Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κυβισμός»

του αναλυτικού κυβισμού. Όμως ο Πικάσο, δυσαρεστημένος,  διαπιστώνει ότι αυτή του η προσπάθεια είναι μοναχά μια “γλυπτική ψευδαίσθηση” της κυβιστικής τέχνης. Εκ τούτου ο διάσημος καλλιτέχνης σταματάει τη γλυπτική έως το 1912, που ξεκινάει μία μικρή σειρά
κιθαρών (''Guitares'') του συνθετικού κυβισμού. Προτείνει μία τολμηρή και καινοτόμα λύση: τη συγκέντρωση και συγχώνευση φτωχών υλικών όπως το
χαρτόνι, το ξύλο και η κλωστή. Μετά τον Πικάσο, ο [[Ζακ Λιπσίτζ|Ζακ Λίπχιτζ]] (“Jacques
Lipchitz”) με το φίλο του Ανρί Λοράν (''Henri Laurens'') είναι  ο πιο τυπικός γλύπτης του κυβισμού από το
1913. Άλλοι διάσημοι γλύπτες όπως ο Ρεμόντ Ντουσάν-Βιλλόν, ο ΠάμπλοΓκάργκαλλο, ο Όσιπ Ζάντκιν και ο Αρσιπένκο αντιπροσωπεύουνε
200

επεξεργασίες