Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάρκος Ιούνιος Βρούτος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{Πληροφορίες πολιτικού
| όνομα = Μάρκος Ιούνιος Βρούτος
| εικόνα = Portrait Brutus Massimo.jpg
| μέγεθος_εικόνας =
| λεζάντα =
}}
{{άλλεςχρήσεις4|2=για τον Έλληνα γλύπτη|3=Γεώργιος Βρούτος}}
Ο '''Μάρκος Ιούνιος Βρούτος''' (''Marcus Iunius Brutus e Quintus Servilius Caepio Brutus'', [[85 π.Χ.]] - [[23 Οκτωβρίου]] [[42 π.Χ.]]), συχνά αναφερόμενος ως '''Βρούτος''', ήταν [[Ρωμαϊκή Δημοκρατία|Ρωμαίος]] πολιτικός της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. ΥπήρξεΕίχε οηγετικό ονομαστότεροςρόλο τωνστη συνωμοτών που στις 15 Μαρτίουδολοφονία του 44 π.Χ. δολοφόνησαν τον [[Ιούλιος Καίσαρ|ΙούλιοΙουλίου Καίσαρα]]<ref>[http://www.forumromanum.org/literature/eutropius/trans6.html#25 Abridgement of Roman History], Forum Romanum</ref>.
 
==Καταγωγή==
Ο Καίσαρ τα ήξερε αυτά και εξέφραζε τις υπόνοιές του για τον Βρούτο και τον Κάσσιο, από τα λεγόμενά του όμως ήταν φανερό πως πίστευε ότι ο Βρούτος θα τον διαδεχόταν στην εξουσία.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 8</ref>
 
===Η συνωμοσία===
Οι φίλοι του Καίσαρα πίεζαν προς πάσαν κατεύθυνσιν ώστε να γίνει αυτός βασιλιάς. Τις νύχτες έβαζαν βασιλικά διαδήματα στο αγάλμά του (στημένο δίπλα στα αγάλματα των αρχαίων βασιλέων της Ρώμης) για να υπαγορεύσουν στον λαό την αναγόρευσή του, και οι δήμαρχοι που τα απομάκρυναν καθαιρέθηκαν. Στην γιορτή των Λουπερκαλίων ο Μάρκος Αντώνιος του προσέφερε τρεις φορές το στέμμα –και τρεις φορές ο Καίσαρ το αρνήθηκε.
 
Όταν φημολογήθηκε ότι στις Ειδούς του Μαρτίου (15 του μηνός) ο Λεύκιος Κόττας θα πρότεινε στην Σύγκλητο να γίνει ο Καίσαρ βασιλιάς γιατί ήταν γραμμένο στα Σιβυλλικά βιβλία πως μόνο βασιλιάς θα νικούσε τους Πάρθους, οι συνωμότες αποφάσισαν να δράσουν.<ref>Πλούταρχος ''Καίσαρ'' 60. Σουητώνιος 79-80</ref>
 
===Η δολοφονία===
 
[[File:Cesar-sa mort.jpg|thumb|350px|Bιντσέντζο Καμουτσίνι ''Ο θάνατος του Καίσαρα''. Ο Κάσσιος παροτρύνει τον Βρούτο να χτυπήσει κι αυτός. Ρώμη, Galleria Nazionale d'Arte Moderna.]]
Οι συνωμότες προφασιζόμενοι μια κοινή τους παράκληση, περικύκλωσαν, μόνοι αυτοί, τον Καίσαρα και τον χτύπησαν με τα μαχαίρια που έκρυβαν πάνω τους. Κατά τον Πλούταρχο ο Καίσαρ σταμάτησε ν’ αντιστέκεται ''«ὡς εἶδε Βροῦτον ἑλκόμενον ξίφος ἐπ' αὐτόν»''.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 17. ομοίως ''Καίσαρ'' 66. Επίσης Αππιανός Β΄117 : ''«Μετά δε την Βρούτου πληγήν...πεσείν»''</ref> Ο Σουητώνιος μεταφέρει την πληροφορία πως όταν ο Καίσαρ είδε τον Βρούτο να ορμά εναντίον του, είπε στα Ελληνικά ''«Και σύ τέκνον ;»''<ref>Σουητώνιος 82</ref>
 
===Τα αμέσως μετά την δολοφονία===
Με γυμνά τα ξίφη στα ματωμένα χέρια οι συνωμότες πήγαν στο Καπιτώλιο, διακηρύσσοντας την ελευθερία. Ο Βρούτος μίλησε στο πλήθος που συγκεντρώθηκε και το ησύχασε. Για λίγο όμως, γιατί όταν ο Κίννας πήρε τον λόγο κι άρχισε να κατηγορεί τον Καίσαρα, ο λαός οργίστηκε κι άρχισε να βρίζει τον Κίννα.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 18</ref>
 
Τότε έφτασε επίσης στην Ρώμη ο Οκταβιανός, μικρανεψιός και θετός γιος του Καίσαρα. Μοίρασε στους πολίτες τα χρήματα που τους άφησε ο Καίσαρ, πρόσθεσε στ’ όνομά του αυτό του Καίσαρος, πήρε με το μέρος του τους βετεράνους κι άρχισε να αντιπολιτεύεται τον Αντώνιο.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 22</ref>
 
===Στην Ανατολή===
Ο Βρούτος έφυγε στην Αθήνα κι άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας. Συγχρόνως όμως προετοιμαζόταν για πόλεμο, παίρνοντας με το μέρος του τους νεαρούς Ρωμαίους που σπούδαζαν στην Αθήνα, προσεταιριζόμενος διοικητές και συγκεντρώνοντας στρατεύματα. Στην Ήπειρο νίκησε τον Γάιο Αντώνιο, αδελφό του Μάρκου, κι ετοιμάστηκε να περάσει στην Ασία.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 24-26 </ref>
 
