Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Με πλοίαρχο τον [[Έντουαρντ Σμιθ (πλοίαρχος)|Έντουαρντ Σμιθ]], οι επιβάτες του περιελάμβαναν μερικούς από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, καθώς και εκατοντάδες μετανάστες από την [[Ηνωμένο Βασίλειο|Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία]], τη [[Σκανδιναβία]] και άλλες περιοχές σε όλη την [[Ευρώπη]], οι οποίοι αναζητούσαν μια καινούρια ζωή στη [[Βόρεια Αμερική]]. Οι εγκαταστάσεις της πρώτης θέσης είχαν σχεδιαστεί για να αποτελέσουν την κορωνίδα της άνεσης και της πολυτέλειας, με ένα γυμναστήριο, πισίνα, βιβλιοθήκες, ακριβά εστιατόρια και πολυτελείς καμπίνες. Ένας ασύρματος τηλέγραφος φρόντιζε τις ανάγκες των επιβατών και χρησίμευε επίσης για επιχειρησιακή χρήση. Αν και ο ''Τιτανικός'' είχε προηγμένα χαρακτηριστικά ασφάλειας, όπως στεγανά διαμερίσματα και ενεργοποιούμενες εξ αποστάσεως υδατοστεγείς πόρτες, δεν υπήρχαν αρκετές [[σωστική λέμβος|σωστικές λέμβοι]] για όλους όσους επέβαιναν στο πλοίο, λόγω παρωχημένων κανόνων ναυτικής ασφάλειας. Ο ''Τιτανικός'' είχε αρκετές λέμβους μόνο για 1.178 άτομα - αριθμός λίγο μεγαλύτερος από το μισό του αριθμού των επιβαινόντων, και ίσος μόλις με το ένα τρίτο της μέγιστης συνολικής χωρητικότητας επιβατών του πλοίου.
 
Αφότου απέπλευσε από το Σαουθάμπτον την 10η&nbsp;Απριλίου 1912, ο ''Τιτανικός'' σταμάτησε στο [[Χερβούργο]] στη Γαλλία και στο [[Κοβ|Κουίνσταουν]] (σήμερα ''Κοβ'') στην Ιρλανδία, προτού κατευθυνθεί δυτικά προς τη Νέα Υόρκη.<ref>{{cite web|title=Titanic Ship Listing |url=http://www.chriscunard.com/titanic.php|publisher=Chris' Cunard Page|accessdate=12 April 2012}}{{dead link|date=December 2015}}</ref> Στις 14 Απριλίου 1912, μετά από τέσσερις ημέρες διάσχισης και 375 μίλια (600&nbsp;km) νότια της [[Νέα Γη|Νέας Γης]], συγκρούστηκε με ένα παγόβουνο στις 11:40&nbsp;μ.μ. ώρα πλοίου. Η παταγώδης σύγκρουση προκάλεσε κάμψη προς τα μέσα στις πλάκες του κύτους του ''Τιτανικού'' κατά μήκος της δεξιάς πλευράς (starboard) και διέρρηξε 5 από τα 16 υδατοστεγή διαμερίσματα, εκθέτοντάς τα στη θάλασσα. Εν τω μεταξύ, οι επιβάτες και μερικά μέλη του πληρώματος επιβιβάστηκαν σε σωστικές λέμβους, πολλές από τις οποίες κατέβηκαν στη θάλασσα μερικώς φορτωμένες, λόγω ανεπαρκούς συντονισμού και ενός φόβου αρκετών επιβατών να επιβιβαστούν σε αυτές. Ένας δυσανάλογος αριθμός ανδρών έμεινε στο πλοίο, επειδή ακολουθήθηκε ένα πρωτόκολλο "[[πρώτα γυναίκες και παιδιά]]" από μερικούς αξιωματικούς που φόρτωναν τις βάρκες.<ref>Ο δεύτερος Αξιωματικός Λάιτολλερ επέμεινε στον αποκλεισμό των ανδρών, ενώ ο πρώτος αξιωματικός Μέρντοχ, στην άλλη πλευρά του πλοίου, δεχόταν και άνδρες και γυναίκες στις σωστικές λέμβους.</ref> Λίγο πριν τις 2:20&nbsp;π.μ. το πλοίο έσπασε στα δύο και άρχισε να βυθίζεται ταχύτερα, με περισσότερα από χίλια άτομα ακόμη εν πλω. Μία ώρα και δέκα λεπτά αφότου βυθίστηκε ο ''Τιτανικός'', το επιβατηγό πλοίο [[RMS Carpathia|RMS ''Carpathia'']] της Cunard έφτασε στο σημείο της βύθισης, όπου περισυνέλεξε 705 επιζώντες.
 
