Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

 
=== Δημιουργία της Δημοκρατίας του Έζο ===
[[Αρχείο:Enomoto Takeaki.jpg|αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Ο πρώτος και τελευταίος πρόεδρος της Δημοκρατίας του Έζο, [[Ενομότο Τακεάκι]].]]
Ύστερα από την κυριαρχία της πόλης Αϊζού από τα Αυτοκρατορικά στρατεύματα, ο στόλος του Σόγκουν μαζί με διάφορους ξένους σύμβουλους, οι περισσότεροι [[Γάλλοι]] κατέφυγαν βόρεια και αγκυροβόλησαν στην πόλη [[Έζο]]. Εκεί οργάνωσαν κυβέρνηση βασισμένη στα [[ΗΠΑ|Αμερικάνικα]] πρότυπα. Σκοπός της κυβέρνησης αυτής ήταν να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο κράτος προκειμένου να αναπτυχθεί η πόλη [[Χοκκάιντο]]<ref>Ballard C.B., Vice-Admiral G.A. ''The Influence of the Sea on the Political History of Japan''. London: John Murray, 1921</ref>. Το κράτος που δημιουργήθηκε ήταν η [[Δημοκρατία του Έζο]]. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό το κράτος ήταν και είναι το μόνο σε ολόκληρη την ιστορία της Ιαπωνίας που ως κύριο σύστημα διακυβέρνησης ήταν η [[δημοκρατία]]. Η κυβέρνηση προσπάθησε να έρθει σε επαφή με πολλές ξένες δυνάμεις προκειμένου να κερδίσει την εμπιστοσύνη και ενίσχυση τους, αλλά αυτές οι προσπάθειες δεν τελεσφόρησαν. Οι περισσότερες χώρες δεν αναγνώριζαν το κράτος αυτό ως μια πραγματική οντότητα και το έβλεπαν ως ένα σχισματικό δημιούργημα. Η διοίκηση της Δημοκρατίας πρότεινε στην Αυτοκρατορική κυβέρνηση να συγκυβερνήσουν την γη του πρώην Σόγκουν Τοκουγκάβα, αλλά αυτή η πρόταση δεν έγινε δεκτή από το Αυτοκρατορικό Συμβούλιο<ref>Black, John R. (1881). Young Japan: Yokohama and Yedo, Vol. II. London: Trubner & Co., σελ. 240-241
</ref>.
[[Αρχείο:Stonewall-Kotetsu.jpg|μικρογραφία|230x230εσ|Το ''κοτέτσου'', το πλοίο που ήθελαν να αποκτήσουν οι ναύτες του Σόγκουν.]]
 
Τον [[Χειμώνας|χειμώνα]] αναδιοργανώθηκε η άμυνα του κράτους. Ενίσχυσαν τις οχυρώσεις τους στην περιοχή του [[Χακοντάτε]] και έκτισαν νέο οχυρό στην [[Γκοριοκάκου]]<ref>{{Cite web|url=http://www.hakodate.travel/en/things-to-do/top7/goryokaku/|title=Goryokaku {{!}} Top7 Must-See Hakodate|last=|first=|date=|website=Travel Hakodate|publisher=|language=Αγγλικά|accessdate=5 Σεπτεμβρίου 2016}}</ref>. Οι άνδρες εκπαιδεύθηκαν υπό την καθοδήγηση των [[Γάλλοι|Γάλλων]]. Ο συνολικός στρατός τους αριθμούσε τέσσερις ταξιαρχίες. Η κάθε μια από αυτές διοικούνταν από έναν Γάλλο.
 
