διεύθυνση Ειδικής Ασφαλείας του Κράτους|Ειδική Ασφάλεια]] σε μια υπηρεσία με απεριόριστη εξουσία για την απηνή δίωξη του [[Κομμουνισμός|κομμουνισμού]] και των [[Εθνική Αντίσταση (Ελλάδα)|αντιστασιακών]] οργανώσεων ειδικά στις πόλεις. Ο ίδιος εκτιμούσε ότι τελικά θα επικρατούσαν οι [[Συμμαχικές δυνάμεις (Β' Παγκόσμιος Πόλεμος)|Σύμμαχοι]], αλλά πίστευε πως μόνον με τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας και υπό την καθοδήγηση της [[Βέρμαχτ]] θα αποτρεπόταν προσωρινά η επικράτηση του κομμουνισμού στην [[Ελλάδα]].
 
Τα Τάγματα Ασφαλείας ήταν υπό τις απόλυτες διαταγές των [[Γερμανία|Γερμανών]] κατακτητών (ακόμη και ο όρκος τους ήταν προς τον [[Χίτλερ]]), όπως και όλες οι υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού της χώρας. Όμως, υπό το πρόσχημα της αποτροπής του κινδύνου του κομμουνισμού, τα Τάγματα Ασφαλείας συμμετείχαν σε πάμπολλες εγκληματικές ενέργειες και έγιναν ιδιαιτέρως μισητά από την πλειοψηφία του [[Ελλάδα|ελληνικού]] λαού. Τα μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας έφεραν στολή [[Εύζωνες|ευζώνου]], και γι' αυτό έγιναν γνωστοί ως «Γερμανοτσολιάδες» ή «Ράλληδες» ή «Γερμανικοί».
 
==Σύλληψη, δίκη και θάνατος==
Με την [[Απελευθέρωση της Ελλάδας (1944)|απελευθέρωση]], ο Ιωάννης Ράλλης συνελήφθη και δικάστηκε για [[εθνική αναξιότης|εθνική αναξιότητα]] (προδοσία) <!-- ενώπιον αντισυνταγματικού κατά την τότε γενική νομική αντίληψη, δικαστηρίου -->. Στην δίκη του, (Φεβρουάριος 1945) συνήγοροί του ήταν ο γιος του και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, [[Γεώργιος Ράλλης]], και ο [[Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης]], πατέρας του μετέπειτα πολιτικού [[Ιωάννης Βαρβιτσιώτης|Ιωάννη Βαρβιτσιώτη]]. Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι συνήγοροι ισχυρίσθηκαν ότι ''«ο Ιωάννης Ράλλης προσέφερε τεράστιες εθνικές υπηρεσίες κατά την κατοχή ενόσω ήταν πρωθυπουργός με το να αποσοβήσει τον λιμό των [[Ελλάδα|Ελλήνων]], δίδοντας καθημερινά ένα μισθό, ενώ έσωσε επίσης πολλούς πατριώτες από το εκτελεστικό απόσπασμα των [[Γερμανία|Γερμανών]] και ακόμη διευκολύνοντας τη διαφυγή πολλών πολιτικών και σημαινόντων πολιτών στη [[Μέση Ανατολή]]»''. Ωστόσο, το προεδρείο δεν πείστηκε και τελικά, ο Ιωάννης Ράλλης καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά.
 
Πέθανε από [[καρκίνοςΚαρκίνος του πνεύμονα|καρκίνο]] του πνεύμονα]], στη φυλακή, στις [[26 Οκτωβρίου]] του [[1946]]. Έναν χρόνο μετά, ο γιος του εξέδωσε ένα βιβλίο απολογητικό για τις επιλογές του πατέρα του ([[Γεώργιος Ράλλης]], [http://greg61.gr/pdfs/Ivannhs_Rallhs_ek_tou_tafou.pdf Ο Ιωάννης Δ. Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου], [[Αθήνα]] [[1947]]).
==Παραπομπές==
{{Παραπομπές}}
<references />
 
== Πηγή ==
*''Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας'', Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Γ΄{{Χρειάζεται σελίδα}}
*Αντώνης Μακρυδημήτρης, ''Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000'', εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ. 86
{{Πρωθυπουργοί της Ελλάδας}}
 
 
{{Authority control}}
42.169

επεξεργασίες