Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

επέκταση
[[Αρχείο:Chalcography.PNG|thumb|275px285px|Χάλκινη πλάκα με παράσταση χαλκογραφίας (αριστερά) και το έκτυπό της (δεξιά). Απεικονίζεται ο Γερμανός ποιητής Αμβρόσιος Χάνεμαν (17ος αι.).]]
Η '''χαλκογραφία''' είναι είδος [[χαρακτική]]ς, στο οποίο η απεικόνιση είναι ανάγλυφο ή έγγλυφο σχέδιο που δημιουργείται με διάφορους τρόπους επάνω σε πλάκα από [[Χαλκός|χαλκό]], ή και από άλλο [[μέταλλο]]. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη δημιουργία εκτυπώσεων και εικονογραφήσεις βιβλίων.
 
===Μετσοτίντο===
Στο μετσοτίντο η επιφάνεια της πλάκας τραχύνεται ώστε με τη μελάνωσή της να αποδίδει ένα βαθύ αλλά απαλό μαύρο χρώμα, χωρίς φωτοσκιάσεις. Η τράχυνση της πλάκας γίνεται με γλύφανο που έχει οδοντώσεις και δημιουργεί πολύ μικρά γρέζια. Ακολούθως γίνονται με στίλβωση οι φωτιστικές «κορωνίδες» και οι διάφοροι τόνοι. Αφαιρούνται μερικά γρέζια και αποκαλύπτονται στιλβωμένα σημεία που αντιστοιχούν στις φωτιστικές κορωνίδες. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην [[Αγγλία]] τον 17ο αιώνα για την αναπαραγωγή ζωγραφικών πινάκων.
 
===Πουαντιγιέ===
Η τεχνική αυτή μοιάζει με την προηγούμενη και εφαρμόζεται για την αναπαραγωγή ζωγραφικών πινάκων με τονικά μέσα, με τη χρήση κουκκίδων η πυκνότητα των οποίων καθορίζει την τονική αξία.
 
===Χαρακτική με οξύ (''ω φορτ'')===
Η τεχνική αυτή εμφανίζει τις μεγαλύτερες δυνατότητες, γιατί επιτρέπει την επανειλημμένη επεξεργασία μέχρι να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Το σχέδιο χαράζεται σε επίστρωμα από υλικό που είναι ανθεκτικό στο [[οξύ]], ώστε αυτό να δρα μόνο μέσα από τις δημιουργούμενες αυλακώσεις στην αποκαλυπτόμενη επιφάνεια της μεταλλικής πλάκας. Το επίστρωμα, που μπορεί να είναι σκληρό από [[Κερί (ουσία)|κερί]] και [[ρητίνη]] ή υγρό που καλύπτεται με αιθάλη ώστε να φαίνεται το σχέδιο, προσκολλάται στη χαρακτική πλάκα, η οποία πρέπει προηγουμένως να έχει λειανθεί καλά. Μετά τη χάραξη, τα άκρα και η πίσω πλευρά της πλάκας καλύπτονται με [[βερνίκι]] και στη συνέχεια γίνεται η διάβρωση, συνήθως με [[νιτρικό οξύ]]. Στη συνέχεια αφαιρούνται το επίστρωμα και το βερνίκι, μελανώνεται η επιφάνεια και λαμβάνεται το εκτύπωμα σε υγρό χαρτί.
 
Ο πρώτος που εκμεταλλεύθηκε όλες τις τεχνικές δυνατότητες αυτής της μεθόδου ήταν ο [[Ρέμπραντ]]. Αργότερα τη χρησιμοποίησαν οι [[Τζέιμς Μακνήλ Χουίστλερ|Τζέιμς Χουίστλερ]], [[Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ|Ενγκρ]], [[Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό|Κορό]], πολλοί ιμπρεσιονιστές, ο [[Πάμπλο Πικάσο|Πικάσο]], ο [[Ανρί Ματίς]], ο [[Ζωρζ Μπρακ]], ο [[Μαρκ Σαγκάλ]], ο Ντυνουαγιέ ντε Σεγκονζάκ και άλλοι.
 
===Ακουατίντα===
Η μέθοδος αυτή αποσκοπεί στο να δώσει στη χαλκογραφία την όψη σχεδίου. Σε αυτή την τεχνική το κυριότερο μέρος του σχεδίου χαράζεται με διαβρωτικό, και έπειτα η πλάκα καθαρίζεται από το βερνίκι και καλύπτεται εντελώς με στρώμα από σκόνη [[Κολοφώνιο|κολοφωνίου]]. Στη συνέχεια, όταν το πάχος θεωρηθεί επαρκές, το πίσω μέρος της πλάκας θερμαίνεται αργά. Η ρητίνη λιώνει και προσκολλώμενη σχηματίζει κόκκους που αφήνουν μεταξύ τους μικρές επιφάνειες γυμνού χαλκού. Τα μέρη που θα παραμείνουν λευκά προστατεύονται με βερνίκι οινοπνεύματος. Μετά από αυτό, στην πλάκα επιδρά οξύ.
 
Η ακουατίντα χρησιμοποιείται κυρίως για την έγχρωμη χαλκογραφία. Την τεχνική χρησιμοποίησε έξοχα ο [[Γκόγια]].
 
==Πηγές==
25.032

επεξεργασίες