=== Τελικές ήττες και παράδοση ===
Ο Αυτοκρατορικός στόλος έφτασε στο λιμάνι της [[Μιγιάκο]] στις 20 Μαρτίου. Οι επαναστάτες της Έζο, περιμένοντας αυτήν την κίνηση, οργάνωσαν ένα ριψοκίνδυνο σχέδιο για να κυριαρχήσουν το πλοίο ''κοτέτσου'' του Αυτοκρατορικού στόλου. Αρχηγός της απόπειρας ήταν ο [[Χιτζικάτα Τοσιζό]]. Τρία πολεμικά πλοία εστάλησαν στο μέτωπο να αντιμετωπίσουν τα αυτοκρατορικά και στην ιστορία αυτή η απόπειρα έμεινε γνωστή ως [[Μάχη του Κόλπου Μιγιάκο]]<ref>{{Cite web|url=http://ejje.weblio.jp/content/Naval+Battle+of+Miyako+Bay|title=Naval Battle of Miyako Bayの意味 - 英和辞典 Weblio辞書|website=ejje.weblio.jp|accessdate=2016-09-06}}</ref>. Η μάχη έληξε ως αποτυχία για την πλευρά του Σόγκουν, κυρίως λόγω του κακού καιρού, κακοδιατηρημένων πλοίων και της χρήσης των πολυβόλων Γκάτλινγκ από την Αυτοκρατορική πλευρά ενάντια στους επιβιβαζόμενους άντρες.
[[Αρχείο:Land & Naval Battle of Hakodate.jpg|αριστερά|μικρογραφία|312x312εσ|Αναπαράσταση της Μάχης του Χακοντάτε.]]
Οι Αυτοκρατορικές δυνάμεις εκμεταλλεύτηκαν την νίκη τους και εδραίωσαν την υπεροχή τους στην Ηπειρωτική Ιαπωνία και τον Απρίλιο του 1869 έστειλαν στόλο με περίπου 7.000 άνδρες στην Έζο, αρχίζοντας την [[Μάχη του Χακοντάτε]]. Οι Αυτοκρατορικές δυνάμεις προχωρούσαν με μεγάλη ορμή και τακτική και γρήγορα κέρδισαν την [[Ναυμαχία του Κόλπου Χακοντάτε]]<ref>Onodera Eikō, ''Boshin Nanboku Senso to Tohoku Seiken''. Sendai: Kita no Sha, 2004</ref>. Μάλιστα, η ναυμαχία αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη ναυμαχία της Ιαπωνίας που συμμετείχαν μόνο μοντέρνα πλοία. Μετά την μάχη και τις τρομερές ήττες που υπέστησαν οι δυνάμεις του Σόγκουν, το οχυρό στην Γκοριοκάκου έμεινε με μόνο 800 άνδρες. Βλέποντας την αισχρότητα της κατάστασης, οι Γάλλοι σύμβουλοι κατέφυγαν σε ένα γαλλικό πλοίο που ήταν σταθμευμένο στον κόλπο Χακοντάτε και έπλευσαν προς την Γαλλία. Ο Σόγκουν επέμενε να δικαστούν στην Γαλλία για εγκλήματα πολέμου, αλλά η δίκη ποτέ δεν έγινε.
 
Ο Ενομότο, ο αρχηγός και πρόεδρος της Δημοκρατίας του Έζο, ήταν αποφασισμένος να πολεμήσει μέχρι το τέλος και έστειλε όλα του τα πολύτιμα αντικείμενα στην Αυτοκρατορική παράταξη για να τα φυλάξει. Μέσα σε αυτά υπήρχαν πολύτιμοι κώδικες ναυτικού περιεχομένου που έφερε από την [[Ολλανδία]] τους οποίους εμπιστεύτηκε στον στρατηγό της Αυτοκρατορικής παράταξης, [[Κουρόντα Κιγιοτάκα]]. Στο τέλος όμως ο Ενοτόμο πείστηκε να παραδοθεί, αφού του είπαν ότι "Το να ζεις μετά από μια αποτυχία είναι ο γενναίος τρόπος, να πεθάνεις μπορείς όποτε θες". Ο Ενομότο παραδόθηκε στις 27 Ιουνίου 1869, πλήρως αποδεχόμενος την υπεροχή του Αυτοκράτορα και διέλυσε την Δημοκρατία του Έζο<ref>{{Cite web|url=http://www.jref.com/articles/enomoto-takeaki.104/|title=Biographies - Enomoto Takeaki|accessdate=2016-09-06}}</ref>.
 
== Παραπομπές ==
668

επεξεργασίες