Ο Πλούταρχος διηγείται ότι ένα βράδυ, ενώ ήταν έτοιμοι να περάσουν στην Ευρώπη, ο Βρούτος διάβαζε ένα βιβλίο στην σκηνή του. Ήταν νύχτα βαθιά, το στρατόπεδο σιωπηλό και μισοσκόταδο γύρω του. Ξαφνικά ένιωσε πως κάποιος μπήκε στη σκηνή. Στράφηκε και είδε μιαν απειλητική κι αφύσικη παρουσία, μιαν απαίσια και φοβερή μορφή που τον ατένιζε σιωπηλά. Τόλμησε να ρωτήσει ποιος είναι, και το φάντασμα είπε : ''«ο κακός σου δαίμονας, Βρούτε. Θα με δεις στους Φιλίππους»''. ''«Θα σε δω»'' απάντησε ο ατάραχος ο Βρούτος.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 36 : ''«ὁ σὸς ὦ Βροῦτε δαίμων κακός• ὄψει δέ με περὶ Φιλίππους»'' - ''«ὄψομαι»''</ref>
 
===Φίλιπποι===
Στην πεδιάδα των Φιλίππων συναντήθηκαν οι αντίπαλοι στρατοί, που το μέγεθός τους δεν είχε προηγούμενο στις εμφύλιες διαμάχες της Ρώμης. Ο στρατός του Οκταβιανού τάχθηκε απέναντι από τον Βρούτο κι ο στρατός του Αντώνιου απέναντι από τον Κάσσιο. Τα στρατεύματα των συνωμοτών υπολείπονταν σε αριθμό αλλά είχαν λαμπρότερο οπλισμό και μεγαλύτερες αμοιβές, χάριν των οποίων ο Βρούτος πίστευε ότι θ’ αγωνίζονταν γενναιότερα. Για τους ίδιους όμως λόγους ο Κάσσιος έβρισκε πως έπρεπε να μη διακινδυνεύσουν τα πάντα σε μια μάχη αλλά να παρατείνουν τον πόλεμο. Ο Βρούτος επέμενε να δώσουν την μάχη στους Φιλίππους γιατί αφ’ ενός μεν οι ιππείς τους επικρατούσαν στις αψιμαχίες που γίνονταν, αφ’ ετέρου όμως είχαν αρχίσει αυτομολίες πολεμιστών τους. Οι διοικητές του Κάσσιου τάχθηκαν με την άποψη του Βρούτου. Μόνο ένας δικός του διοικητής, ο Ατέλλιος, πρότεινε να περιμένουν να περάσει ο χειμώνας. ''«Και σε τί θα ωφελήσει αυτό ;» ρώτησε ο Βρούτος. -«Αν όχι τίποτα άλλο, θα ζήσω περισσότερο καιρό»''. Τελικά αποφασίστηκε μάχη την επομένη.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 38-39</ref>
 
 
Όταν ο Αντώνιος βρήκε το σώμα του Βρούτου το κάλυψε με μια πολυτελέστατη χλαμύδα του κι έστειλε το λείψανο στην Σερβιλία. Λέγεται ότι η Πορκία αυτοκτόνησε καταπίνοντας αναμμένα κάρβουνα.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 53</ref>
 
 
==Η θέση του Βρούτου στην Ιστορία==
 
Η πράξη του Βρούτου αποδείχθηκε μάταιη. Ο Οκταβιανός έγινε τελικά απόλυτος άρχοντας και το πατροπαράδοτο πολίτευμα καταλύθηκε. Αν πιστέψουμε τον Πλούταρχο, ο Βρούτος αγωνίστηκε για μια χαμένη υπόθεση, δεδομένου ότι το πολίτευμα αυτό είχε φτάσει σε αδιέξοδο.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 8 : ''"ἀλλὰ τῶν πραγμάτων ὡς ἔοικεν οὐκέτι πολλοῖς ὄντων καθεκτῶν, ἀλλὰ μοναρχίας δεομένων"'', -''Σύγκρισις Δίωνος και Βρούτου'' 2 ''"ἀλλὰ καὶ δεομένοις ἔδοξε τοῖς πράγμασι μοναρχίας ὥσπερ πρᾳότατος ἰατρὸς ὑπ' αὐτοῦ τοῦ δαίμονος δεδόσθαι. διὸ Καίσαρα μὲν εὐθὺς ἐπόθησεν ὁ Ῥωμαίων δῆμος''</ref>
 
 
==Πηγές==
*William Shakespeare ([[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ]]) : ''Julius Caesar'' (''Ιούλιος Καίσαρ''). Τραγωδία με θέμα την συνωμοσία κατά του Καίσαρα και την δολοφονία του καθώς και τα μετέπειτα μέχρι και τους Φιλίππους. Οι εσωτερικές συγκρούσεις του Βρούτου τον αναδεικνύουν στον πρωτεύοντα χαρακτήρα του έργου.
*Vittorio Alfieri ([[Βιττόριο Αλφιέρι]]) : ''Bruto secondo'' (''Βρούτος ο δεύτερος'', 1789). Τραγωδία με θέμα την συνωμοσία και την δολοφονία. Είχε προηγηθεί η τραγωδία ''Bruto primo'' (''Βρούτος ο πρώτος'') με θέμα την ιστορία του Λεύκιου Ιούνιου Βρούτου.
 
 
 
== Παραπομπές ==
{{παραπομπές|3}}
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
{{Commonscat}}
62.032

επεξεργασίες