Το [[Ναυάγιο του Τιτανικού|ναυάγιο του ''Τιτανικού'']] παραμένει στο βυθό, σπασμένο στα δύο, και σταδιακά αποσυντιθέμενο σε βάθος 12.415&nbsp;ft (3.784 m). Από την ανακάλυψή του, το 1985, χιλιάδες αντικείμενα<!-- ARTEFACTS is the correct spelling in British English --> έχουν ανασυρθεί και εκτίθενται σε μουσεία σε όλο τον κόσμο. Ο ''Τιτανικός'' έχει γίνει ένα από τα διασημότερα πλοία στην ιστορία και η μνήμη του διατηρείται ζωντανή από πολυάριθμα βιβλία, τραγούδια, ταινίες, εκθέματα και μνημεία.
 
==Ναυάγιο==
{{Κύριο|Βύθιση του Τιτανικού}}
Στις 23:40 [[14 Απριλίου]] [[1912]], συγκρούστηκε με ένα [[παγόβουνο]] στον [[Ατλαντικός Ωκεανός|Ατλαντικό Ωκεανό]], νοτιοανατολικά της [[Νέα Γη|Νέας Γης]]. Παρ' όλες τις προσπάθειες που έγιναν να αποφύγει την σύγκρουση, (όπισθεν ολοταχώς και στροφή αριστερά) το μοιραίο δεν άργησε να γίνει καθώς το πλοίο είχε αναπτύξει την μέγιστη ταχύτητα γιατί ήθελαν να φτάσουν στο λιμάνι της Ν.Υόρκης πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Επίσης, εκείνη την εποχή ήταν συνηθισμένο φαινόμενο τα πλοία να αναπτύσσουν μέγιστη ταχύτητα για να ξεπεράσουν γρήγορα την περιοχή με τα παγόβουνα. Το παγόβουνο έσκισε το κύτος του πλοίου, ξεκινώντας από την πλώρη, όπου κατέστρεψε και τα 5 στεγανά μέρη του πλοίου επιτρέποντας την εισροή υδάτων στο σκάφος. Το πλοίο είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε ακόμα και αν πλημμύριζαν 4 στεγανά να μπορούσε να επιπλεύσει, όχι όμως και με 5. Το πλοίο ήταν από τα πρώτα που χρησιμοποίησε το σήμα κινδύνου SOS - πρότερα και αντί αυτού χρησιμοποιούνταν το CQD (CQ Distress). Ο Τιτανικός βυθίστηκε δύο ώρες και σαράντα λεπτά αργότερα, στις 02:20 στις [[15 Απριλίου]]. Το κύτος 2 λεπτά πριν την βύθιση έσπασε σε 2 κομμάτια, αφού ενώ βυθιζόταν με την πλώρη προς τα κάτω και την πρύμνη προς τα πάνω, αποκόπηκε η πρύμνη, λόγω του τεράστιου [[Βάρος|βάρους]] του νερού στην πλώρη. Η βύθισή του παρέσυρε στο θάνατο γύρω στους 1.500 ανθρώπους, με τους υπόλοιπους 700 να βρίσκονται στις σωσίβιες λέμβους και να παρακολουθούν το τραγικό γεγονός. Το ναυάγιο αυτό θεωρείται ένα από τα τραγικότερα "εν καιρώ ειρήνης" ναυάγια. Η περισυλλογή των διασωθέντων έγινε από το πλοίο RMS Carpathia, το οποίο έπλεε από τη [[Νέα Υόρκη]] προς το Φιούμε (σημερινή [[Ριέκα]]) και κατέφθασε στο σημείο του ναυαγίου στις 03:30.
 
[[Αρχείο:Titanic-New York Herald front page.jpeg|thumb||right|300px||Το πρωτοσέλιδο της [[εφημερίδα]]ς "Herald" της [[Νέα Υόρκη|Νέας Υόρκης]] αναγγέλει το γεγονός της βύθισης του πλοίου.]]
 
Επτακόσιοι άνθρωποι κατάφεραν να επιζήσουν από το ναυάγιο. Άπο τους ανθρώπους που έπεσαν στη θάλασσα μετά την βύθιση του πλοίου, διασώθηκαν μόνο 6. Οι βάρκες που βρίσκονταν τριγύρω δεν τόλμησαν να γυρίσουν για να μαζέψουν τους επιζήσαντες, εκτός από μία. Ελάχιστοι άνθρωποι πέθαναν από πνιγμό, καθώς οι περρισότεροι πέθαναν από το κρύο, διότι η [[θερμοκρασία]] του νερού του Ατλαντικού ήταν μόλις λίγους βαθμούς πάνω από το μηδέν) και ειδικά στο σημείο της καταστροφής, λόγω του παγόβουνου, ήταν πιθανώς στους −2 °C. Σήμερα κανένας επιζών δεν βρίσκεται στην ζωή. Η τελευταία επιζήσασα από το ναυάγιο, [[Μιλβίνα Ντιν]], απεβίωσε στις 31 Μαϊου [[2009]], σε ηλικία 97 ετών.
 
=== Μετά την τραγωδία ===
Ανώνυμος χρήστης