Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μπάουχαους»

Βασικά χαρακτηριστικά του Μπαουχάους ήταν η απλότητα, η λειτουργικότητα και η χρηστικότητα, με ιδιαίτερη έμφαση σε γεωμετρικές φόρμες και στο χρώμα. Η σχολή Μπαουχάους απέρριπτε κάθε περιττό διακοσμητικό στοιχείο, θεωρώντας πως η ίδια η πρώτη ύλη περιέχει ένα είδος ''φυσικής'' και εγγενούς διακοσμητικής ικανότητας. Στόχος της σχολής Μπαουχάους ήταν η αναβάθμιση των προϊόντων μαζικής παραγωγής, όπως τα έπιπλα, αλλά και ολόκληρης της έννοιας της κατοικίας, αν και τάχθηκε αντίθετη στην τάση πλήρους εμπορευματοποίησης, κρατώντας τους καθηγητές που δίδασκαν έξω από τα στενά πλαίσια της παραγωγής, προτρέποντάς τους να θεωρούν το έργο τους έκφραση δημιουργικότητας και τέχνης. Η βαθύτερη θεωρία πάνω στην οποία στηρίχθηκε και η εκπαιδευτική δομή της σχολής Μπάουχαους ήταν πως ο τελικός στόχος είναι ένα ολοκληρωμένο και ενιαίο κτίσμα. Με αυτό τον τρόπο, το κίνημα του Μπαουχάους προσπάθησε να ενοποιήσει την έννοια της [[τέχνη]]ς με τη διαδικασία της παραγωγής, υποτάσσοντας παράλληλα τα τεχνικά μηχανικά μέσα στην ανθρώπινη δημιουργικότητα. Η σχολή αξιοποίησε την ανθρώπινη ατομική προσπάθεια στα πλαίσια μιας βιομηχανικής παραγωγής που στο παρελθόν ήταν απόλυτα τυποποιημένη.
 
Το Μπαουχάους άσκησε σημαντική επίδραση στις τάσεις της τέχνης και της αρχιτεκτονικής στη δυτική [[Ευρώπη]] αλλά και στις [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|Ηνωμένες Πολιτείες]] όταν πολλοί από τους καλλιτέχνες που αναμίχθηκαν σε αυτό εξορίστηκαν από το ναζιστικό καθεστώς και αναζήτησαν την τύχη τους εκεί. Οι μέθοδοι διδασκαλίας και οι ιδέες που προώθησε η σχολή, μεταδόθηκαν μέσα από τους σπουδαστές και άλλους φορείς. Οι [[Βάλτερ Γκρόπιους]], [[Μαρσέλ Μπρόιερ]] και Μόχοϊ-Νάγκυ εργάστηκαν μαζί στα μέσα της δεκαετίας του '30 στην [[Αγγλία]], για την εταιρεία ''Isokon'' μέχρι το ξέσπασμα του πολέμου. Στα τέλη της δεκαετίας του '30 ο βαν ντερ Ρόε εγκαταστάθηκε στο [[Σικάγο]], όπου συνέχισε με επιτυχία το αρχιτεκτονικό του έργο, αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση του τμήματος αρχιτεκτονικής του Ινστιτούτου Τεχνολογίας τού Ιλινόις (''Armour Institute''). Ο Μόχοϊ-Νάγκυ ίδρυσε το 1937, στο Σικάγο, το «Νέο Μπαουχάους» (''New Bauhaus'', μετέπειτα ''Institute od Design'') χάρη στη χορηγία του βιομηχάνου Walter Paepcke. Ο [[Χέρμπερτ Μπάγερ]], με την υποστήριξη του Paepcke συμμετείχε σε αρκετά προγράμματα για το [[Άσπεν]] των [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|ΗΠΑ]], συμμετέχοντας και στη δημιουργία του Ινστιτούτου Άσπεν. Τόσο ο Γκρόπιους όσο και ο Μπρόιερ δίδαξαν στη σχολή σχεδίου του [[Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ|Χάρβαρντ]] (''Harvard Graduate School of Design'') ενώ συνεργάστηκαν και επαγγελματικά μέχρι το [[1941]]. Το τμήμα του [[Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ|Χάρβαρντ]] είχε μεγάλη επιρροή στα τέλη της δεκαετίας του '40 και στις αρχές της δεκαετίας του '50, με αποφοίτους όπως οι Philip Johnson, [[Ι.Μ. Πέι]], Lawrence Halprin και Paul Rudolph.
 
[[Αρχείο:Bauhaus Archiv Berlin - Haupteingang.jpg|thumb|260px|left|Άποψη του κτιρίου του Αρχείου Μπαουχάους στο Βερολίνο.]]
200

επεξεργασίες